چریغ– نوروز ۹۰ به همراه همسرم برای اولین بار اردوی جهادی رو تجربه کردیم. رنگ و ابزار مهیا و قرار شد هر روز روی یکی از روستاهای منطقه وقت بذاریم. من و همسرم و دونفر از بچه های جهادی قرار گذاشتیم تا از شعار نویسی فراتر بریم و برای مردمی که بهشون سخت تعلق داشتیم در حد توانمون سنگ تموم بذاریم. پس قابلیت های رنگ و دیوارهای کاهگلی رو دست کم نگرفتیم. روزها از معاشرت با بزرگترا و بازی با بچه ها می آموختیم و لذت می بردیم و در پایان هر روز شادی ولی نعمتان کوچک و بزرگ آبادی کمترین پاداش بود.


چشمه شاهرخ / در تمام مدت اردو هیچ گلدانی لب هیچ پنجره ای ویا گوشه حیاتی ندیدم. پس این هم نقشی برای اشاعۀ رسم پنجره و گلدون

وینه سفلی / دیواری در ورودی روستا. قرمز و هم خانواده هاش فقط روی تنها تراکتور زنگ زده روستا دیده می شد.

وینه سفلی / برای کار روی هر دیوار بایستی از فرم همون دیوار و مصالحش الهام گرفت

وینه سفلی / بچه ها حسابی سر ذوق اومدن و دست بردار نیستن

چشمه شاهرخ / راستی این جهادی با ذوق که قبل از این با نقاشی میونه ای نداشته چه خوب رنگ و نقش رو به بهانۀ تکه های ابر روی دیوار این خونه میاره.

چشمه شاهرخ / نشاط نوروز و بهار برای بچه های آبادی

سرآب شینه / دیواری در ورودی روستا

سراب شینه / پنجره خانه ای در ورودی روستا. چرا که نه؟

سراب سرین / مدرسه روستا در کنار قبرستون. اولین دیوار حسابی که روش کار کردیم.

سراب سرین / برای شروع بد نیست ولی خب این چی هست حالا؟

سراب سرین / اتوبوس آبادیه که داره مقابل چشم بچه ها و اهالی متولد می شه.پنجره های مدرسه ایده اتوبوس را تداعی کرد.

سراب سرین / پلاک اتوبوس!

سراب سرین / کار و اتوبوس برای اقامه نماز متوقف می شود

سراب سرین / بچه های آبادی کنار اتوبوس مدرسه.

سراب سرین / صاحبان اصلی انقلاب