جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
***طبيب دردمندان ***
***طبيب دردمندان ***
علّامه ميرجهاني مبتلا به كسالت نقرس و سياتيك (عرق النساء) شده بود و براي رفع اين بيماري چندين سال در اصفهان، خراسان و تهران معالجه قديم و جديد رو انجام داد ولي هيچ نتيجهاي حاصل نشد!
خودشون ميفرمودن که: روزي بعضی از دوستان من رو به شیروان بردن. در راه بازگشت به قوچان كه رسيديم، توقف كرديم و به زيارت امامزاده ابراهيم كه در خارج شهر قوچان بود، رفتيم.چون اونجا هواي لطيف و منظره جالبي داشت رفقا گفتن: نهار رو در همونجا بمونيم.اونها كه مشغول تهيه غذا شدن، من خواستم براي تطهير به رودخانه نزديك اونجا برم. دوستان گفتن: راه رسیدن به رودخانه طولانیست و برای درد پای شما بد است.
گفتم: آهسته آهسته ميرم و رفتم تا به رودخانه رسيدم و تجديد وضو کردم.کنار رودخانه نشستم و به مناظر طبیعی نگاه میکردم که ناگهان شخصی رو دیدم با لباس نمدی چوپانی.
ایشون سلام کردن و گفتن: آقای میر جهانی با اینکه شما اهل دعا و دوا هستی، هنوز درد پای خودت رو معالجه نکردی؟
گفتم تا الان که نشده.
گفتن آیا دوست داری من درد پای شما رو معالجه کنم؟
گفتم: البته
کنارم اومد و از جیب خودش چاقوي كوچكي در آورد و اسم مادرم رو پرسید(یا برد) و سرچاقو رو روی اول درد گذاشت و به سمت پايين كشيد و تا پشت پا آورد، بعد فشاری داد که خیلی ناراحت شدم و گفتم آخ.
بعد چاقو رو برداشت وگفت: « برخيز، خوب شدي.»طبق عادت میخواستم به کمک عصا بلند بشم که عصا رو از دستم گرفتن و به اون طرف رودخانه پرت کرد و دیدم پایم سالم شده و دیگه از اون درد پا خبری نبود.
گفتم: شما كجا هستيد. گفت: « من در همين قلعه هستم و دست خود را به اطراف گردانيد.»
گفتم: پس من كجا خدمت شما برسم.
فرمود: « تو آدرس مرا نخواهي دانست ولي من منزل شما را ميدانم كجاست و آدرس مرا گفت و فرمود: هر وقت مقتضي باشد خود نزد تو خواهم آمد» و بعدش رفتن !در همین موقع رفقا رسیدن و گفتن: آقا عصای شما کو؟ من گفتم آقایی نمد پوش رو در همین اطراف پیدا کنید ولی هر چقدر اطراف رو گشتند، ایشون رو پیدا نکردن. (1)
پينوشت:
1. كتاب گنجينه دانشمندان جلد 2، آقاي رازي.
[ad_2]
