وظیفه مردم در شناسایى و معرفى خرابکاران


در جریان خرابکاری‏‏‎های منافقین در سال ۱۳۶۰، امام از مردم می‏‏‎خواهند در شناسایی خانه‏‏‎های تیمی و اعضای منافقین به دستگاه‏‏‎های اطلاعاتی و امنیتی کمک کنند. چند روز بعد کسی به امام اشکال می‏‏‎کند که خداوند در قرآن فرموده است «وَ لا تَجَسَّسُوا». پاسخ را در انتها از خود ایشان بشنوید.


***

و من به حسب تکلیف شرعى به همه ملت عرض مى‏‏‎کنم که هر منزلى، این دو- سه تا منزلى که در اطراف خانه خودش است، نظر بکند ببیند چه جور مى‏‏‎گذرد در سرتاسر ملت. وقتى مملکت مال خود شما هست و دارند بر ضد مملکت شما عمل مى‏‏‎کنند، خودتان باید این مسائل را حل بکنید، ننشینید که دولت بکند. دولت همچو قدرتى الآن ندارد که همه در سرتاسر کشور- عرض مى‏‏‎کنم- اطلاعات داشته باشد. خوب، شما باید جمعیت اطلاعاتى و گروه اطلاعاتى باشید. خوب، هر انسانى مى‏‏‎تواند که بفهمد این منزل همسایه، کى‏‏‎ها هستند، چه مى‏‏‎کنند، آن منزل آن طرفیش هم چه مى‏‏‎کند. این دو- سه تا منزلى که اطراف است، شما آن را تحت نظر بگیرد، شما هم او را تحت نظر بگیرید. اگر ده روز، بیست روز، یک ماه این کار بشود که همه مردم توجه به این داشته باشند که این همسایه من چه مى‏‏‎کند، تو خانه همسایه من کى رفت و آمد مى‏‏‎کند، پیدا کردن یک رد پایى از این منافقین و منحرفین فوراً اطّلاع بدهند به آن کمیته نزدیک، به آن کلانترى نزدیک اطلاع بدهند که یک همچو قصه‏‏‎اى در آن منزل‏‎هاست، اگر این طور بشود زود حل مى‏‏‎شود.
اینها یک جمعیت زیادى [نبودند] که شما خیال کنید که یک گروه زیادى هستند.



اینها اوّل خودشان را امتحان کردند، ریختند توى خیابان و شروع کردند آدم کشتن، بعد توى سرشان وقتى زدند، گفتند که نه ما این کار را نباید بکنیم، یک جور دیگر باید بکنیم، باید در مخفى این کار را بکنیم. اینها یک عده‏‏‎اى کمى هستند که بسیارشان گرفتار شدند و بسیارى از خانه‏‏‎هایشان از بین رفته و یک جزئى مانده و یک دسته بازی‏‎خورده‏‏‎اى که ما واقعاً متأسفیم از این. پدر و مادرها توجه کنند بچه‏‏‎هایشان را که چه مى‏‏‎کنند و چه مى‏‏‎گذرد، این دختر بیچاره را نگذارند که در دام اینها بیفتد، این پسر بیچاره را نگذارند که در دام اینها بیفتد، خودشان آنها را نصیحت کنند و اگر نصیحت‏‏‎پذیر نیستند معرفى کنند. یک تکلیف شرعى است، کسى که مى‏‏‎خواهد یک مسلمان را بکشد شما باید قبل از اینکه او بکشد معرفى‏‏‎اش کنید و اگر نکنید شما شریکید در این جرم. اگر این مطلبى که من عرض مى‏‏‎کنم و این یک تکلیف شرعى الهى است که خود مردم سرتاسر کشور، خود مردم که در هر جا هستند نظر کنند ببینند در این همسایگى با آن همسایه، آن همسایه چه مى‏‏‎گذرد، کى رفت و آمد مى‏‏‎کند، رفت و آمدهاى مشکوک است، رفت و آمدهاى عادى است؟ رفت و آمدهاى مشکوک را نظر بگیرند و بعد اطلاع بدهند. اگر یک مدت کوتاهى این کار بشود این عده کمى که مشغول این فساد هستند [شناسایى مى‏‏‎شوند]
حالا شما خیال نکنید که پنجاه هزار نفر مشغول هستند، بیست نفر آدم مى‏‏‎توانند پنجاه جاى تهران را منفجر کنند، بیست نفر آدم مى‏‏‎توانند، پنجاه نفر مى‏‏‎توانند چند تا شهر را منفجر کنند. این یک چیزى نیست، یک قدرتى نیست، یک دزدکارى است که براى هر کسى امکان دارد. در هر صورت اگر مردم به این تکلیف شرعى که براى حفظ دماء مسلمین است، براى حفظ جان بندگان خداست، این مطلب را عملى کنند و خودشان نظارت کنند ببینند این منزل در آن چه مى‏‏‎گذرد، در آن منزل چه مى‏‏‎گذرد، در آن منزل چه مى‏‏‎گذرد، رفت و آمدها چه جورى هستند، وقتى که شناسایى کردند اگر دیدند که یک رفت و آمدهاى مشکوکى است، یک اشخاص مشکوکى در آنجا هستند، یک توطئه‏‏‎هایى در اینجا مى‏‏‎گذرد، فوراً اطلاع بدهند به این کمیته‏‏‎ها، به پاسدارها، به کسان دیگر و به کلانتری‏‎ها اطلاع بدهند. اگر یک مدت کوتاهى این کارها انجام بگیرد تمام مى‏‏‎شود. اینها چیز مهمى نیست، این اصلش اگر شما کشتارى که در زمان‏‎هاى سابق واقع شده، در یک انقلاب جزئى ملاحظه کنید، مى‏بینید که مسئله ما یک مسئله ضعیفى است و این هم عمده‏‏‎اش این است که مردم خودشان در صحنه هستند.

***

یک بیچاره‏‎‏اى به من نوشته بود که شما که گفتید که همه اینها باید تجسس بکنند یا نظارت بکنند، خوب، در قرآن مى‏‏‎فرماید که: وَ لا تَجَسَّسُوا. راست است، قرآن فرموده است، مطاع هم هست امر خدا، اما قرآن حفظ نفس آدم را هم فرموده است که هر کسى باید لا تَقْتُلُوا انْفُسَکُمْ. این اشکال را به سید الشهدا بکنید. وقتى که اسلام در خطر است، همه شما موظفید که با جاسوسى حفظ بکنید اسلام را. وقتى که حفظ دماء مسلمین بر همه واجب باشد، اگر- فرض کنید که- حفظ جان یک نفر مسلمانى، حفظ جانش وابسته [به‏] این است که شما شرب خمر کنید، واجب است بر شما، دروغ بگویید، واجب است بر شما.
احکام اسلام براى مصلحت مسلمین است، براى مصلحت اسلام است، اگر ما اسلام را در خطر دیدیم، همه‏‏‎مان باید از بین برویم تا حفظش کنیم. اگر دماء مسلمین را در خطر دیدیم، دیدیم که یک دسته دارند توطئه مى‏‏‎کنند که بریزند و یک جمعیت بى‏‏‎گناهى را بکشند، بر همه ما واجب است که جاسوسى کنیم. بر همه ما واجب است که نظر کنیم و توجه کنیم و نگذاریم یک همچو غائله‏‏‎اى پیدا بشود. حفظ جان مسلمان بالاتر از سایر چیزهاست. حفظ خود اسلام از جان مسلمان هم بالاتر است. این حرفهاى احمقانه‏‏‎اى است که از همین گروه‏‎ها القا مى‏‏‎شود که خوب، جاسوسى که خوب نیست! جاسوسى، جاسوسى فاسد خوب نیست، اما براى حفظ اسلام و براى حفظ نفوس مسلمین واجب است، دروغ گفتن هم واجب است، شراب خمر هم واجب است.
ما الآن یک امانتى در دستمان است و آن اسلام است. عذر نداریم به اینکه ما بنشینیم کنار، بگوییم دیگران بروند حفظش کنند. امانت مال دیگران نیست. این امانت، امانتى است که خدا پیش [ما نهاده‏]، براى همه ما هست، نگهدارش همه ما هستیم، نمى‏‏‎توانیم بنشینیم بگوییم که دولت این کار [را] بکند. نمى‏‏‎توانیم بنشینیم بگوییم ارتش این کار را بکند. وقتى کشور اسلام مورد تهدید دشمن‏‎هاى اسلام است، دفاع از کشور اسلام و نوامیس مسلمین بر همه ما، بر تمام ما واجب است؛ با همه کوشش واجب است.

***





سخنرانی اول:
زمان:
قبل از ظهر ۱۹ مرداد ۱۳۶۰/ ۹ شوال ۱۴۰۱
مرجع:
صحیفه امام خمینی(ره)، جلد ‏۱۵، صفحه ۹۱
سخنرانی دوم:
زمان:
صبح ۲۷ مرداد ۱۳۶۰/ ۱۷ شوال ۱۴۰۱
مرجع:
صحیفه امام خمینی(ره)، جلد ‏۱۵، صفحه ۱۰۷