جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
فقط فضاي فكري فيلم ديني سالم است
روايت سينماي ارزشي گاه در نمايش بار معنايي خود دست به دامن داستاني كاملا ديني مي شود كه بنابراين در ظاهر و باطن خود را با قالب واقعيت مي بندد. در عين حال برخي نيز با هر تم داستاني اما مفاهيم ارزشي و ديني را سرلوحه كار خود قرار داده و در تلاشند تا آنها را به شيوه اي غير مستقيم در اختيار مخاطب بگذارند.
همچنان كه “پوران درخشنده” در تشريح اين قضيه در عرصه سينما به «آويني فيلم» گفت: شخصا به اين نكته كه برخي ژانر خاصي را متناسب با سينماي ديني بدانند و اين نوع فيلم ها را در ژانري خاص بگنجانند، نمي پذيرم.
او افزود: چرا كه معتقدم هر اثري كه مؤيد گوشه اي از انسانيت و اخلاق ديني باشد و مفهوم مورد پذيرش الهي را منعكس كند، در حيطه سينماي ديني قرار مي گيرد. وقتي عدل، حق، اخلاق و… موضوع پرداخت فيلمسازي در اثرش قرار گيرد، مگر جز دم زدن از مباني معنوي در مقوله سينماي ديني است؟!
كارگردان “خواب هاي دنباله دار” تأكيد داشت: بنابراين فيلمي كه فضاي فكري سالمي داشته باشد همان تبلور سينماي ديني لقب مي گيرد. همين آموزه هاي متعالي نياز زندگي اصيل ما هستند كه بايد در فيلم هاي ما نيز اين انگاره هاي ديني تزريق شده و بدين شكل نشان از حقوق انسان و انسانيت را در خروجي خود به نمايش بگذارند كه اين عنواني جز سينماي ديني نخواهد داشت.
اين تهيه كننده عنوان كرد: سينمايي با اين خصيصه محدود و مقيد به فرم و محتوا نبوده؛ اين دو همانند دو بال يك پرنده هستند كه مكمل همديگرند. بدين معني؛ وقتي محتوا كه همان انگاره هاي ديني بوده فراهم باشد، فرم يا ظرف متناسب خود را نيز مي يابد.
به گفته كارگردان “روياي خيس”؛ در اين سينما كه عرصه جولان اخلاق والا است نبايد شعار داد بلكه بايد از آن گريخت. با وجود برخي فيلم هاي ارزشمند اين حوزه كه نمايش دهنده ماهيت و صفات خوب انساني است اما تا سينماي ديني مطلوب فاصله قابل تأملي داريم.
درخشنده گفت: متأسفانه جاي كار بسيار دارد تا مفاهيم معنوي در پرداخت فيلمساز جا بيفتد؛ اگر هم بوده معمولا همان حرف است؛ نه عمل.
[ad_2]
