کلام امیر

چه چیز تو را به پروردگارت مغرور ساخت؟!

ای انسان!…

چرا آنگونه که به دیگران مهر می ورزی در حق خود مهربان نیستی؟

با نیروی اراده درد سستی را که در دلت افتاده درمان کن و با بیداری و هشیاری خواب غفلت را از دیدگانت بر طرف ساز.مطیع خداوند باش،و به یاد او انس گیر.وقتی میخواهی از خدا رو بگردانی روی آوردن خداوند به سویت را در نظر خود مجسم کن،که تو را به سوی عفوش فرا خوانده و فضل و نعمتش تو را در بر گرفته در حالی که تو از او به سوی دیگری روی گردانده ای.

بلند و برتر است خدایی که در عین توانمندی چه کریم است!

و تو

ای بنده ی ناتوان وبی مقدار در نافرمانی او چقدر دلیری می ورزی؟در حالی که در پناه ستر و پوشش او آرمیده ای.

“خطبه ی ۲۲۳ نهج البلاغه”
از وبلاگ : روشنای پاک