جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
هفت عادت مدیران مبتکر فناوری اطلاعات
هفت عادت مدیران مبتکر فناوری اطلاعاتنوشتن درباره ابتکار بسیار سخت و شبیه نوشتن درباره سیاست یا محیط زیست است. از این بابت که موضوع آنقدر گسترده و پیچیده است که مدام از یک بررسی و تجویز منظم میگریزد. بنابراین اجازه میخواهم با توجه به این نکته مهم، چند برداشت خود را از یک برنامه مدیریت اطلاعات مبتکرانه که اخیرا در دانشگاه استنفورد برگزار شد، ارائه کنم. همچنین میخواهم برداشتهای خوانندگان مقاله اخیرم را با عنوان «ابتکار شانسی نیست» نیز مطرح کنم.
1- به خلاقیت مجال بروز دهید
این یک مساله کاملا بدیهی است و شما ممکن است آن را جملهای بسیار متعارف تلقی کنید اما واقعیت امر این است که بیشتر افراد هیچ زمانی را برای تامل درباره ابتکار اختصاص نمیدهند زیرا از نگاه آنها هیچ دستور یا اجازهای از مقام مافوق در این زمینه دریافت نمیشود. در بیشتر سازمانهای فناوری اطلاعات، افراد آنقدر درگیر کارهای روزمره خود هستند که منتظر چیز جدیدی نیستند- کارکردها، سیستمها و فرآیندهای تجاری مبتکرانه که میتوانند امتیازات مهمی در رقابت با سازمانهای دیگر دربر داشته باشند-.
نشریه اینفورمیشن ویک تاکنون مطالبی را درباره شرکتهایی نوشته است که اقدام به شکلگیری گروههای مبتکر در زمینه فناوری اطلاعات کردهاند تا با این کار کارمندان خود را گاهی از مشغلات روزمره جدا کنند. مثلا شرکتهایی مثل Payroll و ADP از جمله شرکتهایی بودند که سال گذشته اقدام به راهاندازی یک آزمایشگاه خلاق کردند و اعضای آن متشکل بودند از چهار یا پنج عضو دائم از جمله کارشناسان مبتکر و حدود 15 تا 20 مسوول فناوری اطلاعات که هر شش ماه یک بار به صورت چرخشی به عضویت این آزمایشگاه درمیآیند. کارشناسان معتقدند باید «افراد را با چالشهایی خاص مواجه کرد و سپس به آنها این امکان را داد تا این چالشها را بدون اینکه اسیر قوانین دست و پاگیر شوند، حل کنند. بیشتر افراد در چنین شرایطی انگیزه و توان کافی را برای مقابله با چالشها به دست میآورند». برخی شرکتها در زمینه موافقت با اختصاص زمانی برای طرحهای ابتکاری رویکردی خلقالساعه دارند. وقتی آنها اقدام به شکلگیری گروهی برای پروژههای پیشرفته میکنند، عمدتا در پی داوطلبانی میگردند که حاضرند زمانی بیشتر از ساعات کاری خود را صرف این پروژهها کنند و در عین حال به مسوولیتهای روزمره خود نیز برسند.
2- به اعضای گروه مبتکر روحیه بدهید
فرآیند ابتکار صرفا یک فرآیند تجزیه و تحلیل جداول آمار و ارقام نیست. این فرآیند باید میهج، جالب و شامل کارهای مختلف و شخصیتهای متنوع باشد.
3- با شکست کنار بیایید
در جهان شبکهای امروز، شکست کلمهای است که معمولا درباره آن بحث نمیشود و این به گفته کارشناسان مایه تاسف است. دستاندرکاران فناوری اطلاعات عمدتا در جهت آرامش فکری حرکت میکنند که کارشناسان از آن با عنوان ذهنیت نوع اول یاد میکنند. آنها از اشتباه میهراسند اما به نظر میرسد سازمانهای فناوری اطلاعات باید یک ذهنیت دیگر نیز ایجاد کنند با عنوان ذهنیت نوع دوم که آن از دست دادن فرصتهاست. این ذهنیت نوع دوم ذهنیت خاص افراد مبتکر است. در برخی شرکتها، گاهی کارمندانی که زیاد اشتباه نمیکنند زیر ذرهبین قرار میگیرند.
4- با مواد خام شروع کنید
وقتی ایدهای مطرح میشود و شکل میگیرد نباید فورا در پی شکل آرمانی بود. کارشناسان دانشگاه استنفورد معتقدند در حقیقت بهتر است در ابتدا اهداف مبتکرانه خام را مد نظر قرار دارد و الگوهای خام را شکل بخشید. اگر از همان ابتدا یک الگوی تمامعیار ارائه شود، عمدتا دیگران در پی کشف عیبهای آن برخواهند آمد اما اگر یک الگوی ابتدایی شکل بدهیم، همکاران در پی فرصتهایی برای تکمیل آن برخواهند آمد و وارد فرآیند خلاقیت خواهند شد تا آن الگو را بهتر کنند.
با این روش آنها حس میکنند این الگو فرزند خود آنهاست. این رویکرد در موسسه طراحی دانشگاه استنفورد تدریس میشود که در آن 40 یا تعداد بیشتری از کارآموزان در یک برنامه سهروزه شرکت میکنند. در این برنامه کارآموزان دور یکدیگر جمع میشوند تا با هم یک طرح را تکمیل کنند. آنها به گروههای دو یا چندنفره تقسیم میشوند و یک ساعت درباره الگوی مورد نظر خود بحث میکنند. کارآموزان ابزارهایی ابتدایی در دست دارند. همین روش ساده بعضا ایدههای جالبی را شکل داده است. الگوهای خام همچنین باعث طرح نظرات صادقانه میشود اما اگر یک الگو به صورت تمام و کمال پرداخته شود و در اختیار دیگران قرار گیرد، آنها عمدتا تلاش میکنند با حفظ ادب و در حالی که سعی میکنند به شما برنخورد، از آن ایراد بگیرند.
5- حس ناامیدی را القا کنید
وقتی شرایط سخت باشد، مثل دوران رکود اقتصادی، جریان غالب این است که باید سخت کار کرد. وقتی شرایط اقتصادی نامناسب باشد، جریان غالب این است که از هیچ فرصتی برای موفقیت نباید گذشت. در هر صورت، چه شرایط خوب باشد چه بد، سازمانهای فناوری اطلاعات باید فشار خلاقیت را روی خود حفظ کنند.
برخی کارشناسان میگویند باید برای خود یک روش تعیین کرد؛ مثلا به دو، سه، چهار یا پنج سال آینده نگاه کرد و فرض را بر این گذاشت که تجارت یا برخی پروژههای بنیادی فناوری اطلاعات شکست خوردهاند. این باعث میشود سازمانها خود را با یک تهدید بالقوه مواجه ببینند و از فرصتهای موجود نهایت استفاده را ببرند.
6- با کارمندان صحبت کنید
فقط کافی است با یکدیگر و افرادی که قرار است با آنها کار کنیم، گفتوگو کنیم. برداشتهایی که ما از این گفتوگوهای غیررسمی خواهیم داشت در نوع خود فوقالعادهاند. کارشناسان معتقدند بینشهای واقعی عمدتا از طریق تعامل و گفتوگو شکل میگیرند. کسانی که مقاله مرا خوانده و نظر داده بودند، بر این باور بودند که مدیرانی که بیشترین تماس را با مشتریها و دستاندکاران بازار دارند، اغلب کسانی هستند که بیشترین طرحهای ابتکاری را ارائه و اجرا میکنند.
7- مراقب نتایج ناخواسته باشید
باید بین ابتکار برای کسب یک امتیاز خاص و تغییر به خاطر تغییر تمایز قائل شد. ابتکار برای کسب امتیاز خاص یک راهکار درست است اما دومی صرفا یک راهکار هزینهبر و دارای مشکلات فراوان است. کارشناسان بر این باورند که حتی هنگامی که تغییر میتواند در یک حوزه خاص مفید باشد بعضا میتواند در حوزههای دیگر نتایج ناخواستهای دربر داشته باشد.
برخی به تبعات ناخواسته رسانههای اجتماعی و ابزارهای همراه اشاره میکنند که بعضا تبعات ناگواری برای شرکتهای اطلاعاتی داشته است.
به گفته کارشناسان درست است که بسیاری از سازمانها دارای قهرمانان مبتکر فراوانی هستند اما آنها در عین حال نیازمند افرادی هستند که بتوانند گاهی عقب بنشینند و عميقا به تاثیرات عملی هر ابتکار فکر و آنها را بررسی کنند و بدانند هزینهها و تبعات ناخواسته آنها کدامند.
متاسفانه هر وقت میشنوم کسی از «ابتکار» حرف میزند، تصویر کشتی تایتانیک در ذهنم نقش میبندد. این کشتی قرار بود کاملترین ابتکار بشر تا آن روز باشد اما متاسفانه سازندگانش آنقدر شیفته عظمت اين كشتي بودند که زمان زیادی را صرف ساخت قایقهای نجات آن نکردند.
asreertebat.com
[ad_2]
