روزی که دیوار تلویزیون شد

خانه » روزی که دیوار تلویزیون شد

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

روزی که دیوار تلویزیون شد


تحول و تعامل در نمايشگرهاي تصويري
روزی که دیوار تلویزیون شد

Surface، تلویزیونی است که شامل تعداد زیادی صفحه‌نمایش است، همیشه در وضعیت روشن قرار دارد، صفحه آن کل دیوار را می‌پوشاند و همچون یک حیوان خانگی حرف گوش‌کن، پاسخگوی نیازهای شماست. با توجه به دنیایی که امروزه شاهد آن هستیم، به نظر می‌رسد به زودی این حجم اطلاعات در یک صفحه 60 یا 70 اینچی هم نمی‌گنجند و به واقع چنین آینده‌ای را باید در صفحه‌های به اندازه یک اتاق کامل جای داد.


«…و شگفتا که تقریبا همه باور کرده‌اند. در این آینده مخوف، تلویزیون‌ها روح و ذهن و جسم مردم را تسخیر کرده‌اند، تلویزیون جایگزین تمام انواع دیگر هنر شده و بر فضای خانواده‌ها حکمفرمایی می‌کند..» (451 درجه فارنهایت، ری بردبری)

تلویزیون‌های هوشمند، غیرهوشمند، گوگل تی‌وی و هر آنچه راجع به اپل تی‌وی شنیده و خوانده‌ایم همگی دارای یک ویژگی مشترک هستند: همه آنها تنها یک تلویزیون محسوب می‌شوند؛ بنابراین فرقی نمی‌کند که در اندازه‌های 42، 50 یا 60 اینچی به بازار عرضه شوند. به‌علاوه چه Netflix، ویدئوهای یوتیوب یا کانال‌های معمول و کابلی را توسط آنها ببینیم، تجربه ما از هر یک از آنها چندان تفاوتی با هم ندارد. بیت‌هایی از مکان‌های مختلف گردآوری شده یا حتی ممکن است ویجت‌های آی‌پد یا دستگاه اندرویدی خود را با کیفیت فوق‌العاده روی آنها ببینید. در مجموع تلویزیون‌های امروزی چندان تفاوت انقلابی‌ای با قدیمی‌تر‌ها ندارند؛ کنترل را در دست گرفته، دستگاه را روشن می‌کنید، چیزی می‌بینید و دست آخر هم با همان کنترل خاموشش می‌کنید! اما این همه آن چیزی نیست که از تلویزیون‌های آینده انتظار می‌رود. پیشرفت‌های فناوری در حوزه صفحه‌های نمایش حاکی از آن هستند که در آینده‌ای نزدیک، نحوه تماشای این جعبه جادویی متحول خواهد شد. به این ترتیب در واقع دیگر جعبه‌ای جادویی وجود نخواهد داشت و حتی اگر بزرگ‌ترین تلویزیون تخت دنیا را هم خریداری کنید و در عین حال فکر کنید که دیگر بهتر از این نمی‌شود، سخت در اشتباهید. به زودی تلویزیون‌هایی به دنیای فناوری معرفی می‌شوند که کل محیط اتاق شما را فرا گرفته و علاوه بر اینکه در دنیایی از تصاویر غرق می‌شوید، می‌توانید با آنها تعامل برقرار کرده و هر بلایی که دوست دارید سرشان بیاورید. اما این تلویزیون‌های دیواری چگونه ساخته می‌شوند و اصلا چطور می‌توان با آنها تعامل برقرار کرد؟ اینها پرسش‌هایی است که مجموعه تحقیقاتی (NDS (News Digital Systems با معرفی یک نمونه اولیه با عنوان Surfaces سعی در ارائه پاسخی برای آنها دارد.

Surfaces و قابلیت‌های آن

NDS یک شرکت موفق در عرصه ارائه محصولات امنیتی برای برنامه‌های تلویزیونی پولی است که از مفهوم و نمونه اولیه محصولی با عنوان Surfaces، پرده‌برداری کرده است. نایجل اسمیت که ریاست بخش بازاریابی این مجموعه را بر عهده دارد در رابطه با این محصول منحصربه‌فرد می‌گوید:«در آینده‌ای نزدیک شما تلویزیون‌هایی را خریداری خواهید کرد که کل دیوار اتاق را پوشش می‌دهند و همانند یک تصویر پس‌زمینه عمل می‌کنند. در چنین شرایطی تلویزیون‌ شما می‌تواند به شکل یک صفحه غول‌پیکر لایه‌های مختلف اطلاعاتی را به نمایش درآورده و سطوح مختلفی از غرقه شدن در تصویر را به ارمغان بیاورد.» در نمونه اولیه فناوری Surfaces، شش تلویزیون تخت در یک آرایه مستطیل‌شکل قرار گرفته و سیستم روی صفحه با فناوری HTML5 مبتنی بر کروم اجرا می‌شود. صفحه‌نمایش دیگر که آن هم با HTML5 نوشته شده است، امکان کنترل تلویزیون را از طریق مرورگر آی‌پد فراهم می‌کند.

این سیستم با توجه به شرایط مختلف و ساعت‌های روز پیکربندی می‌شود. برای مثال معمولا هنگام صبحانه خوردن نیازی به یک صفحه بزرگ نیست و اغلب مرور اخبار محلی با یک اندازه نرمال کفایت می‌کند. به این ترتیب با استفاده از برنامه نوشته‌شده برای دستگاه‌های همراهی چون آی‌پد، به سادگی می‌توان ابعاد تلویزیون را بسته به شرایط تغییر داد. به علاوه امکان تنظیم یک پیکربندی پیش‌فرض برای هر یک از اعضای خانواده نیز وجود دارد. بنابراین انتخاب نوع برنامه‌ها، ابعاد صفحه‌نمایش و موقعیت مشاهده را می‌توان بسته به سلیقه تغییر داد.

تلویزیون دیواری همه‌کاره

یکی از نکات اصلی دموی ساخته‌شده این است که صفحه‌نمایش‌های بزرگ آن تنها منحصر به پخش ویدئویی خاص نیستند. بنابراین در کنار مشاهده اخبار، فیلم و موارد دیگر می‌توان بخشی از صفحه را به اطلاعات افزون‌شده دیگری اختصاص داد. در واقع در برخی مواقع ممکن است اصلا قصد دیدن تلویزیون نداشته باشید اما در عین حال صفحه دیواری بزرگ آن را برای نمایش تصویر مربوط به یک موسیقی در وضعیت روشن قرار دهید و در کنار آن به تقویم یادآوری، ساعت یا فیدهای توییترتان دسترسی پیدا کنید. یک صفحه‌نمایش بزرگ لزوما به این معنا نیست که همواره همه چیز را در یک سایز مشخص ببینید بلکه برای انجام کارهای دیگر اندازه صفحه متناسب با نظر شما قابل تغییر است.

یکی از معایب دموی نشان‌داده‌شده به این موضوع برمی‌گردد که کاربران آن به احتمال زیاد برای آنلاین بودن ترجیح می‌دهند آن را همیشه در وضعیت روشن قرار دهند. این موضوع هزینه‌های مصرف انرژی را بسیار بالا خواهد برد. بر این اساس، محققان این Surfaceها در حال بررسی نحوه به‌کارگیری فناوری e-Ink در صفحه‌نمایش‌های خود هستند تا عامل انرژی را نیز مد نظر قرار داده باشند (فناوری e-Ink در بعضی ابزارها مثل کتابخوان‌های الکترونیکي استفاده می‌شود).

تعامل حرف اول آینده

نسخه اولیه Surface برای تعامل با کاربر از یک برنامه مبتنی بر سیستم‌عامل آی‌اواس بهره می‌برد، به گونه‌ای که توسط آن می‌توان سایز تصویر و میزان فراگیری آن در اتاق را تنظیم کرد. البته باید توجه داشت پیش از اینکه این کنترلر اپلی ساخته شود، NDS در حال کار روی کنترلرهای فیزیکی همانند کینکت مایکروسافت و کنترلرهای صوتی مثل سیری اپل بود اما با گذشت زمان مشخص شد چنین فرآیندی نیاز به تلاشی خارج از حد و اندازه‌های یک شرکت دست تنها دارد. با این حال همه چیز به این کنترل ابتدایی ختم نمی‌شود و قرار است با توسعه یک زبان تعاملی نحوه ارتباط کاربر با تلویزیون بهینه‌‌تر شود و دیگر از این کنترل‌های دستی خبری نباشد.

هفته نامه عصر ارتباط

[ad_2]

 

حرز امام جواد

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا