جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
ورود طلبكارانه به انتخابات!
ورود طلبكارانه به انتخابات!
حسين عبداللهى فر«فروردين براي شوراي شهر و ارديبهشت براي رياست جمهوري زمان ثبت نام انتخابات 92 اعلام شد.» با اعلام زمان ثبت نام انتخابات رياست جمهوري يازدهم و چهارمين دوره شوراي شهر و روستا كه با استقبال اصحاب رسانه روبه رو شد، فعاليت انتخاباتي جريان هاي سياسي وارد مرحله جدي تري شد.
بنا به مندرجات روزنامه هاي وابسته به اصلاح طلبان، اين جريان براي ورود به عرصه رقابت هاي انتخاباتي وارد دور تازه اي از فعاليت هاي خود شد كه طرح جديد اصلاحاتي ها بخشي از اين تلاش ها است.
طرحي كه روزنامه «مغرب» در نخستين روز كاري هفته و يك روز پيش از توقيف خود خواسته آن را تيتر اول خود كرد و ذيل «جزئيات طرح جديد اصلاح طلبان» نوشت: «در حال حاضر شايد بزرگ ترين سوالي كه در ذهن براي انتخابات رياست جمهوري آينده نقش مي بندد اين است كه اصلاح طلبان چه برنامه اي براي آينده دارند و اينكه آيا اصلاً برنامه اي دارند؟»
اين روزنامه به منظور يافتن پاسخ پرسش خود به سراغ مجيد محتشمي رفته كه از او به عنوان سخنگوي جبهه اصلاح طلبان ياد كرده و از قول وي از يك منشور و يك مداليته انتخاباتي در قالب برنامه انتخاباتي اصلاحاتيون خبر داده است. وي در خصوص جزئيات اين منشور گفته: «هنوز منشور معين نشده. قرار است تدوين بشود و احزاب اصلاح طلب هم ذيل آن را امضا كنند. اول بايد تكليف رهبري سياسي جبهه اصلاح طلبان مشخص شود و آقاي خاتمي اين را بپذيرند. الآن تنها فردي كه مي تواند اين نقش را ايفا كند آقاي خاتمي است.»
«مغرب» در حالي از طرح مناسك به عنوان مداليته انتخاباتي اصلاح طلبان ياد كرده و به نقل از كواكبيان «طرح مناسك مورد قبول تمامي اصلاح طلبان است» را تيتر كرده كه روزنامه «آفتاب يزد» در همان روز به نقل از نجفقلي حبيبي به عنوان دبير شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات مي نويسد: «طرح مناسك در دستور كار شوراي هماهنگي قرار نگرفته و آقاي كواكبيان درباره اين طرح موضوعي به بنده نگفته است.»
نكته جالب اينجاست كه روزنامه «آرمان» يك روز بعد «اعضاي شوراي هماهنگي اصلاحات را نمي شناسم» را از قول دبير كل حزب سازندگي تيتر كرد و نوشت: «اظهارات كرباسچي از آنجا باعث تعجب مي شود كه حسين مرعشي كه از اعضاي اصلي اين حزب است چندي پيش گفته بود گروه ها و جريان هاي اصلاح طلب، منتظر تصميم گيري شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات هستند تا با ائتلاف وارد عرصه انتخابات رياست جمهوري يازدهم شوند. اين اظهارات كرباسچي باعث ايجاد سوال در اذهان عمومي شد كه چگونه نماينده اين حزب، دبيركل را در جريان اتفاقات و تصميمات اتخاذ شده در شوراي هماهنگي قرار نمي داده كه او بخواهد امروز اينگونه از ناآشنايي با اعضاي شوراي هماهنگي كه مهم ترين نهاد تصميم گيري براي فعاليت اصلاح طلبان است، به اظهارنظر بپردازد.»
از همين رو اين روزنامه سرمقاله يك روز بعد خود را به لزوم همگرايي اصلاحاتي ها اختصاص داد و تحت عنوان «همگرايي اصلاح طلبان الزامي بايسته» نوشت: «ائتلاف اصلاح طلبان در شرايط كنوني و با توجه به زماني كه تا انتخابات باقي مانده است شايد با موفقيت چنداني مواجه نشود؛ اما اين همگرايي چراغي خواهد بود براي افق هاي روشن آينده دنياي سياست.»
«آرمان» در اين شماره (8/9) به ساير مشكلات انتخاباتي اصلاح طلبان از قول موسوي خوئيني ها كه از او به عنوان رهبر خاكستري اصلاحات ياد مي شود هم اشاره كرد و نوشت: «اصلاح طلبان تفاوت مهمي با اصولگرايان دارند، كانديداي اصولگرايان هر كسي كه باشد با قدرت مالي و تبليغاتي برايش يك فرصتي ايجاد مي كنند، اما در ميان اصلاح طلبان كانديدا بايد داراي يك جاذبه ملي و عمومي باشد تا بقيه او را حمايت كنند. نبايد خيال شود كه هر چوب خشكي كه به مردم معرفي كنيم چون اصلاح طلبان از او حمايت مي كنند، مردم هم حمايت خواهند كرد.»
اين روزنامه به اين سخنان موسوي خوئيني ها در جمع دانشجويان حزب اسلامي كار اشاره كرد، اما ننوشت كه وي در تعريف انتخابات آزاد گفت: «اگر انتخابات آزاد باشد ميرحسين موسوي بايد بتواند كانديدا شود.»
اما روزنامه «جوان» نوشت: «اصلاحاتي ها مي خواهند فتنه گران معاند را مخالف معرفي كنند تا از عذرخواهي و توبه فرار كنند. »
اين روزنامه با اشاره به مصاحبه موسوي لاري وزير كشور دولت اصلاحات پروژه اصلاح طلبان را فرار از عذرخواهي توصيف كرد و نوشت: «مهم ترين نكته كه موسوي لاري در مصاحبه خود به آن اشاره كرده و توسط برخي از رسانه ها سعي شده با شرايط امروز انطباق داده شود اين است كه «امام (ره) در برخورد با مخالفان داراي منش عفو و اجتناب از انتقام بود.» اولين نكته اي كه از همين يك جمله به ذهن هر يك از شاهدان عيني حوادث سال 88 مي رسد اين است كه آيا آنان كه خون مردم را در فتنه پس از انتخابات دهم رياست جمهوري ريختند مخالف بودند يا معاند؟ و ديگر اينكه مسبب اين حوادث و عاملان اصلي خون هاي ريخته شده چه كساني بودند؟ آيا غير از اين بود كه برخي از اصلاح طلبان و حاميان آنها با توهمات شخصي و كم تحملي در برابر شكست، پايتخت را به هم ريختند و با موج سواري بر احساسات مردم قصد براندازي داشتند؟»
صبح صادق
[ad_2]




