جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
وحدت به شرط چاقو!
در باب تشکیل کمیته های وحدت اصولگرایی؛وحدت به شرط چاقو!این تقسیم بندی ها که از نظر مردم یک سیاست بازی کودکانه بیشتر نیست، در کجای معادله خدمت به مردم و نوکری برای مردم جای دارد؟
شبکه ایران، محمد زندی- این روزها هر چه به انتخابات مجلس، نزدیک می شویم، فضای سیاسی کشور نیز به سمت فضایی رقابتی می رود و سیاسیون، گروه ها و احزاب خود را برای شرکت در انتخابات آماده می کنند.
از این موضوع که هنوز بیش از هفت ماه به انتخابات مانده و این تحرکات انتخاباتی کاملاً بر خلاف منویات رهبر انقلاب است، می گذریم، زیرا به نظر می رسد، پیروزی در انتخابات از خیلی مسائل مهم تر است.
اما در این چند هفته، شاهد تشکیل کمیته ها و گروه های مختلفی هستیم که بیشتر، مدل های انتخاباتی غربی را در ذهن تداعی می کند؛ از نامشان تا ائتلاف هایی که صورت گرفته است.
کمیته وحدت اصولگرایان یا همان 7+8 که آبان گذشته تشکیل شد، در ابتدا تنها سه عضو داشت و بیشتر جنبه یک کمیته تزئینی! در ویترین سیاست. اما از وقتی که زمان انتخابات مجلس اعلام شد، جنبه انتخاباتی پیدا کرد و احزاب و گروه ها و حتی اشخاص به آن نماینده فرستادند.
از سوی دیگر کمیته جبهه پایداری که از آن با عنوان 6+5 نیز یاد می کنند، تشکیل شد که بیشتر اعضای آن را افرادی که سابقاً در دولت بودند و حالا جدا شده اند، تشکیل می دهند. نکته جالب اینکه این کمیته برای معرفی خود از عنوان حامیان سابق دولت استفاده می کند. حال سوال این است اگر، آنها از حامیان سابق دولت هستند و اینک از خط فکری و عملی دولت و شخص احمدی نژاد فاصله گرفته اند، پس چرا در عنوان خود از کلمه “دولت” استفاده می کنند، آیا این بدان معنا نیست که به این اعتقاد دارید که دولت در میان مردم محبوبیت دارد و همچنان سعی می کنید خود را به نوعی به دولت بچسبانید تا نان خود را در این تنور داغ کنید؟
در این بین محسن رضایی نیز که گویا در هیچ یک از کمیته ها جایی برای او نبود، خود آستین بالا زد و اقدام به تشکیل کمیته ای بنام جبهه ایستادگی کرد! این جبهه البته حتی در میان سیاسیون نیز با استقبال روبرو نشد تا دبیر مجمع تشخیص، همچنان به عنوان یک فرد سیاسی نه چندان کارکشته و با نفوذ شناخته شود.
نکته قابل ذکر این که اگر کمی در نام این کمیته ها بیاندیشید، چه چیزی جز یک نام دهن پر کن از آن می یابید؟ حال آنکه چند سال پیش وقتی احمدی نژاد ائتلاف رایحه خوش خدمت را تشکیل داد، حتی در عنوان آن نیز یک گفتمان و فکر که برای بسیاری ملموس بود و کاملاً در راستای شعار احمدی نژاد یعنی نوکری مردم است قابل استخراج بود، در حالی که کاملاً برای مردم بدیهی است این کمیته ها جز اهداف انتخاباتی هدف دیگری ندارند.
***حال چند سوال مهم در رابطه با تشکیل این کمیته های به اصطلاح وحدت که به منظور انتخابات تشکیل شده اند:
سوال نخست این که این سیاسی بازیها و حزب بندیها در کجای نظام ایدئولوژیک و آرمانی جمهوری اسلامی ایران جای دارد؟
این تقسیم بندی ها که از نظر مردم یک سیاست بازی کودکانه بیشتر نیست، در کجای معادله خدمت به مردم و نوکری برای مردم جای دارد؟
آیا این جناح بندی ها، برای مردمی که سالها در روستای دور افتاده ای به امید دیدن یک مدیر نشسته بودند تا بیاید گره آنها را باز کند، اهمیتی دارد؟ آن مردمی که تنها مدیری که دیده اند رئیس جمهور بوده است.
به طور کلی این سیاسی کاریها و جناح بندی های سیاسی، که تقلید دست چندم از مدل های سیاسی و انتخاباتی غربی است، در کدامیک از مطالبات رهبر معظم انقلاب جای دارد؟ از کدامیک از منویات رهبر انقلاب چنین منظور و مفهومی را استخراج کرده اید؟جالب اینکه گفتند دولت نیز باید نماینده اش را برای حضور در یکی از این جبهه ها معرفی کند، اما سوال این است، آیا تا به حال متوجه نشده اند، این قشربندی ها، دسته بندی و یارکشی ها سیاسی برای دولت و احمدی نژادی که گفتمانش “نوکری مردم” است، فارغ از یک عقبه فکری صحیح است که تنها دولت را از کار اصلی خود یعنی خدمت به مردم باز می دارد؟و سوال مهم اینکه مگر وحدت با قشر بندی می شود؟ اگر اسمش وحدت است پس این جناح بندی ها دیگر چیست و اگر نیست چرا از عنوان وحدت استفاده می شود. کجای دنیا دیده شده که دم از وحدت بزنند و چند حزب یک کمیته ای تشکیل دهند و چند حزب دیگر کمیته ای دیگر! اصلاً مگر وحدت به شرط چاقو می شود؟
[ad_2]
