دوري از سليقه‌هاي فردي در امور ديني
حجت الاسلام قرائتی
 ما نمي‌توانيم دينمان را سليقه‌اي انجام دهيم. حالا من خوشم آمده اينطور كنم. همان كه گفتند. اگر گفتند: اين را يكبار بگو، مثلاً در دعاي كميل مي‌گويد: «ظَلَمتُ نَفسي» شما هي بگو: «ظَلَمتُ نَفسي»، «ظَلَمتُ نَفسي»، «ظَلَمتُ نَفسي»، تو مي‌خواهي خودت بگويي، بگو. ده بار بگو. اما اگر دعا مي‌خواني، دعا يكبار بيشتر نگفت. اگر بنا بود بيشتر بگويد، خوب خودش مي‌گفت.گاهي ده بار به ما گفتند بگوييد: «يا رب، يا رب، يا رب» خودش گفته: ده بار بگو. چشم! اگر گفتند: سي و چهار متري گنج است، شما بگو: حالا چرا سي و چهار متر؟ يك مرتبه بگو: سي و پنج متر! خوب بكني به گنج نمي‌رسي. در طب آمپول را اگر در رگ بزني، مفيد است. حالا يك ميلي‌متر آن طرف رگ بزني، شفا كه نمي‌دهد دردش را هم بيشتر مي‌كند. دستور را بايد همانطور كه گفتند عمل كنيم. مي‌گويد: اين قرص را بعد از غذا بخور. قبل از غذا بخوري اثر بد دارد. اين قرص را بين دو غذايت بخور. فاصله‌ي اين قرص با قرص بعدي بايد چهار ساعت باشد. پنج ساعت باشد اثرش را از دست مي‌دهد. سه ساعت هم باشد از دست مي‌دهد. اين هستي فرمول دارد. هم طبيعتش فرمول دارد. هم دينش فرمول دارد. نمي‌شود سليقه‌اي انجام داد.
ما گاهي وقت‌ها يك كاري را مي‌كنيم نمي‌دانيم ريشه‌اش كجاست. مثل اينكه مثلاً به سه امام سلام مي‌كنيم. من نفهميدم اين كجاست. در جلسات اول رو به قبله مي‌ايستيم، «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» بسيار خوب! بعد سمت مشهد «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى»، دو مرتبه سمت قبله براي امام زمان «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مَهدي يا بقية الله» ببينم مگر ما چهارده تا معصوم نداريم؟ چرا شما به سه تا سلام مي‌كني؟ اگر درجه‌بندي است خوب مقام پيغمبر از امام حسين كه بالاتر است. مقام اميرالمؤمنين و فاطمه‌ي زهرا از امام رضا و امام حسين كه بالاتر است. اگر پدر و پسري حساب مي‌كني، كه موسي‌بن جعفر پدر امام رضا است. روي چه مبنايي شما فقط به سه امام سلام مي‌كني؟
ديروز در سازمان تبليغات جلسه‌اي بود. سران هيئت‌هاي مذهبي آمدند. گفتم: وقتي سلام مي‌دهيم به چهارده معصوم سلام كنيم ولي خلاصه، كه خيلي طول نكشد. به اين صورت: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلَامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَة، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الحُسَين» يكي يكي امام‌ها را سلام بدهيم تا آخر «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مَهدي وَ رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُه» زمان كمتر ولي به چهارده امام سلام كنيم. نبايد گزينشي باشد.
ما هركاري مي‌كنيم دليل مي‌خواهد. امام رضا فرمود: لب من كه تكان مي‌خورد، يك چيزي مي‌گويد. از من بپرسيد اين حديثي كه خواندي به چه دليل؟ تا من بگويم حديث‌هاي من ريشه‌اش در قرآن است. يعني چه؟ يعني آنچه ما اهلبيت مي‌گوييم، اين ريشه‌اش در قرآن است. از خودمان نمي‌گوييم. امام رضا مي‌گويد: حرف‌هاي من بايد ريشه در قرآن داشته باشد. ما هم بايد حرف‌هايمان ريشه داشته باشد. يا در قرآن يا در روايات يا در فتواي مراجع!