سلام دوستان
دولت خائن لبنان با فشارهای آمریکایی وتلاش های کشورهای عربی همچون عربستان می خواد حزب الله رو خلع سلاح کنه
که این اتفاق بی شک برای مردم لبنان و کل جهان اسلام بده
حالا با توجه به این همه فشار و مشکلات
به نظر شما چطوری ممکنه حزب الله بتونه سلاح خودشه حفظ کنه و خلع سلاح نشه و چه راهکاری هست؟
اوضاع مناسب نیست
جوزف عون ، رئیس جمهور لبنان تحت فشار کشورهای ایالات متحده و خلیج فارس قرار دارد تا حزب الله را به طور کامل خلع سلاح کند.
ملل خلیج فارس مانند عربستان سعودی ، امارات متحده عربی و کویت به رئیس جمهور عون و نخست وزیر نوف سلام گفتند که بودجه بازسازی و سرمایه گذاری لبنان برای کمک به بهبودی از درگیری و یک بحران مالی قبلی به یک برنامه محدود با برنامه زمانبندی می پردازد تا به طور کامل حزب الله را خلع کند./بلومبرگ
دبیرکل حزبالله لبنان: مقاومت بود که حاکمیت لبنان را حفظ کرد
مقاومت دستاوردهایی دارد که در طول زمان نمایان میشوند؛ این مقاومت بود که در سال ۲۰۰۰ خاک جنوب لبنان را آزاد کرد و در سال ۲۰۱۷ در نبرد جردها با حمایت ارتش لبنان، خاک شرق لبنان را آزاد ساخت.
مقاومت، زمینهساز حفظ گزینه لبنان مستقل و دارای حاکمیت شد؛ نمیتوان درباره استقلال و حاکمیت صحبت کرد بدون اشاره به مقاومت. این مقاومت، قدرت لبنان در مواجهه با چالشهاست و این دستاوردها مایه افتخار کشور است.
باید از کسانی که مقاومت نکردند پرسید: شما در برابر تجاوز، اشغال و استقلال کجا بودید؟ اما مقاومت، نور و روشنایی است؛ خورشیدی که بر همه میتابد.
شیخ نعیم قاسم: دولت در حال خدمت به پروژۀ اسرائیل است
تصمیم دولت برای خلع سلاح مقاومت، مقاومت و مردم لبنان را در زمان تجاوز از سلاح دفاعی محروم میکند؛ این تصمیم به معنای تسهیل کشتار رزمندگان مقاومت و خانوادههایشان و اخراج آنها از خاک و خانههایشان است. بهتر بود دولت کنترل خود را گسترش میداد و اسرائیلیها را از لبنان بیرون میراند.
دولت در حال خدمت به پروژه اسرائیلی است. آیا دولت از تمجید نتانیاهو از این تصمیم خوشحال است؟
نعیم قاسم: ارتش لبنان بهتنهایی قادر به پاسداری از خاک کشور نیست
براساس یک نظرسنجی مرکز مشاورهای، لبنانیها معتقدند ارتش بهتنهایی قادر به حفاظت از لبنان نیست و دیپلماسی بهتنهایی نیز کافی نیست.
نظر اکثریت مردم لبنان در حمایت از مقاومت و ادامه حضور آن است.
داداش تا حزب الله نخواد کسی نمی تونه وادارش کنه
قدرت حزب الله در لبنان از همه بالاتره و عملا ارتش لبنان توان چندانی دربرابر حزب الله نداره
قبلا هم تلاش کرده بودند حزب الله رو محدود کنند که با نمایش قدرت حزب الله نقشه هاشون از بین رفت
مثلا سر قضیه مخابرات
«حزب الله» و متحدانش در سال ۲۰۰۸ دست به یک عملیات نظامی زدند و شهر بیروت و بخش های از جبل لبنان را تصرف کردند
حتی خدا رو چه دیدی شاید داستان یمن اونجا هم پیش آمد و یک دولت شیعی تشکیل شد
عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد،ان شاء الله
مطلب زیر از ویکی پدیا:
درگیری ۲۰۰۸ لبنان (یا درگیریهای ۷ مه؛ عربی: أحداث 7 أیار) درگیری نظامی کوتاه دروندولتی در مه ۲۰۰۸ در لبنان بین شبهنظامیان مخالف (عمدتاً شیعه عضو حزبالله) و سنیهای طرفدار دولت بود.پس از اینکه بحران سیاسی ۱۸ ماهه از کنترل خارج شد، با تصمیم دولت برای برچیدن سیستم مخابراتی حزبالله،حزبالله، کنترل محلههای با اکثریت سنینشین در غرب بیروت را به دست گرفت.این درگیری با تصویب توافقنامه ۲۰۰۸ دوحه، پایان یافت.
چرا خلع سلاح حزب الله لبنان غیرممکن است؟
جریان های مخالف و رقیب با حزب الله و در راس آن ها نواف سلام نخست وزیر و جوزف عون رئیس جمهور لبنان، از اراده خود برای اجرایی کردن طرح خلع سلاح حزب الله خبر داده اند. دستورکاری که تحت مهندسی دولت آمریکا، برخی دولت های اروپایی و البته رژیم اشغالگر قدس قرار دارد و دولت لبنان صرفا مجری آن است.
با این حال، حزب الله لبنان تاکید کرده که به هیچ عنوان زیر بار این مساله نخواهد رفت و سلاح مقاومت را به مثابه ابزاری برای حراست از کلیت لبنان و منافع و امنیت آن ارزیابی می کند. سیل قابل توجهی از حامیان مقاومت نیز در مدت اخیر به خیابان های شهرهای مختلف لبنان سرازیر شده اند و حمایت خود از حزبالله را اعلام کرده اند. با این همه، به زعم برخی کارشناسان به دلایلی موضوع خلع سلاح مقاومت به هیچ عنوان از ظرفیت عملی برخوردار نیست و باید آن را غیرممکن دانست.
اندک حرکت دولت لبنان به سمت اجراییکردن دستورکار خلع سلاح حزب الله لبنان، می تواند یک بحران بزرگ را برای آن ایجاد کند. شمار قابل توجهی از نیروهای ارتش لبنان، شیعه و حامی حزب الله هستند و به هیچ عنوان حاضر نیستند در مساله خلع سلاح حزب الله، با دولت لبنان یا جریان های مخالف با حزب الله همکاری کنند. در این چهارچوب، هرگونه حرکت به سمت تقابل عملی با حزب الله از سوی دولت لبنان می تواند به فروپاشی ارتش این کشور ختم شود.
شیعیان لبنان چیزی در حدود 40 درصد از کل جمعیت لبنان را تشکیل می دهند. این بدان معناست که شیعیان لبنان به عنوان پایگاه اصلی حمایت از حزب الله، بخش قابل توجهی از جمعیت لبنان را تشکیل می دهند و اقدام علیه آن ها، می تواند تبعات به شدت منفی را برای کلیت لبنان به همراه داشته باشد و شرایط را برای دولت لبنان به نقطه ای برساند که به هیچ عنوان قادر به کنترل آن نباشد.
از این رو، اقدام عملی دولت لبنان علیه حزب الله، می تواند صورت حساب های سنگین و جدی را روی دست آن قرار دهد. نباید از یاد ببریم که حزب الله اصلی ترین گروه سیاسی و اجتماعی و نظامی در صحنه لبنان را نمایندگی می کند و اقدام علیه آن، به این راحتی ها نیست.
ساوزکارهای نظامی و امنیتی حزب الله لبنان، به مراتب قویتر از ارتش لبنان هستند. این مساله بارها و بارها از سوی بسیاری از تئوریسین ها و صاحب نظران نظامی و امنیتی لبنان نیز مورد اشاره قرار گرفته است. حال اگر دولت لبنان و یا جریانهای همراه با آن بخواهند اقدامی علیه حزب الله به صورت عملی انجام دهند، این بدان معنا خواهد بود که خود، لبنان را به ورطه آشوب خواهند کشاند و جریان های رقیب و دشمن با لبنان را تقویت می کنند. اتفافی که از هر منظر که بنگریم، به ضرر لبنان و به ویژه دولت آن است.
به همین دلایل است که تحلیلگران معتقدند گزاره خلع سلاح حزب الله لبنان، بیش از آنکه طرحی واقعی در این کشور باشد، عمدتا ماهیت تبلیغاتی و سیاسی دارد.
خوندن مطلب زیر هم خالی از لطف نیست
بیروت در تصرف طرفداران حزب الله
در پی فراخوان سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان، بیروت پايتخت لبنان دیروز شاهد تظاهرات گسترده مخالفان دولت فواد سنیوره برای وادار کردن وی به کناره گیری از خدمت بود.
این تظاهرات در پی فراخوان سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان که در آن از تمام قشرهای مختلف مردم و احزاب سیاسی این کشور خواسته بود در تظاهرات روز یکشنبه حضوری گسترده و پرشور داشته باشند صورت می گیرد.
حزب الله پشتیبانی و حمایت دیگر احزاب و گروههای طیف ۸ مارس از جمله جنبش امل، حزب آزاد ملی به رهبری میشل عون و حزب سليمان فرنجیه تصمیم دارد با برگزاری اعتراضات مدنی دولت سنیوره را وادار به استعفا کند.
فواد سنیوره نخست وزير لبنان که از حمایت کشورهای عربی و غربی برخوردار است از درخواست مخالفان برای به دست گرفتن یک سوم بعلاوه یک، کرسی های دولت سرباز می زند. برخی تحلیلگران بر این باورند این تظاهرات پیام مهمی درباره تصمیم اعتصاب کنندگان و تنوع طیف های مخالف قلمداد میشود.
مخالفان خواهان آن هستند تا دولتی تشکیل شود که آنها یک سوم تضمین شده داشته باشند که اکثریت حاکم بر دولت، آن را یک سوم غیر فعال می نامند که این مساله سبب سلطه اکثریت بر تصمیمات مهم دولتی شده است.
این در حالی است که اکثریت حاکم ادعا می کنند که گروههای مخالف به دنبال ایجاد بحران دولتی به منظور مانع تراشی در برابر طرح تشکیل دادگاه بین المللی برای محاکمه عاملان ترور رفیق حریری نخست وزير لبنان که فوریه ۲۰۰۵ ترور شد هستند.
با وجود اعتصابات گسترده مردمی که از روز جمعه ۱۷ آذر همچنان ادامه دارد سران جناح حاکم بر قدرت بر موضع خویش مبنی بر ماندن دولت سنیوره که مورد حمایت غرب به ویژه آمریکا است و عدم کناره گیری وی تاکید کردند.
شهروندان لبنانی همچنان شبها را در چادرهای بر پا شده در میادین ریاض الصلح و شهداء می گذرانند که در چند صد متری کاخ نخست وزیری این کشور - السرای الحکومی - قرار دارد و نیروهای امنیتی زیادی در اطراف آن با ایجاد موانع و کشیدن سیم های خاردار مستقر شده اند و مخالفان شمار چادرها را افزایش داده اند به گونه ای که تعداد آنها به ۷۰۰ دستگاه رسیده است.
در همین حال فواد سنیوره نیز در دیدار با جمعیت زنان وابسته به جناح المستقبل اعلام کرد، لبنان متعلق به تمام لبنانی ها است نه یک گروه خاص. سنیوره گفت، مسئله اصلی ما با اسرائیل مربوط به اشغال خاک ما توسط این رژیم است و ما خواهان آزادسازی آن هستیم و نمی خواهیم لبنان صحنه درگیری ها باشد ما تنها میخواهیم لبنان متعلق به تمامی لبنانی ها باشد.
وی در خصوص روابط با سوریه هم گفت؛ از برقراری روابط با سوریه استقبال می کنیم و خواهان ایجاد روابطی صحیح با سوریه و دیگر کشورهای عربی هستیم و هیچ کس نمی تواند واقعیتها را به گونه ای دیگر نشان دهد.
از سوی دیگر یک مقام آگاه در کمیته هماهنگی مشترک نيروهای مخالف گفت؛ دوشنبه روز جدیدی خواهد بود و در آن روز تمام موسسات تعطیل خواهند شد و فعالیت مراکز دولتی به ویژه فرودگاهها، بنادر و ادارات دولتی متوقف خواهد شد. وی همچنین عنوان کرد طرح تحرکات مخالفان دولت شامل مسدود کردن راههای اصلی نیز خواهد بود.
«خواهیم مرد ولی سلاح خود را تحویل نخواهیم داد. از نظر ما، بروید و دریا را آسفالت کنید. تحویل دادن سلاح یعنی از دست دادن شرف. چه کسی میتواند بدون چنگ زدن به سلاح، امنیت لبنان را تضمین کند؟» — این اظهارات محمد رعد، رئیس فراکسیون حزبالله در پارلمان لبنان، که هفته گذشته بیان شد، بازتابدهنده تنش فزاینده در کشور بر سر بحث خلع سلاح این سازمان است؛ بحثی که اوج آن در تصمیم بیسابقه دولت لبنان در تاریخ ۵ اوت دیده شد.
این اقدام جسورانه علیه قدرتمندترین سازمان کشور، از زمان آغاز جنگ داخلی لبنان در ۵۰ سال پیش بیسابقه است و نشاندهنده چرخش استراتژیک ناشی از جنگ اخیر با اسقاطیل است که معادلات قدرت قدیمی را تغییر داد: حزبالله ضربه سنگینی خورد، رژیم اسد (همپیمان قدیمی آن) از صحنه ناپدید شد، ایران — بنیانگذار حزبالله — توان عملیات و نفوذ خود در لبنان را از دست داد، پس از بحران سیاسی طولانی رئیسجمهور و دولت جدید روی کار آمدند و آمریکا با کمک کشورهای عربی، بهویژه عربستان، نفوذ خود را در لبنان تثبیت میکند و در پی ایجاد نظم جدید همراه با کمک اقتصادی است.
تصمیم دولت، بر پایه طرحی از «توماس براک» فرستاده ترامپ به سوریه و سفیر آمریکا در ترکیه، مقرر میکند که تا پایان ماه جاری ارتش لبنان طرح خلع سلاح همه گروههای مسلح کشور را ارائه کند و این روند تا پایان سال در مناطق «جنوب و شمال رود لیتانی» اجرا شود. بر اساس گزارش رسانههای عربی، این طرح همچنین شامل توافق با اسقاطیل، توقف حملات به خاک لبنان (از زمان آتشبس نوامبر ۲۰۲۴)، خروج عرررررتش از پنج منطقه مورد مناقشه در خاک لبنان، حل ۱۳ نقطه اختلاف مرزی از طریق مذاکره غیرمستقیم و برگزاری کنفرانس بینالمللی برای هماهنگی کمکها به بازسازی لبنان پس از جنگ اخیر است.
همانطور که انتظار میرفت، جامعه شیعه و حزبالله بهشدت خشمگین شدند. نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله، در مراسم چهلم (شهید) «محمد سعید ایزدی» (رئیس پرونده فلسطین در نیروی قدس سپاه) گفت: «این تسلیم در برابر دیکته آمریکایی–سعودی و خیانت به وطن است. ما تا زمانی که اسقاطیل از لبنان خارج نشود، حملات به خاک ما متوقف نشود و اسیران ما بازنگردند، سلاحمان را تحویل نمیدهیم». او هشدار داد که در صورت ادامه حملات عرررررتش به لبنان، «موشکها بر سر اسقاطیل فرود خواهند آمد و تمام امنیتی که طی هشت ماه ساختهاند، ظرف یک ساعت فرو میریزد».
مقامات دیگر حزبالله نیز لحن تندتری داشتند. محمد حیدر، وزیر کار لبنان از سهمیه حزبالله، پرسید: «چطور به مادر یک شهید یا جوانی که با ترس وجودی زندگی میکند، بگویم باید از تنها تضمین امنیتش چشمپوشی کند؟» خود حزبالله در بیانیهای اعلام کرد: «دولت لبنان مرتکب گناه شد و ما با این تصمیم چنان برخورد میکنیم که گویی وجود ندارد. این ابر کوچکی است که انشاءالله خواهد گذشت. ما به صبر عادت داریم — و در نهایت پیروز میشویم». همزمان، این گروه کمپین تبلیغاتی با شعار «نتانیابو با شماست — و شرم از آنِ شما» به راه انداخته و ادعای نتانیابو مبنی بر نقش اقدامات اسقاطیل در فشار برای خلع سلاح حزبالله را برجسته میکند.
در خیابانها نیز نارضایتی آشکار است: یک هفته است مسیرها مسدود میشوند، تظاهرات برپا میگردد و کاروانهای موتورسیکلت با پرچم حزبالله در بیروت، بقاع و جنوب لبنان حرکت میکنند و گاه شعارهایی علیه دولت و نخستوزیر سر میدهند. جنبش امل موضع ملایمتری دارد؛ نبیه بری، دبیرکل امل، از ترک جلسات دولت توسط چهار وزیر شیعه (نمایندگان امل و حزبالله) حمایت کرد اما تأکید نمود که قصد خروج از دولت وجود ندارد و درِ گفتوگو باز است، چراکه همه بر دفاع از لبنان بهعنوان اولویت اصلی توافق دارند.
واکنش دولت لبنان نیز بیسابقه بوده است. در چند نقطه بیروت، ارتش لبنان با تظاهرکنندگان حزبالله درگیر شد، موانع را برداشت و حتی بازداشتهایی انجام داد؛ اقدامی که تا پیش از این تصورش دشوار بود. اوج این تقابل در وادی زبقین، نزدیک شهر صور، رخ داد که شش سرباز ارتش هنگام پاکسازی انبار بزرگ موشک و پرتابگر کشته شدند. رسانههای لبنانی گزارش دادند که این بخشی از عملیات پنهانی ارتش برای جمعآوری تسلیحات در سراسر کشور طی هفتههای اخیر است.
ندیم قطیش، مدیر «اسکاینیوز عربی»، گفت: «ایدئولوژی حزبالله و پیوندش با محور مقاومت نشان میدهد که تغییر ماهیت این سازمان ممکن نیست. خلع سلاح یعنی نابودی ذات وجودیاش». برخی نگران بازگشت «شبح ۱۹۷۵» یعنی جنگ داخلیاند. اکرَم سریوی، پژوهشگر و ژنرال پیشین ارتش لبنان، هشدار میدهد که سناریوهای درگیری بین ارتش و حزبالله یا شکاف فرقهای در ارتش، دور از ذهن نیست. مخالفان حزبالله دولت را تشویق میکنند که رویکردی تهاجمیتر اتخاذ کند. سام منسا، روزنامهنگار لبنانی، میگوید: «اگر دولت در این فرصت از چنگ حزبالله رها نشود، هرگز رها نخواهد شد. باید از ترس فلجکنندهاش نسبت به حزبالله خلاص شود».
تصمیم دولت بیروت طبق انتظار با نارضایتی تهران روبهرو شد. عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، گفت: «این نخستین تلاش برای خلع سلاح حزبالله نیست. دشمنان فکر میکنند بعد از جنگ میتوانند موفق شوند، اما سازمان پابرجاست». وزیر خارجه لبنان در پاسخ گفت: «این دخالت آشکار در امور داخلی لبنان و نقض حاکمیت ماست». سامی جُمیّل، دبیرکل حزب کتائب، نیز افزود: «بهتر است ایران مانع بازسازی ویرانیهایی که به کشور ما وارد کرده نشود».
برای کاهش تنش، علی لاریجانی، مشاور (آیتالله) خامنهای، دو روز پیش به بیروت رفت، اما مقامات لبنانی در دیدارهای علنی به او گفتند که هیچ ارتباطی با غیر از دولت رسمی بیروت را نخواهند پذیرفت.
این تصمیم یک نقطه عطف تاریخی است، اما اجرای آن در آینده نزدیک بعید به نظر میرسد و در صورت تحقق، احتمالاً با درگیریهای خشونتآمیز و بحران داخلی همراه خواهد بود. اسقاطیل باید پیامدهای امنیتی این بحران را به دقت رصد کند، چرا که ممکن است برخی بازیگران برای منحرف کردن توجه، جبههای علیه آن باز کنند. همچنین باید آماده فشارها — حتی از سوی آمریکا — برای محدود کردن فعالیت خود در لبنان به منظور دادن شانس به تلاشهای دولت بیروت باشد. در عین حال، توصیه میشود مداخله علنی در این روند به حداقل برسد، زیرا حمایت آشکار از دولت بیروت، همانند تجربههای مشابه در ایران یا غزه، میتواند به ضرر نیروهای داخلی و تقویت تصویر اسقاطیل بهعنوان بازیگر مداخلهگر و برهمزننده تمام شود.