سالمندان به پابوس شاه خراسان رفتند

هر چقدر هم که فرتوت و بی‌رمق باشی، وقتی به کنار مضجع نورانی شاه خراسان می‌رسی، غبار خستگی از جانت می‌زداید و با آنکه پای رفتنت نیست، اما مصداق بارز این شعر می‌شوی: «با پای دل قدم ‌زدن آن هم کنار تو/ باشد که خستگی بشود شرمسار تو».

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه [برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]، با آغاز دهه کرامت خیل زائران رضوی به سوی حرم منور ثامن‌الحجج(ع) سرازیر شده‌اند تا بار دیگر عشق و علاقه خویش را به امام رئوف به نمایش بگذارند.
هنگامی که به چهره زائران نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که هر یک به زبان خویش با امام نجوا می‌کنند و فرقی نمی‌کند که در چه مقطع سنی باشند.
بیشتر زوار حرم رضوی با چشمانی اشک ‌بار ضامن آهو را در درگاه الهی واسطه می‌کنند تا برگه خیر دنیا و آخرت خویش را به مهر و امضای ثامن ‌الحجج(ع) برسانند تا پرودگار به واسطه رضای آل محمد(ص) با دیده رحمت و مغفرت خویش بر زائر رضوی بنگرد.
در این میان سالمندان با وجود کهولت سن و مشکلات بسیار که نمی‌توانند از نزدیک به زیارت بروند، همیشه با حسرتی مضاعف به زیارت ثامن الحجج(ع) می‌روند و از اینکه این زیارتشان آخرین زیارت باشد، تمام درد و دل خویش را به امام عرضه می‌کنند تا مگر پناه آن‌ها در لحظات سخت فراق از این دنیا و آغاز حیات در دنیای ابدی باشد.
خدام آستان قدس رضوی که خدمات آن‌ها به زوار امام رضا(ع) زبانزد است، این بار به مناسبت آغاز دهه کرامت و نزدیکی سالروز ولادت شاه سلطان ایران حضرت علی بن موسی الرضا(ع) همت خویش را مضاعف کردند تا تعداد بسیاری از سالمندان را به پابوس امام رئوف برسانند.
ویلچرهایی که از قبل آماده شده بود، در اطراف اتوبوس‌های حامل زوار کهنسال رضوی پهلو گرفتند و با همراهی یک خدام پشت سر هم راهی حرم امام رئوف(ع) شدند، در این مراسم سراسر نور و معنویت مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها با چشمانی اشک ‌بار وارد صحن شدند و با ذکر یا «ضامن ‌آهو» همراه با سایر زوار امام رضا(ع) در زیر لب می‌خواندند:
آمدم ای شاه، پناهم بده/ خط امانی ز گناهم بده
ای حَرمَت ملجأ درماندگان/ دور مران از درو، راهم بده
ای گل بی‌خار گلستان عشق/ قرب مکانی چو گیاهم بده
لایق وصل تو که من نیستم/ اِذن به یک لحظه نگاهم بده