[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]: کارشناسان یک اندیشکده آمریکایی بر این باورند که آمریکا نباید درصدد شکست ایران باشد و شیعهگرایی دشمن آمریکا نیست و حمایت از دولت‌های عرب سنی در مقابل ایران، جزو منافع بلند مدت آمریکا محسوب نمی‌گردد.

حمایت آمریکا سبب ایجاد عدم توازن در قدرت منطقه می‌شود

به گزارش [برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]، پایگاه تحلیلی «ریلکلیرورلد[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]» به قلم دکتر رابرت کاپلان، تحلیل‌گر ارشد اندیشکده اطلاعاتی-امنیتی استراتفور، و نویسنده‌ی کتاب پرفروش انتقام جغرافیا و کامران بخاری، معاون امور خاورمیانه و آسیای جنوبی در مؤسسه‌ی استراتفور می‌نویسد: همان‌گونه که به دنبال حمله‌ی آمریکا در سال 2003 به عراق، در سقوط حکومت این کشور مشاهده شد این گونه حمایت‌ها سبب ایجاد عدم توازن در قدرت منطقه می‌شود. زیرا پس از آن، ایران قادر به ایجاد حوزه‌ی نفوذ به هم پیوسته‌ای گردید که از غرب افغانستان تا مدیترانه گسترش می‌یافت- آنچه فقط از طریق بهار عربی که در حال رسیدن به سوریه است مهار گردید.

سایت خبری تحلیلی[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]بدون تایید محتوا و ادعاهای مطرح شده در این گزارش، ترجمه آن را برای اطلاع نخبگان و تصمیم گیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاه‌های اندیشکده‌های غربی منتشر می‌کند.



آمریکا نمی‌خواهد گرایش عقاید تغییر کند
بحران دوساله‌ی سوریه اکنون به نقطه‌ای رسیده که در آن ایران حالتی دفاعی به خود گرفته است، زیرا موقعیت این کشور در لبنان و عراق مورد تهدید قرار گرفته است. اما گفتگوهای واشنگتن با مسکو در تلاش برای رسیدن به توافق در مذاکرات پیرامون بحران سوریه ممکن است حاکی از آن باشد که آمریکا نمی‌خواهد اجازه دهد در این زمان، تغییری در جهت گرایش عقاید صورت گیرد.


غلبه‌ی سنی‌ها در خاورمیانه، تجربه‌ای تلخ برای آمریکاست
باید به یاد آورد که آمریکا طی یک دهه چه تجربه‌ی تلخی از غلبه‌ی سنی‌ها در خاورمیانه داشته است. همین غلبه سنی‌ها (که طی آن شیعیان به قدر کافی مرعوب نشدند) بود که به قدرت گرفتن دیکتاتورهای عرب در مصر، عربستان و دیگر کشورها منجر شد- دیکتاتورهایی که انگیزه‌ی زیادی برای سرکوب موج مخالفت‌های ضدآمریکایی در میان خود نداشتند. رهبرانی مانند حسنی مبارک در مصر و ملک فهد در عربستان فضای سیاسی فاسد و بسته‌ای را ایجاد کردند که نسبتاً خالی از اصلاحات بود، ضمن آن که به آرامی سبب رشد افراط‌گرایی یعنی گرایشی شد که منجر به رهبری حمله‌ی ۱۱ سپتامبر با 15 مصری در هسته‌ی تروریستی و ۱۸ عضو همکار از عربستان سعودی گردید. اما حداقل، کسانی مانند فهد و مبارک، دولت‌های قدرتمندی را هدایت می‌کردند که با سرویس‌های اطلاعات غرب همکاری می‌کردند: اما شاید این همکاری آنقدر خوب نبوده که اسلام‌گرایان سنی (افراط‌گرایان سلفی) حتی بتوانند بر نفوذ و قدرت بیشتری در مصر و سوریه دست یابند. آخرین خواسته‌ی غرب باید جستجوی موقعیتی در سوریه باشد که در آن، اسلام‌گرایان رادیکال سنی (نیروهای سنی افراطی) بتوانند قدرت را در منطقه، خصوصاً در سراسر مرز شرقی این کشور با عراق، به نمایش درآورند.

سقوط حکومت نوری‌مالکی به معنای ایجاد فضای ژئوپولتیک وسیع‌تر برای گروه‌های جهادی است
حکومت کمابیش دمکراتیک نوری مالکی در عراق اگرچه ممکن است فاقد ثبات بوده، علاقه‌ای به خشونت نداشته ومورد مداخله‌ی ایران قرار گرفته باشد، اما حداقل می‌تواند پایه‌های حکومتی را بنا نهد که به مرور زمان در مسیری بهتر تکامل یابد- و به این ترتیب، نفوذ بیش‌تری در شیعه‌گرایی ایرانیان ایجاد نموده و پایگاه‌های اطلاعاتی قم را تحت تأثیر کربلا و نجف قرار دهد. در صورت سقوط دولت مالکی در عراق، نه تنها فضای ژئوپولتیک وسیع‌تری برای فعالیت گروه‌های جهادی ایجاد می‌گردد، بلکه این امر ابطال کلی تلاش‌های آمریکا برای ایجاد دمکراسی در منطقه محسوب خواهد شد. به علاوه، از نظر آمریکا وجود یک حکومت شیعه محور در عراق می‌تواند به عنوان عامل اصلی تعادل در مقابل سلفی‌هایی تلقی گردد که در کشورهای عرب سنی در حال پیشروی می‌باشند.


با ضعیف شدن حکومت عربستان، خطر سلفی‌ها به اوج خود می‌رسد
خطر سلفی‌ها حتی وقتی بزرگ‌تر به نظر می‌رسد که می‌بینیم عربستان سعودی، کشوری تحت حکومت پادشاهان سالمند و طرفدار برژنف[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]، با کاهش سفره‌های آب زیر زمینی و افزایش جمعیت مردان جوان و نرخ چهل درصدی جوانان بیکار، در حال ضعیف شدن است.هفت برادر سدیری[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….][1] (هفت پسر حصه[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]، همسر محبوب ابن سعود و دختر احمد السدیری) که به ساختار قدرت در حکومت سعودی انسجام می‌بخشیدند، در حال حاضر همگی از بین رفته‌اند. 19 نوه و 16 فرزند باقی‌مانده از عبدالعزیز اکنون در شورای بیعت با هم رقابت می‌کنند و در بیرون از این شورا هم شاهد رقابت ده‌ها شاهزاده‌ی دیگر هستیم. این رقابت‌ها و جناح‌گرایی‌های پیچیده می‌تواند به تضعیف حکومت سعودی منجر شده و مقابله با مشکلات جدی را برای این حکومت که تا به امروز انعطاف‌پذیر بوده، دشوار سازد. هیچ کس نباید تصنعی بودن [ساخته و پرداخته بودن] ذاتی دولت عربستان را دست‌کم بگیرد، دولتی که در اطراف ناحیه‌ی خشک، مرتفع، و شدیداً سنت‌گرای نجد[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] تأسیس شده و همیشه به منظور غلبه بر مرزهای دریایی بیش‌تری در جهان تلاش کرده است. آخرین چیزی که واشنگتن باید در جستجوی آن باشد ایجاد خاورمیانه‌ای جدید حول محور عربستانی است که خود وارد دورانی از یک بی‌ثباتی بزرگ شده و به هر قیمت مصمم به تضعیف نفوذ ایران در حوزه‌ی شمالی خاورمیانه می‌باشد- حتی اگر این به معنای اختیار دادن به گروه‌های جهادی باشد.

ایران بر خلاف عربستان، دارای تمدنی غنی و بنیان‌هایی دموکراتیک است
در مقابل، هر چند حکومت و دولت ایران ممکن است با بحران‌های شدیدی مواجه گردد، اما باید خاطر نشان ساخت که حکومت این کشور منسجم‌تر از عربستان می‌باشد. درحالی‌که عربستان سعودی اکنون دیگر کل شبه‌جزیره عربستان نیست، ایران کم و بیش به معنی فلات ایران است؛ فلاتی که نه تنها خاورمیانه و آسیای میانه، بلکه دو منطقه‌ی عمده‌ی تولید انرژی یعنی خلیج فارس و دریای خزر را شامل می‌گردد. ایران شیعه، با منطق جغرافیایی‌اش، به جای تبعیت از شیوه‌ی ساخته و پرداخته‌ی یک خاندان، وارث دولت‌های ایرانی عصر طلایی یعنی دورانی می‌باشد که در آن، پارس نخستین قدرت بزرگ جهان محسوب می‌شد. ایران دارای تمدنی غنی و التقاطی است. این کشور حتی در حکومت فعلی، مشابهتی از بنیان‌های دموکراتیک است، درحالی‌که آن‌چه در عربستان سعودی وجود دارد، فقدان کامل هرگونه حس دمکراسی است. بنابراین غرب باید در سال‌های آینده برای آشوب‌های منطقه، که طی آن متحدانش دوباره مهره‌چینی می‌شوند، آماده گردد.

آمریکا تلاش می‌کند شرایطی مطلوب را برای گفتگویی جدی با ایران فراهم نماید
ایران با ۷۶ میلیون نفر جمعیت، بعد از مصر دومین کشور پرجمعیت خاورمیانه است، درحالی‌که میزان تحصیلات و نهادینه‌سازی اداری آن از مصر بالاتر می‌باشد. دوری آمریکا از ایران تاکنون حدود یک سوم یک قرن به طول انجامیده است- یعنی یک دهه طولانی تر از دوری آمریکا از چین «سرخ» . ولی این امر نمی‌تواند تا ابد طول بکشد. هر چند واشنگتن به ایران اجازه نمی‌دهد منافع آمریکا در منطقه را دست‌کم بگیرد، اما با وجود این، ایالات متحده باید تلاش کند تا شرایط مطلوبی را برای یک گفتگوی جدی با ایران فراهم نماید؛ گفتگویی که توازنی در روابط گرم این کشور با عربستان سعودی ایجاد خواهد نمود. در نتیجه‌ی این گفتگو، حکومت روحانیون به احتمال زیاد دستخوش تغییر می‌گردد.

ایران تحت نظارت حکومت مرکزی قدرتمند خود به پیش می‌رود
می‌توان درک کرد که تا چه حد دشوار است بپذیریم شعار «مرگ بر آمریکا» ، مهاجمی جلودار در انقلاب ایران محسوب می‌شده است. اما در حالی که دولت‌های ساخته و پرداخته‌ای مانند عراق، سوریه و لیبی دائماً در معرض خطر انفجاری درونی قرار دارند و توسعه‌ی آینده‌ی عربستان سعودی نیز هنوز نامعلوم است، ایران با امیدواری تحت نظارت حکومت مرکزی قدرتمند و رو به رشد خود همچنان به پیش می‌رود.

تضعیف قدرت مرکزی در ایران خطرناک‌تر از وجود یک ایران هسته‌ایِ تابع قدرت مرکزی است
به این دلیل گفته می‌شود «با امیدواری» ، که حکومت ایران با تحریم‌های اعمال شده از سوی غرب ممکن است این خطر را ایجاد نماید که قدرت در تهران به نیروهای انقلابی با مواضع بهتر واگذار شود تا شبکه‌های حمایتی موجود در داخل اقتصاد در حال افول این کشور، تحت کنترل قرار گیرد. و تضعیف حکومت مرکزی در ایران(درست در زمانی که ایران به آستانه‌ی قدرت هسته‌ای نزدیک می‌شود) به صورت بالقوه خطرناک‌تر از وجود ایران هسته‌ایِ برخوردار از دولت مرکزی است. این همان نکته‌ای است که ولی نصر[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]،کارشناس مسائل ایران و نویسنده‌ی دو کتاب احیاء شیعه[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….](2006) و دولت معاف شده: عقب نشینی سیاست خارجی آمریکا[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….](2013)، از آن بیم دارد.

آمریکا به دنبال توازن قدرت در منطقه است تا از خطر جنگ بکاهد
تضعیف قدرت مرکزی همچنان بزرگ‌ترین خطر برای منطقه محسوب می‌گردد. به خاطر داشته باشید که ایجاد ثبات در خاورمیانه هرگز بخشی از دموکراسی نبوده است. تا به امروز اسرائیل قراردادهای صلح خود را تنها با دیکتاتورهای عرب، یعنی با کسانی به امضا رسانده است که حاکمان دولت‌هایی قدرتمند بوده و قادر به تصفیه و حذف اعضای مخالف از ساختار قدرت خود بوده‌اند. آن‌چه آمریکا در وهله‌ی نخست خواهان آن است، دموکراسی نیست، بلکه ایجاد توازنی در قدرت منطقه است که بتواند از خطر جنگ بکاهد.

سوریه در آینده به میدان جنگ ایران و کشورهای عرب سنی تبدیل خواهد شد
اکنون که ایران با سقوط آهسته آهسته‌ی حکومت علویان بشار اسد در حال ضعیف شدن است، یک سوریه‌ی آشفته در سال‌های آینده احتمالاً به میدان رویارویی میان ایران و کشورهای عرب سنی تبدیل خواهد شد، بدون آن که هیچ‌یک از دو طرف بتوانند بر منطقه غالب گردند.

از نظر سیاستمداران آمریکا، جنگ سرد جدید در خاورمیانه بخشی از منافع آمریکا در منطقه است
جنگ‌های سرد حقیقتاً جنگ‌هایی قابل تحملند زیرا در آن‌ها از سلاح گرم استفاده نمی‌شود؛ و یک جنگ سرد جدید در خاورمیانه، به فرض این که خشونت فرقه‌ای در آن تا حدی معقول قابل کنترل باشد، جنگی است که شاید سیاستمداران واشنگتن آن را جزو منافع آمریکا تلقی می‌نمایند. منطقه‌ای که برخوردار از توازن قدرت است، دست‌کم می‌تواند به منطقه‌ای با صلح نسبی مبدل گردد که در آن، دژ شیعه متشکل از تهران و بغداد، به نمایش قدرت در مقابل جنبش احیاگری مذهب سنی می‌پردازد که دامنه‌ی استحکامات آن از مصر تا غرب عراق می‌باشد. به همین دلیل است که دولت اوباما نباید طرفدار یک جمع صفر[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] در سوریه باشد.

پایان


[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] RealClearWorld

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Brezhneviteسیاستمدار و رهبر شوروی از 1964 تا 1982- مترجم

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Sudairiاصطلاحاًبه هفت برادر تنی گفته می‌شود که همه از فرزندان ملک عبدالعزیز آل سعود، پادشاه عربستان و همسر او حصه سدیری هستند؛ این هفت‌تن به نام آل فهد هم مشهورند- مترجم

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Hassa

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Najdناحیه ای است مرتفع که پس از حجاز و میان یمن، صحرای سماده، عروض و عراق واقع بوده و چون از سایر نواحی مرتفع تر است آن را نجد نامیده اند؛ نجد قسمت مرکزی عربستان را تشکیل می دهد و ریاض پایتخت این کشور در آن قرار دارد- مترجم

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Vali Nasrاستاد دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تافت آمریکا- مترجم

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] The Shia Revival

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] The Dispensable Nation: American Foreign Policy in Retreat

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….] Zero-sum gameدر مباحث آکادمیک روابط بین الملل، نظریه اى وجود دارد به نام نظریه بازى ها در روابط بین الملل؛ این نظریه سعى دارد با ترسیم چارچوب هاى مشخص در روابط بین کشورها، امکان پیش بینى مناسبات آتى را مهیا کند؛ از جمله معروف ترین بازى ها در این نظریه «بازى با حاصل جمع صفر» و «بازى با حاصل جمع صد» است؛ در نظریه‌ی اول، واحد سیاسی (الف) و واحد سیاسی (ب) به گونه ای با هم برخورد می‌کنند که میزان برد یکی،معادل میزان باخت دیگرى است، یعنی یکی برنده‌ی مطلق و دیگری بازنده‌ی مطلق است- اما در الگوى «بازى با حاصل جمع صد»، هر دو واحد سیاسى امتیاز کسب مى کنند و تنها درصد کسب امتیازها با یکدیگر تفاوت دارد. به عبارتى، در این بازى واحد(الف)30 امتیاز و واحد (ب) 70 امتیاز کسب می‌کند و نتیجه نیز رضایت نسبی دو طرف است- مترجم
منبع:اشراف