تو دیـگـــــــرچــرا؟

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

تو دیـگـــــــرچــرا؟

تو دیـگـــــــرچــرا؟

“بسم الله الرحمن الرحیم”

یکی از مسائلی که باعث ناراحتی امام عصر (ارواحنافداه) شده است ، این است که عده ای چون توفیق تشرف به خدمت امام زمان (ارواحنافداه) را نداشته اند ، امکان ملاقات و دیدار با آن حضرت را دردوران غیبت رد نموده و انکار می کنند ، درصورتی که صدها و بلکه هزاران نفردر دوران غیبت کبری خدمت آن حضرت رسیده و آن امام عزیز را درحال بیداری زیارت کرده اند. چقدر زشت است انسان در مسائلی که واضح وروشن است مجادله کند و چقدر قبیح است در محضر یک شخصیت بزرگ ، درمورد بودن یانبودن ، دیده شدن ودیده نشدن آن شخص سخن گفته شود!
امام زمان حقیقتی است که باید گفت: «عمیت عین لا تراک» کور باد چشمی که تو را یابه صورت ظاهری ویا به صورت باطنی مشاهده نکند. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وجود مقدسی است که اگر خیلی ها ظاهرا نتوانند آن حضرت را ببینند ازصدها دیدن بهتر اورا حس می کنند. او درمتن زندگی ما حضور دارد مگرمی شود اورا ندید؟؟ اما گذشته از دیدار باطنی چه دلیلی دارد انسانی درهمین بدن مادی ما زندگی کند ولی به صورت ظاهری دیده نشود؟
به هرحال امام زمان -عجل الله تعالی فرجه الشریف- از این موضوع که خیلی ها به آن حضرت تهمت دیده نشدن را زده اند بسیار ناراحت هستند.

دراین رابطه یکی از دوستان و ارادتمندان حضرت بقیة الله (ارواحنافداه) که ازروحانیون بزرگوار می باشند می گفت:
سال ۱۳۶۴ بود. به منظور خدمت دوران سربازی به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شدم. شبها با دوستان همرزمم دورهم می نشستیم و از هرجا سخنی به میان می آمد…. یک شب که مهتابی تر ازهمیشه بود صحبت از امدادهای غیبی امام زمان -عجل الله تعالی فرجه الشریف- درجبهه ها شد. دوستی گفت من کسی را می شناسم که به محضر امام زمان -عجل الله تعالی فرجه الشریف- رسیده است. من درجواب گفتم: محال است کسی در دوران غیبت خدمت آن حضرت برسد، چون خود ایشان فرموده اند: هرکس ادعای مشاهده کرد اورا تکذیب کنید که کذاب است و دلایل دیگری آوردم که آنها را قانع کردم. اما خود را نتوانستم قانع کنم! دلم گواهی می داد که می شود و امکان دارد، وگرنه این امدادهایی که مدام درجبهه ها اتفاق می افتد، این ملاقات هایی که درمفاتیح و کتابهای زیادی ازعلما که مورد وثوق هستند آمده است، پس اینها چه می شود؟
خلاصه دلم آرام نمی گرفت، توسلی به ساحت مقدس حضرت ولی عصر (عجل الله فرجه) کردم و ازخود ایشان خواستم که مرا از این سردرگمی نجات دهند.
همان شب درعالم رویا دیدم که درمنظقه (همان جایی که بودم) تمام مردم برای استقبال ازکسی صف کشیده اند، پرسیدم چه خبراست؟ گفتند حضرت بقیة الله میخواهند تشریف بیاورند. چشم به راه انداختم ، دیدم گرد وخاک سواری درراه است، خود را به صف اول رساندم، آن سواران نیز رسیدند، پیشاپیش انها شخصیتی باعظمت، زیبا و مهربان، سواربر اسب سفیدی بود. درسمت راست ایشان پیرمردی باوقار و دردوطرف جوانانی خوش سیما، سواربراسب کمر به خدمت بسته بودند.
من ابتدا فکر کردم ایشان حضرت امام حسین -علیه السلام- و آن پیرمرد حبیب بن مظاهر است. اما بعد متوجه شدم که آن آقای بزرگوار حضرت صاحب الزمان (عجل الله فرجه) و ان پیرمرد حضرت خضر -علیه السلام- هستند. من اولین کسی بودم که به آقا خوش آمد گفتم ورکاب اسب ایشان رابوسیدم. وقتی سرم را بلند کردم و ان جمال دلربا رادیدم ازخود بیخود شدم.عرض ادب کردم و محو تماشای آن چشم ها، آن چهره و آن خال زیبا شدم، تمتم این حالات سریع گذشت، اما برای من به دوام ابدیت بود.
همین که به آن چشمهای زیبا نظر انداختم، نگاه به نگاهم انداختند و فرمودند: «تودیگرچرا؟»، چهره آقا غمگین بود، مثل کسی که دلداده اش را ملامت می کند؛ منتظر جواب بود، عرق شرم به پیشانی ام نشست سربه زیر افکندم و باسکوت وانمود کردم که متوجه فرمایش ایشان نشده ام.
فرمودند: «مگر تو الان مرا نمی بینی؟»
عرض کردم بله آقاجان!
حضرت فرمودند: «پس چرا دیشب که ازتشرف من گفتند،تو بادلیل آن را انکار می کردی؟! من وجود دارم، من دربین شما هستم فقط شما مرا نمی شناسید.»
آنگاه فرمودند: «درست است، این مطلب ازخود ماست که هرکس ادعای مشاهده کرد تکذیبش کنید، اما منظور کسی است که مثل نواب اربعه ادعای ارتباط دوطرفه داشته باشد. این چنین کسی کذاب است ۱و آن نواب محترم درغیبت صغری وسیله ارتباطی ما با شیعیان بودند ولی الان زمان غیبت کبری است وشما هم نباید کلام مارا تحریف کنید!»
من از آن وجود نازنین طلب بخشش نمودم و درحالی که پای مقدس ایشان را می بوسیدم ازخواب بیدار شدم. فردا صبح خوابم را تعریف و از دوست عزیزم که ملاقات تشرف کنندگان را برای ما نقل کرده بود عذرخواهی کردم و اشک چشمم نشان توبه و بازگشت من از آن فکرتاریک بود.۲

بنابراین باید توجه داشت که امام زمان (ارواحنافداه) درزمان غیبت کبری نیز دیده می شوند، اما نه به صورت ارتباط دایمی و رابطه دوطرفه هرموقع وبرای هر کس که خود ان حضرت صلاح بدانند چهره نمایان نموده وشیفتگان دیدارخویش را به فیض ملاقات می رسانند.۳ به همین جهت کسانی که این مساله را مردود می دانند یکی از مهم ترین دلایل وجودی حضرت را باطل می کنند و این باعث رنجش قلبی امام زمان -علیه السلام- شده و خیانت به آن حضرت است. لذا یکی از چیزهایی که دوستان امام عصر (عجل الله فرجه) می توانند از آن برای بیدارنمودن وهدایت آنها به سوی محبت و اطاعت امام زمان (ارواحنافداه) استفاده کنند همین نقل تشرفات و ملاقات ها می باشد.
البته باید به این نکته مهم نیز توجه داشت که این که بیش از همه حائز اهمیت است ارتباط روحی و سنخیت اخلاقی داشتن با امام زمان (ارواحنافداه) می باشد، یعنی شیعیان واقعی آن حضرت کسانی هستند که با خودسازی و پاکی روح خویش صاحب اخلاق نیکو و رفتار شایسته شده وبا این کار قلب امام زمان -عجل الله تعالی فرجه الشریف- خویش را ازخود خوشحال می کنند.

“اللّهُمَّ عجِّل لولیِّکَ الفرَج”

۱.بحارالانوار،ج 52 ،ص151و ج53،ص318
۲.روح شهید، ص139.
۳.امام زمان علیه السلام به حاج محمد باکویی فرمودند: «هرکس از شیعیان ما به وظیفه خود خوب عمل کند ما (اگرصلاح بدانیم) به آنها سر می زنیم.»
منبع: کتاب کیست مرایاری کند، محمدیوسفی
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]

[ad_2]