جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
فرشته ايراني در زلزله ژاپن
فرشته ايراني در زلزله ژاپنجام جم آنلاين: مهم اين است كه ايراني باشي آن گاه فرقي ندارد در كجاي اين دنيا زندگي ميكني. حس نوع دوستي و مهرباني مثال زدنيات كافي است تا بتوان تو را از بقيه جدا كرد.
زلزله و سونامي ويرانگر 11 مارس ژاپن اگرچه ويرانيهاي فراواني به همراه داشت؛ اما نشان داد اين عواطف انساني است كه باعث همبستگي مردم ميشود.
بيشتر سايتهاي داخلي و بينالمللي تصاويري را براي جهانيان نشان دادند كه در كنار خسارتهاي به جا مانده، نظم مثال زدني، همبستگي و مهرباني ژاپنيها نمود فراواني داشت؛ اما طي اين چند ماه لنز دوربينهاي عكاسي و فيلمبرداري يك نفر را ناديده گرفت: افشين والي نژاد.
ايراني اي كه براي تحقق هدفش 14 هزار كيلومتر را در مسيرهاي گوناگون طي كرد تا بتواند دو چيز براي مردم زلزله زده ژاپن به ارمغان آورد: فراهم كردن ما يحتاج ابتدايي زندگي و نشاندن خنده روي لبان ژاپنيها كه در هر دوي آنها هم موفق بود.
ماه مارس به پايانش نزديك ميشد و نوروز ايراني در راه بود. افشين به جاي آن كه به خانهاش در توكيو بازگردد و سيب سرخ را در سفره هفتسينش بچيند، عازم كوهستان آكيتا شد و طي قراردادي هزار سيب قرمز براي زلزله زدگان خريد. البته افشين هنگام بازگشتش به توكيو كار ديگري نيز انجام داد. از طريق ايميل و فيس بوك از 800 نفر از دوستانش خواست تا لوازم مورد نياز زلزله زدگان را به خانهاش بفرستند.
قاليچههاي ايراني، اسباب بازي و حوله از جمله وسايل اهدايي بودند كه در كمتر از چند روز خانه افشين را پر كردند. حالا كار تازه افشين شروع شده بود. وسايل را پشت ون ميگذاشت و سفرهاي چند كيلومترياش را آغاز كرد؛ سفرهايي كه به گفته خودش «سفرهاي عشق» بود.
افشين به خوبي ميدانست كه هيچ چيز نميتواند باعث متوقف شدن او شود، چرا كه به كارش ايمان و اعتقاد داشت.
او به مناطق زلزله زدهاي ميرفت كه كمتر مورد توجه رسانهها بود.
شايد بتوان با اين جمله افشين به ايماني پي برد كه او را وارداين راه كرد: من تنها يك رابط بودم. افتخار ميكنم كه با انتقال هداياي برخي از مردم به برخي ديگر، خود را پيغامرسان عشق بنامم.حسين خليلي
[ad_2]




