خداوندا!

ما مدعیان دروغزن انتظاریم. حرف از چشم انتظاری محبوب می زنیم،اما به اندازه ساده ترین دوستانمان هم گوش به زنگ آمدنش نیستیم. الفبای انتظار را به ما بیاموز و لذت انتظار را به ما بچشان.

خدایا!
به چه کار می آید این چشم اگر به روی آن عزیز غایب از نظر گشوده نشود و به چه کار آید این دل اگر قربانی ظهور نگردد؟

خدایا!
همراهی،همدمی،همنفسی،به ستوه آمدیم از این همه بی کسی!

خدایا!
در این وانفسای آخرالزمان که عموم خلایق بنده نان یا برده شیطان گشته اند،جرعه ای آزادگی نصیب ما بفرما!

خدایا!
شیعه آخرالزمان را همین شرمساری بس که محبوب و مرادش مدام یاد او کند – ولا ناسین لذکرکم – و او هیچ از مراد خویش یاد نکند.ما را از این شرمساری برهان!

خدایا!
به که باید گفت جز خودت که هجرت محبوب،ریشه طاقتمان را سوزانده و درخت وجودمان را به خشکی نشانده است.

خدایا!
تنها چاره جاهلیت آخرالزمان،ظهور حجت خاتم است،در فرجش تعجیل فرما!

“سید مهدی شجاعی”

اللهــم عجـــل لولیـــک الفـــرج