جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
دعاي حضرت علی(ع) هنگام حركت به سوي يمن
اشاره: بنا به نقل بيشتر مورخان، امام علی(ع) دو مرتبه ـ یک بار در آخر سال هشتم هجري و ديگر بار در سال دهم هجري به دستور پيامبر اكرم(ص) براي دعوت مردم يمن به اسلام، عازم اين سرزمين شد.1 آن حضرت در ورود به يمن مورد استقبال مردم قرار گرفت و در فاصلة زماني كوتاهي گروه زيادي از مردم يمن از جمله قبيله حمدان به اسلام گرويدند كه اين امر موجب خشنودي پيامبر اعظم(ص) شد. متن پيش‌رو دعايي است كه امام علي(ع) به هنگام حرکت به يمن قرائت كرده است.
خدايا به درگاه تو توجه كنم، در حالي كه اعتمادي به جز تو ندارم و نه ماية اميدي كه مرا به درگاه تو جاي دهد و نه نيرويي كه بر آن تكيه زنم و نه چارهاي كه بدان پناهنده گردم، جز درخواست فضل تو و در آمدن در معرض مهر و رحمتت و دلگرمي به نيكوترين روش و عادتت و تو (اي خدا) داناتري بدانچه در اين راه (در سر راه من) پيشي جسته، از آنچه من خوش و ناخوش دارم، پس هر كدام از آنها كه قدرت تو در آن بر من در آيد، بلاي تو در آن ستوده و قضا و قدر تو در آن از روي خيرخواهي است و تويي كه محو كني آنچه را خواهي و ثبت فرمايي هر چه خواهي و اساس همة كتاب‌ها نزد تو است. خدايا از من بگردان پيمانه هاي بلا و ريشه هر سختي را و سايهاي از رحمت خود و وسعتي از فضل و لطفي از بخششت بر سر من بگشاي تا چنان شوم كه نخواهم زود رسيدن آنچه را پس انداختي و نه پس افتادن آنچه را تو زود آوردي و اضافه بر اين از تو خواهم كه مرا در مورد خاندان و فرزندانم و پيش‌آمدهايي كه براي آنها مي‌كند، محافظت كني (و آنها را از شرّ حوادث محفوظ داري) بهترين وجهي كه در غياب مردمان با ايمان از آنها محافظت كني، در اينكه بپوشي از او هر آنچه پوشيدنش لازم باشد و مستور داري از او هر بدي را و بريزي از او هر گناهي و كفايت كني از او هر پيش آمد ناگواري را. و روزي‌ام گردان سپاسگزاري و ذكر خود را بر اين حال و همچنين عبادت نيكو و خشنودي به مقدراتت را اي سرپرست مؤمنان و قرار ده مرا و فرزندانم و هر آنچه را به من عطا فرموده و روزي‌ام كردهاي از مردان و زنان با ايمان، همه را در كنف حمايتت كه مورد دستبرد واقع نگردد و در پيمانت كه شكسته نشود و آن پناهت كه سوء قصدي بدان نشود و آن امان تو كه نقض نگردد و آن پردهات كه دريده نشود؛ زيرا هر كس در تحت حمايت و پيمان و پناه و امان و پردة تو بود (پيوسته) در امان و محفوظ است و جنبش و نيرويي نيست جز به خداي والاي بزرگ.2
ماهنامه موعود شماره 108پي‌نوشت‌ها:
1. در اين‌باره ر. ك: علامه سيد محسن امين، سيرة معصومان، ترجمة علي‌حجّتي كرماني، ج3، ص327.
2. صحيفة علويه، ص 339.
[ad_2]
