جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
تهران؛ سومين شهر ارزان جهان!
![]()
تهران به عنوان سومين شهر ارزان جهان بر اساس ميانگين هزينه زندگي در سال 2012 ميلادي معرفي شد.
به گزارش مهر، کلانشهر تهران در ميان شهرهاي جهان در حالي به عنوان يکي از ارزانترين شهرهاي ارزان معرفي شد که در ماههاي اخير با نوسات ارزي متفاوتي روبرو بوده است. نوسانات ارزي و نرخ ارز رايج هر کشور از اين جهت داراي اهميت است که ملاکي براي تعيين ميانگين هزينههاي زندگي مورد استفاده قرار ميگيرد.
از همين رو خبر گزاري رسمي چين ( شينهوا) در گزارشي که از سوي واحد اطلاعاتي اکونوميست منتشر شد 10 شهر ارزان جهان را بر اساس ميانگين هزينههاي زندگي معرفي کرد. در اين ارزيابي شهر «نيويورک» به عنوان شاخص 100 در نظر گرفته شده است و بقيه شهرها در مقايسه با اين شهر آمريکا رتبهبندي شدند.
حوزه آسيا و خاورميانه 10 شهر نخست اين رتبه ربندي را به خود اختصاص داده اند. اين در حالي است که در سال گذشته هشت شهر از 10 شهر معرفي شده در ليست پارسا ل حضور داشتند و تنها شهرهاي «مانيل» و «تونس» با دوشهر «مسقط» از عمان و «کاتماندو» از نپا ل در ليست جديد جايگزين شده است.
بنابر اين گزارش شهر کراچي از کشور پاکستان با نمره 46 در مقايسه با نيويورک در جايگاه اول قرار دارد. شهر بمبئي هند با نمره 52 در جايگاه دوم و پس ازآن تهران با شاخص 56 در مقايسه با نيويورک در جايگاه سوم قرار دارد و پس از تهران به ترتيب شهر دهلي نو، جده، کاتماندو از کشور نپال، شهر پاناما، الجزاير، داکا از بنگلادش و مسقط 10 شهر ارزان جهان را تشکيل ميدهند.
پيمايش جهاني هزينه زندگي Worldwide Cost of Living (WCOL) survey پيمايشي است که واحد اطلاعات مجله اکونوميست سالي دو بار انجام ميدهد و بيش از 400 قيمت را در ميان 160 کالا و خدمات با يکديگر مقايسه ميکند.
اين محصولات شامل غذا، نوشيدني، پوشاک، کالاهاي خانگي و وسايل بهداشتي شخصي، اجاره خانه، حملونقل، مدارس خصوصي، قبضهاي خدمات رفاهي، خدمات در خانه و هزينههاي تفريحي هستند. در ارائه نتايج اين پيمايش، همه شهرها با شهر مبناي نيويورک (با شاخص 100) مقايسه شدهاند.
در هر بار انجام اين پيمايش در ماههاي سپتامبر و مارس، بيش از 50 هزار قيمت جمعآوري ميشوند و نتيجه در دو ماه ژوئن ( خرداد) و دسامبر ( آذر ) انتشار مييابد.
پژوهشگران واحد اطلاعات اکونوميست فروشگاههايي متنوع همچون سوپرمارکتها، مغازههايي با قيمتهاي متوسط و فروشگاههاي ويژه با قيمتهاي بالا را در بررسيهاي خود وارد ميکنند. قيمتها هزينه بيش از 160 محصول را در هر شهر بازتاب ميدهند. سپس قيمتهاي گردآوري شده با استفاده از نرخ ارز رايج هر کشور، به يک ارز واحد (دلار آمريکا) تبديل ميشوند و براي دستيابي به شاخصهاي مقايسهاي، به آنها وزن داده ميشود. شاخص هزينه زندگي همان مجموعه وزنهايي را که در سطح بينالمللي مبنا قرار ميگيرند، به کار ميبرد و خود را با الگوي مخارج هيچ کشور خاصي تطبيق نميدهد.
قياس تاثيرگذاري قيمت ارز با وجود نوسانات رو به افزايشي که در ماههاي اخير از خود نشان داده است در مقايسه با معرفي ارزانترين شهرهاي جهان در سال گذشته نشان ميدهد تغييرات ارزي در شهرهاي ديگر همچنان موثر بوده است. طوري که رتبه تهران از هشتم در سال گذشته به رتبه سوم در سال 2012 ميلادي رسيده است. اين شرايط بازتابدهنده وضعي مشابه در سالهاي اخير در ژاپن است که سبب ميشد توکيو و اوزاکا معمولا عنوان ناخوشايند گرانترين شهرهاي دنيا را بر پيشاني داشته باشند.
گرانترين شهرهاي دنيا
در قياس با شهرهاي ارزان شواهد نشان ميدهند که شهرهاي پاريس و فرانکفورت هنوز شهرهايي نسبتا گران هستند. جايگاه سنگاپور از آسيا خبر از تغيير اين موازنه ميدهد. با اين حال، اروپاي غربي هنوز 24 شهر از 50 شهر گرانقيمت دنيا را در خود جاي داده و 14 شهر از اين 50 شهر آسيايي هستند.
واحد اطلاعاتي اکونوميست
(Economist Intelligence Unit EIU) يکي از ارائه دهندگان اطلاعات در زمينه اقتصاد کشورهاي جهان است. اين واحد اطلاعاتي 55 سال پيش کارهاي پژوهشي و تحليلي خود را در لندن آغاز کرد و نقطه قوتي براي پشتيباني از اطلاعات توليدي به شمار ميرود. دامنه اين اطلاعات از پيشبينيهاي (EIU) واحد اطلاعاتي اکونوميست جهاني اقتصاد کلان گرفته تا تحليلهاي سياسي و اقتصادي جداگانه براي 200 کشور متغير است.
همچنين شهرهاي اسلو، زوريخ و توکيو به ترتيب گرانترين شهرهاي جهان اند.
به گزارش شبکه تلويزيوني روسيا اليوم، بر اساس تحقيق بانک يو بي اس سوئيس، شهر دبي امارات در رتبه بيست و دومين شهر گران جهان قرار دارد.
بر اساس تحقيق اين بانک بر روي بهاي صد و بيست و دو قلم کالا و خدمات در هفتاد و دو شهر جهان، شهرهاي دهلي نو و بمبيي هند ارزانترين شهرهاي جهان اند.
يو بي اس تاکيد کرد: در صورت اضافه شدن اجاره بها به هزينه زندگي، شهرهاي نيويورک، هنگ کنگ و دبي به ترتيب گرانترين شهرهاي جهان ميشوند.
موسسه مشاورهاي مرسر در تازهترين گزارش خود گران قيمتترين شهرهاي جهان را معرفي کرد.
به گزارش ايسنا، در گزارش تازه مرسر که به سال 2012 مربوط ميشود، شهر توکيو پايتخت ژاپن به عنوان گران قيمتترين شهر جهان معرفي شد. توکيو توانست با پشت سر گذاشتن شهر لوآندا در آنگولا به گرانترين شهر جهان تبديل شود. در همين حال ديگر شهر ژاپني شهر اوزاکا هم رده سوم گرانترين شهرهاي جهان را به خود اختصاص داد.
همچنين ردههاي چهارم و پنج اين ردهبندي به مسکو روسيه و ژنو سوئيس رسيد.
دو شهر سنگاپور و زوريخ به صورت مشترک رتبه ششم را بدست آوردند. رتبههاي هشتم و نهم به ترتيب به انجامنا در چاد و هنگ گنگ چين رسيد. در همين حال موسسه مرسر شهر کراچي پاکستان را به عنوان ارزانترين شهر جهان معرفي کرد.
به گفته مرسر هزينهها در کراچي کمتر از يک سوم توکيو است. بيروت و ابوظبي هم دومين و سومين شهرهاي گران خاورميانه لقب گرفتند. جده هم عنوان ارزانترين شهر منطقه را بدست آورد. فهرست منتشر شده از سوي مرسر براساس هزينههاي زندگي در شهرهاي بزرگ جهان بدست آمده است. اين تحقيق درباره 214 شهر مهم در سراسر جهان انجام شده و در آن هزينههاي زندگي در اين شهرها شامل قيمت مسكن، حمل و نقل، مواد غذايي، پوشاك، لوازم منزل و تفريحي براساس دلار آمريكا محاسبه شده است.
بيشتر عمر کردن زنان
براي اولين بار در 25 سال گذشته زنان ژاپني جايگاه اول خود را در داشتن طول عمر در به زنان هنگ کنگي واگذار کردند.
به گزارش مهر، براساس اعلام وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن، طول عمر زنان ژاپني در سال 2010 از 30/86 به 90/85 در سال 2011 رسيده است در حالي که اين ميزان در مردان ژاپني از 55/79 در سال 2010 به 44/79 در سال 2011 رسيده است.
اين درحالي است که در هنگ کنگ طول عمر زنان 7/86 و مردان 5/80 سال بوده است.
طول عمر يک شاخص آماري است که نشان ميدهد متوسط طول عمر در يک جامعه چقدر است و يا به عبارت ديگر هر عضو آن جامعه چند سال ميتواند توقع طول عمر داشته باشد. هر چه شاخصهاي بهداشتي و همچنين درماني بهبود يابد طول عمر افزايش خواهد يافت و از اين رو اين شاخص يکي از شاخصهاي سنجش پيشرفت و عقب ماندگي کشورها است.
طول عمر زنان در همه جوامع چند سال (در کل جهان چهار و نيم سال) بيشتر از مردان است.
اين در حالي است که مسئله طول عمر زنان بايد بار ديگر که آمارها اين مسئله را محاسبه ميکنند به جايگاه اول باز گردد، چرا که مسئله طول عمر متوسط براساس دادههاي يک بخشي از يک جمعيت در يک نقطه زماني بررسي ميشود و به نظر ميرسد که سال 2011 سال بعدي از نظر مرگ و مير در ژاپن بوده است.
برخي اظهار ميدارند که سونامي- زلزله سال 2011 که طي آن 65 درصد قربانيان 60 يا بيشتر از آن سن داشتند عامل کاهش طول عمر زنان ژاپني است.
پيتر مونيگ از دانشگاه کلمبيا اظهار داشت: مرگ و مير تنها يکبار روي طول عمر تأثير ميگذارد. به نظر ميرسد بار ديگر که اين آمارها ارائه شود ژاپن بايد به جايگاه اول خود بازگردد. ساير فجايع هم تأثيرات مشابهي در طول عمر دارند. اين امر دربرگيرنده اپيدمي آنفلوآنزاي سال 1918، جنگ جهاني اول و دوم و ساير رويدادهاي مهلک بزرگ ديگرهم ميشود.
در سال 2008 طول عمر متوسط آمريکاييها در نتيجه رکود اقتصادي که همان سال آغاز شده بود کاهش يافت، اين کاهش نشاندهنده برخي روندها در ميزان طول عمر در سراسر جهان بود. يک تحقيق مشروح که در 15 ژوئن امسال در مجله استاندارد بهداشت جمعيت منتشر شده بود نشان ميداد که طول عمر متوسط در بيش از 80 درصد شهرهاي آمريکا کاهش يافته و اين کشور در دو دهه گذشته حتي در 10 کشوري که مردان آن داراي بيشترين طول عمر هستند نيز قرار نميگيرد.
محققان همين تحقيق اعلام کردند که سيستم درماني بهداشت آمريکا که بر درمان بيماران به جاي پيشگيري بيماري و بيمارهاي مزمن تمرکز کرده عامل اول کاهش طول عمر در آمريکا محسوب ميشود.
پيش از اين مطابق آمار سازمان ملل کشورهاي ژاپن، هنگ کنگ، ايسلند، سوئيس و استراليا به ترتيب در جهان مقامهاي اول را داشتند که با حدود 82 سال از ميانگين جهاني 22 درصد بالاتر است.
کشورهاي سوازيلند، موزامبيک، زيمبابوه، سيرالئون و لسوتو نيز به ترتيب در پايينترين رده قراردارند. طول عمر در اين کشورها حدود 42 سال است که 38 درصد کمتر از ميانگين جهاني و نصف کشورهاي بالاي جدول است.
کارشناس واحد بهداشت خانواده مرکز بهداشت استان مرکزي گفت: نرخ رشد جمعيت استان مرکزي 3/1 درصد است که اين نرخ از متوسط کشوري پايينتر است.
[ad_2]




