جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
هیچ کس شبیه تو نیست …
هوای این روزهای تهران، به طرز غیر قابل تصوری سرد است …
البته از نظر من ها !
من و همان دوستم که نگرانی اش هم خوش رنگ است، خیابان های حوالی نیاوران را قدم می زنیم.
او با حالتی عادی و متفکرانه،
من با حالتی که ژست سرمازدگی اش تمام ناشدنی است و اغراق آمیز
صحبت هایمان می کشد به سمت خوبی های پدر و مادرهاا
با صدای مهربانش می گوید:
“هیچ کس به اندازه پدر مادرها برای بچه هاشون زحمت نمی کشن و بهشون لطف ندارن
میدونی .. بچه ها هم باید همیشه احترامشون رو نگه دارن و هرچی بزرگتر میشن
بیشتر کمک حال این بنده خداها باشن
پرستو! باور کن وقتی بچه ها یک کمک کوچیک به پدر یا مادرشون می کنن، هزار برابر
برکت میاد تو زندگیشون
هرچی به والدینمون محبت کنیم، باز هم کمه …”نگاهی به من که به او خیره شده ام می اندازد و تاکید می کند” جدی میگم”
به حرف هایشم با تمام وجودم گوش میدم و توی دلم به او میگویم: هیچ کس شبیه تو نیست …..:rolleyes:
[ad_2]
