جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
چه کسی بر طبل رسوایی هنر میکوبد؟!
چه کسی بر طبل رسوایی هنر میکوبد؟!
به گزارش[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
پایگاه خبری تحلیلی [برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]نوشت:از مدتها قبل شاهد بی بند و باری در دنیای هنر مملکت اسلامی مان بودیم و در عرصه های مختلف هنر اعم از تئاتر، موسیقی، شعر، هنر ای تجسمی و… رشد و نمو افکار و مکاتب منحط غربی را به نظاره نشستیم تا اینکه سینمای ایران نیز بدین لجنزار گرفتار شد.
سرویس فرهنگی اجتماعی رادکانا: زمانی که فرج اله سلحشور آینه سینمای ایران را شفاف کرد زیبا رویان سینمای ایران که تحمل قبول چهره واقعی لجنزار سینما را نداشتند میکروفون اعتراض به دست گرفتند.
اما تقدیر روزگار دست شیطان هنر را رو کرد تا ما شاهد اندام نمایی گلشیفته فراهانی ای باشیم که همچون برخی هنر پیشه گان دیگر وضعیت نامناسبی درسینمای ایران داشت.
بنای علف های هرز بی اخلاقی فراهانی در سینما و تئاتر ایران گذاشته شد.
تئاتر و سینمایی که ویترین خود نمایی و جولانگاه افکار پلاسیده مکاتب بن بست خورده غیر اسلامی است و این وضعیت در انجمن های مختلف هنرهای تجسمی، شعر، داستان و… نیز به چشم می خورد.
اندازه لاابالی گری و بی بند و باری فضای تئاتر و سینمای کشور بد حجابی، پرورش افکار مدرنیسم و پست مدرنیسم، رئالیسمی و اگزیستانسیالیسمی و… و همچنین سهل انگاری در حرام های خداست.
ریشه این نهالِ سالهای دور و درخت امروزه این آشفتگی ها از دانشکده های هنرهای به اصطلاح زیبایی است که بوی تعفنش کشور را مسموم کرده است.
البته سوء مدیریت وزارت فرهنگ و ارشاد در دوره های مختلف مزید برعلت شد تا چنین فضای خفقان آوری برای افکار اسلامی پدید آید.
افکاری که هنرمندان امروز مملکت اسلامی ما آن را در حد مسجد و محراب می شناسند و جایگاهی در هنر و زندگی هنری خود برای آن قائل نیستند.
شواهد این ادعاها را می توان در تئاتر های کشور جستجو کرد: ” فردا لباس سفیدی بر تن خواهم کرد” نوشته ابوالقاسم مهدوی و به کارگردانی فریبا چوپان نژاد اثری است که زنان آوازه خوان جدیدی را پس از م- ا و ل- ح در فیلم سعادت آباد، به دنیای هنر معرفی می کند.
این نمایش از ۲ الی ۶ شهریور در تالار فخر الدین اسعد گرگان به روی صحنه رفت تا مدال افتخار دیگری را بر گردن بزرگان تئاتر گرگان و حتی کشور بیاویزد.
از شواهد دیگر این ادعاها تصاویر اسفناک تمرین گروه های تئاتر است که بدون کوچکترین ابائی آن ها را در شبکه اجتماعی فیسبوک منتشر کرده اند.
آیا این عمل جز تایید ادعاهای بنده است؟! سری به صفحات بازیگران کشور و حتی استان در فیسبوک و فضاهای مجازی دیگر که بزنید تصاویر بد حجابی زنان و دخترانِ مثلا هنر پیشه و آغوش کشیدن های آنها را به وضوح می توان دید.
نظیر این صفحات شخصی از بازیگران معروف کشور چون خانم ها س- م ، ص – ط ، م- ک و چشم آبی این روزهای سینما و تلویزیون ت- آ است.
آیا ذات سینما و تئاتر این است و کاری از دست کسی ساخته نیست؟! و یا مدعیان سینما و تئاتر ایران و تئوری پردازان آن تن پروری و کاهلی را پیشه کردند؟!
آیا واقعا اسلام و تفکرات اسلامی جایگاهی در هنر و زندگی هنری ندارد؟! آیا خدایی که خود را حکیم می خواند قریحه و ذوق هنری را در انسان نیافریده؟! و اگر آفریده تفکری برای این پدیده قرار نداده است؟!
” و أنَّ إلی رَبِّکَ المُنتَهَی”
[ad_2]
