متن و شرح دعاي عظيم الشان نور
بسم الله الرحمن الرحيم
شرح دعاي عظيم الشأن نور
از مهج الدعوات نقل شده است با شرح و بسط كه مختصرش اين است:حضرت اميرالمومنين(ع) فرمودند كه هركه در هر روز يكبار يا در سالي يكبار يا در عمر خود يك مرتبه اين دعا را بخواند مراد هر دو جهان او برآيد و او را از هيچ آفريدهبيم نباشد، زينهار كه به همه كس نيآموزيد كه به حرام بيازمايند نعوذبالله و از جمله خواص اين دعا آن است كه خواننده اش پيوسته در نظر خلايق عزيز و مكرم گردد و از تهمت و غيبت و مذلّت ايمن باشد و از منت مردم آسوده شود و از شرّ دشمنان و حسودان و منافقان در امان باشد و كارهاي بسته او گشاده گردد و دشمن بر او ظفر نيابد و قرض او ادا شود و محتاج مردم نگردد و در نظر پادشاه عزيز باشد و سِحر ساحران در وي كارگر نشود و از وسوسه شيطان ايمن باشد و هركاري كه پيش گيرد خداي تعالي او را مدد و نصرت كند و افراد هر خانه كه اين دعا در آن باشد از خستگي و مرگ مفاجات ايمن باشند و در آن خانه بركت و نعمت بسيار باشد و هرگز بركت از آن خانه بيرون نرود و قحطي در آن خانه راه نيابد و اگر عزيزي در سفر دارد روز دوشنبه و پنجشنبه و جمعه اين دعا را بخواند در همان چند روزه آن مسافر به سلامت باز گردد به حرمت اين دعا و اگر به سفر رود اين دعا را با خود دارد تا جان و مالش محفوظ باشد و دشمن بر وي ظفر نيابد و اگر درويش باشد توانگر شود تا به زيارت كعبه رود و اگر فاسق باشد عابد شود و اگر شارب الخمر باشد خداي تعالي او را توبه نصوح كرامت فرمايد و هركس اين دعا را با خود دارد محبوب القلوب و مقبول طبع جميع مردم گردد و اگر كسي در جنگ با خود دارد البته بر دشمن ظفر يابد و منصور گردد و از زخم تير و شمشير و نيزه و كارد و خطاي اسب در امان باشد و هر كه با خود دارد از شر آدم و ديو و درنده و سگ و ديوانه و جميع موذيان در حفظ و امان الهي باشد و هر كس از روي اخلاص و اعتقاد درست بخواند و شك نياورد به مقصود و مدعاي خود برسد و در روايت ديگر از حضرت اميرالمومنين عليه السلام مروي است كه فرمود: هركس دعاي نور را در عمر خود يكبار بخواند حقتعالي از گناهان [او] درگذرد به بركت اين دعا و اگر در جايي صاعقه يا زلزله و انواع بلاها نعوذبالله از غضب خداي تعالي حادث شود چون اين دعا را خوانند همه بلاها دفع خواهد شد و اين دعا را عزيز و محترم بايد داشت چنانكه مشروط است كه اين دعا را با مُشك و زعفران بر كفن ميّت نويسند ان مرده را عذاب قبر نباشد و صد هزار نور در قبر او بتابد و سؤال نكير و منكر بر او آسان شود و هفت هزار فرشته بر سر قبر او حاضر شوند و بر دست هر يك طبقي از نور كه بر سر او نثار كنند و گويند مترس و اندوه مدار كه ما مونس توييم تا روز قيامت و قبر او را فراخ كنند چندانكه چشم كار كند و دري از بهشت به قبر او گشايند، ديگر جبرييل عرض كرد يا رسول الله من شرم مي كنم از آن بنده كه اين دعا بر كفن او نوشته شده باشد و من او را عذاب كنم و نيز عرض كرد خدا مي فرمايد كه پيش از ادم به نهصد سال اين دعا را بر عرش ثبت كردم و به هيچ پيغمبري نفرستادم الاّ به امّتهاي تو، هركس آنرا به صدق دل در ماه مبارك رمضان در روز آدينه(جمعه) در هنگامي كه نماز صبح را گذارده باشد و با كسي سخن نگفته باشد بخواند هر حاجتي كه دارد و با كسي سخن نگفته باشد بخواند هر حاجتي كه دارد حقتعالي در شب قدر كه شب فيض است برآورد و چون در ماه رمضان خواند به شروطي كه ذكر شد هفت هزار فرشته از مكه و هفتاد هزار از بيت المقدس جمع شوند و هر يكي را هزار سر باشد و بر هر سري هزار دهان و در هر دهان هزار زبان [كه] به هر زباني هزار تسبيح و تهليل گويند و ثواب آن براي خواننده [دعا] باشد تا روز قيامت و اگر ثواب اين دعا را ده قسمت كني هر قسمت آن برابر كوهي به بزرگي دنيا باشد و اگر تمام ثواب آنرا شرح كنم بيشتر امت تو عاصي شوند و تكيه بر اين دعا كنند و خلل در دين پيدا شود، يا رسول الله خداي تعالي مي فرمايد هر كه آنرا بخواند هر حاجتي كه ميان من و او باشد روا كنم، خوشا بحال بنده اي كه اين دعا را در كفن خود نوشته باشد، چون روز قيامت از قبر سر برآرد هزار فرشته به استقبال او بفرستم كه هريك را بيرقي از نور در دست باشد با هفتاد هزار غلام كه هر يك لجام اسبي بدست كه شكم آنها از دُرّ و يالشان از ياقوت سرخ و موي آنها چون گيسوي زنان و در پشت هر اسبي قبّهاي از نور و در هر قبّه چهارصد پرده از نور آويخته ميان هر قبّه هزار حوري كه بر تختهاي استبرق نشسته باشند و بر هر سر هزار گيسو باشد از مُشك و عنبر و زعفران و كافور با نامهاي موكل نوشته، و اگر اين دعا را بخواند چون سر از قبر بدارد هزار فرشته ديگر بيايند كه در دست هر يك جامي كه چهار گونه طعام و شير و انگبين صاف در آن باشد و بر سر هر جامي سرپوشي از نور و بر آن سرپوشها نوشته شده باشد « لا اله الاّ اللهُ محمدً رسول الله عليٌّ وليُّ الله » و اين جامها را بدست وي دهند تا بياشامد و آن فرشتگان او را مي برند تا بعرصات قيامت كه هر كه او را بيند گويد اين كدام پيغمبر است يا كدام شهيد، از جانب حضرت ربالعزه ندا رسد كه اين نه پيغمبر است و نه شهيد بلكه يكي از امّتان محمد(ص) است كه دعاي نور را خوانده، من او را اين عطيه كرامت كرده ام يا رسول الله هركس در اين دعا شك كند ملعون دنيا و آخرت است پس جبرييل (ع) اين دعا را خواند و حضرت رسول(ص) آنرا بياموخت. البته خاصيت اين دعاي جليل القدر بسيار است و در اينجا به اختصار ذكر شد تا خواننده و نويسنده را ملال نباشد والله اعلم بالصواب.
بسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحيم
اَلّلهُمَّ يا نُورَالنُّورِتَنَوَّرتَ بِالنُّورِ وَالنُّورُ في نُورِكَ يا نُورُ اَلّلهُمَّ يا عَزيزُ تَعَزَّزتَ بِالعِزَّةِ وَالعِزَّةُ في عِزَّةِ عِزَّتِكَ يا عَزيزُ اَلّلهُمَّ يا جَليلُ تَجَلَّلتَ بِالجَلالَ وَالجَلالُ في جَلالِ جَلالِكَ يا جَليلُ اَلّلهُمَّ يا قَديمُ تَقَدَّمتَ بَالقِدَمِ وَالقِدَمُ في قِدَمِ قِدَمِكَ يا قَديمُ اَلّلهُمَّ يا قَديرُ تَقَدَّرتَ بِالقُدرَةِ وَالقُدرَةُ في قُدرَةِ قُدرَتِكَ يا قَديرُ اَلّلهُمَّ يا وَهّابُ تَوَهَّبتَ بِالهَيبَةِ وَالهَيبَةُ في هَيبَةِ هَيبَتِكَ يا وَهّابُ اَلّلهُمَّ يا عَليمُ تَعَلَّمتَ بِالعِلمِ وَالعِلمُ في عِلمِ عِلمِكَ يا عَليمُ اَلّلهُمَّ يا حَكيمُ تَحَكَّمتَ بِالحِكمَةِ وَالحِكمَةُ في حِكمَةِ حِكمَتِكَ ياحَكيمُ اَلّلهُمَّ يامالِكُ تَمَلَّكتَ بِالمـُُلكِ وَالمَلَكُوتُ في مَلَكُوتِ مَلَكُوتِكَ يا مالِكُ اَلّلهُمَّ ياقُدُّوسُ تَقَدَّستَ بِالقُدسِ وَالقُدسُ في قُدسِ قُدسِكَ يا قُدُّوسُ اَلّلهُمَّ ياصَبُورُ تَصَبَّرتَ بِالصَّبرِ وَالصَّبرُ في صَبرِ صَبرِكَ ياصَبُورُ اَلّلهُمَّ يامَنّانُ تَمَنَّنتَ بِالمِنَّةِ وَالمِنَّةُ في مِنَّتِ مِنَّتِكَ يامَنّانُ اَلّلهُمَّ يا فَردُ تَفَرَّدتَ بِالفَردِ وَالفَردُ في فَردِ فَردِكَ يا فَردُ اَلّلهُمَّ يا واحِدُ تَوَحَّدتَ بِالوَحدانِيَّةِ وَالوَحدانِيَّةُ في وَحدانِيَّةِ وَحدانِيَّتِكَ يا واحِدُ اَلّلهُمَّ ياجَميلُ تَجَمَّلتَ بِالجَمالِ وَالجَمالُ في جَمالِ جَمالِكَ ياجَميلُ اَلّلهُمَّ ياسَلامُ تَسَلَّمتَ بِالسَّلامِ وَالسَّلامُ في سَلامِ سَلامِكَ ياسَلامُ اَلّلهُمَّ يارَبِّ تَرَبَّيتَ بِالرُّبُوبِيَّةِ وَالرُّبُوبِيَّةُ في رُبُُوبِيَّةِ رُبُوبِيَّتِكَ يارَبُّ اَلّلهُمَّ يا قَهّارُ تَقَهَّرتَ بِالقَهرِ وَالقَهرُ في قَهرِ قَهرِكَ ياقَهّارُ اَلّلهُمَّ ياجَبّارُ تَجَبَّرتَ بِالجَبَرُوتِ وَالجَبَرُوتُ في جَبَرُوتِ جَبَرُوتِكَ ياجَبّارُ اَلّلهُمَّ ياكَريمُ تَكَرَّمتَ بِالكَرَمِ وَالكَرَمُ في كَرَمِ كَرَمِكَ ياكَريمُ اَلّلهُمَّ ياكَبيرُ تَكَبَّرتَ بِالكِبرِياءِ وَالكِبرِياءُ في كِبرِياءِ كِبرِيائِكَ ياكَبيرُ اَلّلهُمَّ يارَحيمُ تَرَحَّمتَ بِالرَّحمَةِ وَالرَّحمَةُ في رَحمَةِ رَحمَتِكَ يارَحيمُ اَلّلهُمَّ ياعَظيمُ تَعَظَّمتَ بِالعَظَمَةِ وَالعَظَمَةُ في عَظَمَةِ عَظَمَتِكَ ياعَظيمُ اَلّلهُمَّ يامَجيدُ تَمَجَّدتَ بِالمجَدِ وَالمجَدُ في مَجدِ مَجدِكَ يامَجيدُ اَلّلهُمَّ ياحَليمُ تَحَمَّلتَ بِالحِلمِ وَالحِلمُ في حِلمِ حِلمِكَ ياحَليمُ اَلّلهُمَّ لا اِلهَ الاّ اَنتَ اِنَّكَ عَليٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ سُبحانَ القَهّارُ سُبحانَ الغَفّارُ سُبحانَ القادِرُ سُبحانَ العَزيزُ سُبحانَ القاهِرُ سُبحانَ الجَبّارُ سُبحانَ الصَّبـيرُ سُبحانَ الجَبّارِالوَهّابُ سُبحانَ المانِعُ سُبحانَ المُبينُ سُبحانَ الحَيُّ سُبحانَ القَيّومُ سُبحانَ الشّافيْ سُبحانَ الكافي سُبحانَ المُعافي سُبحانَ المُؤمِنُ سُبحانَ المُهَيمِنُ سُبحانَ الماجِدُ سُبحانَ الواحِدُ سُبحانَ الاَحَدُ سُبحانَ الرّحمانُ سُبحانَ الجَليلُ سُبحانَ الكَريمُ سُبحانَ المُقَدِّمُ سُبحانَ المُؤَخِّرُ سُبحانَ الظّاهِرُ سُبحانَ الباطِنُ سُبحانَ الوافي سُبحانَ الغَنِيُّ سُبحانَ المُغَني سُبحانَ المُقَدِّرُ سُبحانَ النُّورُ سُبحانَ المُجيبُ سُبحانَ اللهِ وَالحَمدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلاّ اللهُ وَاللهُ اَكبَر ُ سُبحانَ اللهِ المُسَمّيٰ قَبلَ اَن يُسَمّيٰ سُبحانَ العَلِيِّ الاَعليٰ سُبحانَ اللهِ وَ تَعاليٰ عَمّا يَقُولُونَ عُلُوّاً كَبيراً سُبحانَ ذِي المُلكِ وَ المَلَكُوتِ سُبحانَ ذِي العِزَّةِ وَالعَظَمَةِ وَالهَيبَةِ وَالقُدرَةِ وَالكِبرِيآءِ وَالجَلالِ وَالجَبَرُوتِ سُبحانَ المَلِكِ المَعبُودِ سُبحانَ المَلِكِ المَقصُودِ سُبحانَ المَلِكِ الحَيِّ العَليمِ الحَكيمِ الَّذي لا يَنامُ وَ لا يَفُوتُ اَبَداً دائِماً باقِياً سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَ بُّنا وَ رَبُّ المَلائِكَةِ وَالرُّوحُ لا اِلهَ اَلاّ اللهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ المُلكُ وَ لَهُ الحَمدُ وَ هُوَ عَليٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ يا حَيُّ يا قَيُّومُ يا ذَالجَلالِ وَالاِكرامِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيهِ وَ تَوَكَّلتُ وَ هُوَ رَبُّ العَرشِ العَظيمِ وَ لا حَولَ وَلا قَوَّةَ اِلاّ بِاللهِ العَلِيُّ العَظيمِ بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحِمينَ لا اِلهََ اِلاّ اللهُ الحَليمُ الكَريمُ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ العَلِيُّ العَظيمُ سُبحانَ اللهِ رَبِّ السَّماواتِ السَّبعِ وَ رَبِّ الاَرضَينَ السَّبعِ وَ ما فيهِنَّ وَ ما بَينَهُنَّ وَ رَبُّ العَرشِ العَظيمِ وَالحَمدُلِلّهِ رَبِّ العالَمينَ يا مَن اَظهَرَ الجَميلِ وَ سَتَرَالقَبيحِ يا مَن لَم يُُـؤاخِذ بِالجَريرَةِ وَ لَم يَهتَكِ السِّترَ يا عَظيمَ العَفوِ يا حَسَنَ التََّجاوُزِ يا واسِعَ المَغفِرَةِ وَ يا باسِطَ اليَدَينِ بِالرَّحمَةِ يا صاحِبَ كُلِّ نجَويٰ وَ يا مُنتَهيٰ كُلِّ شَكويٰ وَ يا مُفَرِّجَ كُلِّ كُربَةٍ يامُقيلَ كُلِّ عَثرَةٍ يا كَريمَ الصَّفحِ يا عَظيمَ المَنِّ يا مُبتَدِأً بِالنِّعَمِ قَبلَ اِِستِحقاقِها يا رَبّاهُ يا سَيِّداهُ يا غايَةَ رَغبَتاهُ اَسئَلُكَ بِكَ وَ بمُِحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ وَ فاطِمَةَ وَالحَسَنِ وَ الحُسَينِ وَ عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ وَ مُحَمَّدَبنِ عَلِيٍّ وَ جَعفَرَ بنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَي بنِ جَعفَرٍ وَعَلِيِّ بنِ مُوسي وَ مُحَمَّدَ بنِ عَلِيٍّ وَ عَلِيِّ بنِ مُحَمَّدٍ وَالحَسَنِ بنِ عَلِيٍّ وَالقائِمِ المَهدِيِّ الاَئِمَّةِ الهادِيَةِ عَلَيهِمُ السَّلامُ اَن تُصَلِّيَ عَليٰٰ مُحَمَّدٍ وَ ال مُحَمَّدَ وَ اَسئَلُكَ يا اَللهُ يا اَللهُ اَلاّ تُشَوِّهَ خَلقي بِالنّارِ وَ اَن تَفعَل بي ما اَنتَ اَهلُهُ بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحِمينَ.
متن و دعای دیگری هم تحت عنوان دعای نور هست به شرح زیر + صوت
این دعای نور، که به حضرت فاطمه زهرا (س) نسبت داده میشود، توصیه شده در متونی که ما جستجو کردیم در باب رفع تب و پیشگیری از آن بوده است ، این دعا با بیاناتی در وصف نور و تدبیرگری الهی آغاز میشود و به ستایش خداوندی پرداخته که نور را از نور آفریده و آن را بر کوه طور فرود آورده است. در پایان هم نیز سپاسگزاری از خداوند در شادیها و سختیها و درود بر پیامبر اکرم (ص) و خاندان پاکش آمده است که متن و معنی بسیار پر معنی و زیبا می باشد.
بر اساس تحقیقات شده توسط محققین اینطور است که روایتی که سید ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» نقل کرده، حضرت فاطمه (س) این دعا را از پیامبر اکرم (ص) آموخته و در صبح و شام میخواندهاند. ایشان به سلمان فارسی توصیه کردهاند که برای پیشگیری از تب بر خواندن این دعا مداومت داشته باشد. سلمان نیز این دعا را به بیش از هزار نفر از مردم مکه و مدینه که دچار تب بودند آموخته و همه آنها به اذن خدا شفا یافتهاند.
در سفارشات اینگونه آمده است که خواندن و یا نگه داشتن دعای نور میتواند موجب دور شدن کسالت، مرگ ناگهانی، کم و کاستی و تنگ دستی از خانه شود و به برکت آن برکت و نعمت از آن خانه بیرون نرود. همچنین، این دعا برای رفع گرفتاریها و گشایش در کارها، حفظ سلامتی در سفر، عزیز شدن نزد دیگران، ایمن شدن از شیاطین و بلایا، و نیز برای آسان شدن شب اول قبر و خلاص شدن از عذاب آن استفاده میشود. معتقدند که نوشتن این دعا بر کفن میت هفت هزار فرشته را بر قبر وی حاضر میکند که میت را از هراس دور داشته و تا روز قیامت مونس او میشوند.
متن و ترجمه دعای نور
بِسْمِ اللّهِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورٌ عَلى نُورٍ بِسْمِ اللّهِ الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ الاْمُورِ بِسْمِ اللّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنْ النُّورِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَاَنْزَلَ النُّورَ عَلىَ الطُّورِ فى کِتابٍ مَسْطُورٍ فى رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلى نَبِیٍ مَحْبُورٍ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَعَلَى السَّرّاَّءِ وَالضَّرّاَّءِ مَشْکُورٌ وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ.
بهنام خدای نور، بهنام خدای نور نور، بهنام خدای نور بر نور، بهنام خدایی که تدبیرگر امور است، بهنام خدایی که نور را از نور آفرید، و سپاس خدایی را که نور را از نور آفرید، و نور را در کوه طور فروفرستاد در کتابی برنوشته، در ورقهای گشوده، با اندازههای درخور، بر پیامبری آراسته، سپاس خدای را که به عزّت یاد شود، و به عظمت مشهور است، و بر شادی و بدحالی سپاسگزاری شود، درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاکش.
دیگر مطالب جالب ( پیشنهاد برای خواندن ) :
معنی غلمان در قرآن چیست ؟ در کدام سوره
