گیر دادن دائم ! اسمش عشق و محبت نیست
گیر دادن همیشگی به آدم، اسمش عشق نیست، فرسایشه. وقتی هر حرفی که میزنی، هر تصمیمی که میگیری و هرجور که هستی، با یه “باید اینجوری باشی” روبرو میشه، تو رو بهتر نمیکنه، بلکه کوچیکترت میکنه.
کمکم اعتماد به نفس طبیعیت آب میشه. دیگه به غریزهت اعتماد نمیکنی. قبل از حرف زدن، قبل از هر کاری، قبل از اینکه خودت باشی، مکث میکنی.
بعضیها اینو تو قالب “توجه” یا “راهنمایی” پنهان میکنن. میگن “من فقط خیر و صلاحتو میخوام” یا “دارم کمکت میکنم بهتر بشی”. اما عشق واقعی دنبال این نیست که همه کارهات رو بازنویسی کنه. عشق واقعی بهت اجازه میده به روش خودت رشد کنی، نه زیر نگاه و کنترل دائمی.
ایراد گرفتن، وقتی که دائمی و ناخواسته باشه، پیشرفت نیست، بلکه کنترله که لباس محبت تنش کرده. و به مرور زمان، میتونه حتی روح شاداب و سرزندهترین آدمها رو هم بشکنه.
اگه این حس برات آشناست، اگه با خوندن این متن، قلبت فشرده شد، شاید وقتش باشه که به فکر التیام زخمهات باشی. تو لایق اینی که دوباره توی پوست خودت احساس امنیت کنی.
مشاهده کلیپ مرتبط: