دارد زمان آمدنت دیر می شود
دارد سکوت دشت نفس گیر می شود

سقا؛رجز بخوان که نلرزد دل حرم!
دارد صدای هلهله تکثیر می شود

یک سو فتاد مشک و به یک سو دو دست تو
دارد وفا به مهلکه تصویر می شود

برخیز عمو؛اگر تو نباشی کنار ما
هر ناکسی به غارتمان شیر می شود

گویا نصیب قافله دیگر اسارت است
ورنه نگاه عمه چه تعبیر می شود؟!

بعد از تو،زندگی همه اندوه و حسرت است
بی تو صدای آب چه دلگیر می شود!

بابا شکسته شد کمرش پیش پیکرت
روزش بدون روی تو شبگیر می شود

می دانم از چه بود که نیزه نشین شدی
بارسم کوفیان زتو تقدیر می شود!

راه دراز شام و تماشای روی تو
وای از دل رقیه؛به ره پیر می شود…!

“محمدرضاسرشار”