ایران یک ماهواره جاسوسی چینی خریداری کرده است.**

🔹ماریو نوفال

 نه به صورت استعاری، بلکه به معنای واقعی کلمه: یک فضاپیمای در حال مدار را از شرکت «Earth Eye» خریداری کرده است.**

مبلغ قرارداد ۳۷ میلیون دلار بوده و توسط یکی از سرداران سپاه پاسداران امضا شده است. 

ماهواره TEE-01B در ژوئن ۲۰۲۴ از چین پرتاب شد، اندکی بعد به کنترل نظامی ایران درآمد و از آن زمان تاکنون از طریق ایستگاه‌های زمینی چینی در پکن، در حال انجام عملیات‌های شناسایی است.

قدرت تفکیک (رزولوشن) این ماهواره ۰.۵ متر است. 

این یعنی تشخیص تک‌تک هواپیماها روی باند فرودگاه، خودروهای انفرادی در توقفگاه‌های نظامی، محل دقیق شیرهای خط لوله و پیکربندی مخازن سوخت.

 ماهواره‌های بومی خود ایران رزولوشنی بین ۵ تا ۱۵ متر دارند؛ این یعنی یک ارتقای ده برابری.

اسناد فاش شده نشان می‌دهند که این ماهواره تصاویر دقیقی از پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان» در عربستان سعودی، تنها چند ساعت قبل و بعد از حمله موشکی ۱۴ مارس ثبت کرده است؛ حمله‌ای که به پنج هواپیمای سوخت‌رسان نیروی هوایی آمریکا آسیب رساند.

این سیستم به‌گونه‌ای طراحی شده که عملاً غیرقابل حمله باشد. 

ایران دستورات ماهواره را از طریق یک لپ‌تاپ صادر می‌کند و داده‌ها از مسیر پکن جریان می‌یابند. هیچ زیرساخت زمینی در خاک ایران وجود ندارد که بتوان آن را نابود کرد.

این ماهواره چیزی خطرناک‌تر از موشک در اختیار ایران می‌گذارد: «نقشه دقیق ساختمان».

### چرا این موضوع اهمیت دارد؟

پایگاه‌های نظامی مدرن بر پایه زیرساخت‌های دیجیتالی اداره می‌شوند:

 * توزیع سوخت از طریق سیستم‌های SCADA.

 * جابه‌جایی خودکار مهمات.

 * عملیات پروازی شبکه‌محور.

این‌ها همان معماری‌های کنترل صنعتی هستند که واحدهای سایبری ایران پیش از این علیه تاسیسات نفتی عربستان، زیرساخت‌های آب اسرائیل و سیستم‌های مالی آمریکا هدف قرار داده بودند.

 تفاوت اکنون در این است که آن‌ها تصاویری با رزولوشن نیم‌متری دارند که دقیقاً نشان می‌دهد کدام ساختمان کدام سیستم را در خود جای داده و حلقه‌های سوخت‌رسانی در کجای زیر آسفالت باند فرودگاه قرار دارند.

بمب‌افکن‌های B-2 زمین‌گیر شده نمی‌توانند بمب‌های سنگرشکن شلیک کنند

. اختلال در عملیات سوخت‌رسانی، به تمامی محاسبات مربوط به نرخ پروازها در کل منطقه آسیب می‌زند. 

توانایی آمریکا برای حمله به «فردو» (مجتمع سنگری که ۳۰ درصد آن دست‌نخورده باقی مانده) به بمب‌افکن‌هایی بستگی دارد که از همین پایگاه‌ها برمی‌خیزند.

چین رسماً در این جنگ حضور ندارد، اما اثر انگشتش روی زیرساخت‌های هدف‌گیری هر حمله ایران که در شش هفته گذشته به پایگاه‌های آمریکا اصابت کرده، دیده می‌شود.

منبع: Tom's Hardware, i24NEWS