پایان اصولگرایی یا نمایش بی نظیری از قدرت طلبی؟

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

پایان اصولگرایی یا نمایش بی نظیری از قدرت طلبی؟

افرادی مانند حداد عادل، آقا تهرانی، صدر، علوی، غفوری فرد، مطهری و … تا چندی پیش به عنوان اصولگرا محسوب می شدند و قرار بود آنها در یک لیست واحدی قرار گیرند به اسم جبهه متحد اصولگرایان

پس از فروپاشی جبهه متحد اصولگرایان و پراکندگی شدید نامزدهای اصولگرا بین لیستهای مختلف، برخی آن را نشانه هایی از پایان اصولگرایی می دانند!!

در این زمینه سیاسیون اظهار نظرهای داشته اند:
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]

و البته زجه های اصولگرایان در مخالفت با لیستهای متعدد نیز تاییدی بر این مدعاست:
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]

البته اینبار دیگر نمی توانند فروپاشی اتحاد اصولگرایان را به گردن دولت بیندازند.
جریان اصولگرایی مخصوصا پس از انتخابات باشکوه 40 میلیونی ملت ایران در سال 88 و بروز فتنه، مانند جریان اصلاح طلبی همه مشکلات کشور را گردن دولت می اندازد!!!

اما این ربط دادن همه چیز به دولت (به اسم جریان انحرافی) ظاهرا هدفی استراتژیک بوده برای قبضه کامل قدرت و حذف هر رقیبی که ممکن بود سر راه آنها قرار گیرد……….

البته حساب یک جای کار را نکرده بودند!!! قدرت طلبی
بله! اصولگرایان ذات واقعی خود را نشان دادند و قدرت طلبی زائد الوصفشان باعث شد تاکنون حداقل 6 لیست متفاوت برای انتخابات مجلس داده اند!!!
البته علت دیگر این فروپاشی وحدت، آن بود که شاید خودشان نیاز به وحدت را از بین بردند….

طبق ادعاهای خودشان بسیاری از اصلاح طلبان به دلیل شرکت در فتنه 88 مهره سوخته محسوب می شوند و واقعا رقیب قدری محسوب نمی شدند…
پس رقیب اصلی آنها، حامیان دولت بودند که آنها هم به طور فله ای و گسترده رد صلاحیت شدند!!!!

پس نیاز به وحدت در مقابل کدام رقیب ضروری است؟؟؟
وقتی رقیبی وجود ندارد مشخص است که هر کسی به دنبال رسیدن به قدرت است و لیست خود را می دهد…
مخصوصا برخی تازه به دوران رسیده ها که نمی توانند زیر یوغ اصولگرایان سنتی تحرکی انجام دهند و فرصت را برای بسط اقدامات خود مناسب دیدند!!!

نگاهی به جبهه متحد اصولگرایان در سال 86:

و امروز:
حداد عادل سر لیست باقی مانده جبهه متحد است
آقا تهرانی سر لیست جبهه پایداری
صدر سر لیست جبهه بصیرت و بیداری
مطهری سر لیست جبهه صدای ملت(موسوم به منتقدین دولت)
غفوری فرد سر لیست اتحاد بزرگ اصولگرایان
علوی سر لیست جبهه ایستادگی

که البته همه اینها خود را پایبند مبانی اصولگرایی می دانند و به هیچ وجه طرفداری از اصلاح طلبی و فتنه و حتی حمایت از دولت را سر لوحه برنامه های خود قرار نداده اند!!!

البته 2 نکته دیگر هم حائض اهمیت است که نیاز به بررسی دقیقتری دارد:
1-کمتر مرسوم است که در کشور ما لیستی با مبنای (انتقاد به دولت) وجود داشته باشد و در عین حال لیست مطرحی با مبنای (حمایت از دولت) وجود نداشته باشد که این سوالات زیادی را در اذهان ایجاد می کند!!!
2-رد صلاحیت 2 سر لیست از لیستهای اصولگرایان نیز بسیاری را در شوک فرو برد و زمزمه هایی از انتخابات کاملا تک قطبی را در جامعه سیاسی پراکنده کرد…….

حال باید دید مردم چگونه با این تعدد لیست و فروپاشی اصولگرایان و برخی ابهامات دیگر برخورد می کنند؟!

[ad_2]