جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
هرکه گفت … دروغگو بخوانش
هرکه گفت … دروغگو بخوانشامام رضا(ع) به شدّت گريست سپس سرش را به سمت من گرفت و فرمود:
«اي خزاعي، روح القدس اين دو بيت را با زبان تو خواند. آيا مي‌داني اين امام كيست؟»
و چه زماني قيام مي‌كند؟ عرض كردم، نه سرورم، تنها شنيده‌ام كه امامي از نسل شما خروج مي‌كند و زمين را از فساد پاك مي‌كند و همان‌گونه كه از ستم سرشار شده، آن را سرشار از عدالت مي‌كند. سپس فرمود:1. نهي توقيت در روايات
چندين روايت بيانگر نهي توقيت يا تعيين زمان براي ظهور امام مهدي(ع) است و حاكي از آن هستند كه هر كس زماني معين را براي ظهور تعيين كند، دروغگو است، دليل اين مطلب آن است كه زمان ظهور ايشان، از جمله اسرار الهي است. در يك توقيع از امام مهدي(ع) كه به واسطة نايب دوم، محمد بن عثمان العمري نقل شده، آمده است: «امّا ظهور و فرج، از جمله اموري است كه تنها خدا آن را مي‌داند و تعيين‌كنندگان زمان براي اين امر، دروغگو هستند» و در توقيعي ديگر، به واسطة نايب چهارم، علي بن محمّد السمري آمده است: «غيبت دوم روي داده و هيچ ظهوري، جز به اذن پروردگار بزرگ نخواهد بود».1
از امام صادق(ع) روايت شده كه ايشان فرمود: «خداوند زمان تعيين شده توسط تعيين‌كنندگان زمان ظهور را تغيير مي‌دهد».2
شيخ صدوق از عبدالسلام هروي نقل كرده كه گفت: از دعبل خزاعي شنيدم كه گفت: زماني كه اين قصيده‌ام را كه با عبارت:
مدارس آياتٍ خلّت من تلاوة
و منزل وحيٍ مقفر العرصات
شروع مي‌شود، براي امام رضا(ع) خواندم و به اين ابيات رسيدم:
خروج الإمام لامحالة خارجٌ
يقوم علي اسم الله بالبركات
يميز فينا كلّ حقٍّ و باطلٍ
و يجزي علي النّعماء و النّقمات
قيام امام(ع) كه يقيناً قيام خواهد فرمود
او بر نام خدا و همراه بركات قيام مي‌كند
و در ميان ما حق را به طور كامل از باطل جدا مي‌سازد
و نعمت‌ها و نقمت‌ها را جزا مي‌دهد
امام رضا(ع) به شدّت گريست، سپس سرش را به سمت من گرفت و فرمود: «اي خزاعي، روح القدس اين دو بيت را با زبان تو خواند. آيا مي‌داني اين امام كيست؟ و چه زماني قيام مي‌كند؟» عرض كردم: نه سرورم، تنها شنيده‌ام كه امامي از نسل شما خروج مي‌كند و زمين را از فساد پاك مي‌كند و همان‌گونه كه از ستم سرشار شده، آن را سرشار از عدالت مي‌كند. سپس فرمود: «اي دعبل، امام پس از من، محمّد پسرم است و پس از محمّد، پسرش علي و پس از علي فرزندش حسن و پس از حسن، پسرش حجّت قائم منتظر در غيبتش است. مردم از او در زمان ظهورش فرمان‌برداري مي‌كنند. اگر تنها يك روز از دنيا باقي مانده باشد، خداوند آن روز را طولاني مي‌كند تا او خروج كند و زمين را همان‌گونه كه سرشار از ستم و بي‌داد شده، سرشار از عدالت و داد كند. امّا کلمة «چه وقت»، براي كسب آگاهي از زمان است. پدرم براي من به نقل از پدرانش گفت: «به پيامبر(ص) عرض شد، اي فرستادة خدا، قائم از نسل تو كي خروج مي‌كند؟ فرمود، مثل آن همانند قيامت است كه خداوند دربارة آن مي‌فرمايد: «تنها اوست که چون زمانش فرا رسد، آشکارش مي‌سازد. فرارسيدن آن بر آسمانيان و اهل زمين پوشيده است، و جز به ناگهان بر شما نيايد».3
اخبار زيادي از پيامبر و اهل‌بيت(ع) رسيده كه كساني را كه براي ظهور وقت تعيين مي‌كنند، دروغگو شمرده و بر دروغ‌گويي آنها تأكيد مي‌كند و اين مسئله را كه يكي از معصومين(ع) از زمان ظهور خبر داده باشد، نفي مي‌كند. بنابراين هيچ يك از معصومين(ع) اطّلاعي در اين مورد نداده‌اند و حتّي هر كس را كه چنين ادّعايي داشته، تكذيب كرده‌اند. فضيل از امام باقر(ع) پرسيد، آيا اين امر، زمان خاصّي دارد؟ امام (سه مرتبه) فرمود: «تعيين كنندگان زمان ظهور دروغگو هستند».4
از عبدالرّحمن بن كثير نقل شده که گفت: نزد اباعبدالله(ع) بودم كه مهزم اسدي به حضور امام آمد و عرض كرد: قربان شما گردم، اين امر كه منتظر آن هستيد، چه زماني است؟ اين زمان طولاني شده؛ امام فرمود: «اي مهزم، تعيين كنندگان زمان ظهور دروغگو هستند. ما اهل‌بيت، زماني را تعيين و بيان نمي‌كنيم».5 سپس فرمود: «هر كس از ميان مردم، زماني خاص را مشخص و اعلام كرد، بي‌درنگ او را دروغگو بدان، زيرا ما براي هيچ كس زماني را مشخّص نكرده‌ايم».6
بنابراين، از مجموع اين احاديث و اخبار اين‌گونه برمي‌آيد كه توقيت كه از جانب پيامبر و اهل‌بيت(ع) نهي شده، به هيچ عنوان جايز نيست.طرح يك پرسش
ممكن است كسي بگويد: ميان توقيتِ نسبت داده شده به اهل‌بيت(ع) با توقيتِ نسبت داده شده به ديگران، مانند كساني كه معصوم نيستند (از اشخاص عادي هستند) تفاوت وجود دارد و آن توقيتي كه مذموم و نكوهش شده است، توقيت نسبت داده شده به معصومين(ع) است.
پاسخ اين گفتار يا شبهه اين است كه هيچ دليل و سندي مبني بر صحّت اين قول در اخبار معصومين(ع) ديده نمي‌شود و تنها چيزي كه در مورد توقيت وجود دارد، ممنوع بودن اين كار به طور كلي و بدون استثنا است؛ چه توقيت با نقل قول از ايشان و چه توقيتي كه ديگران ممكن است اعلام كنند. با توجّه به اين نكته، همة كساني كه زماني براي ظهور تعيين مي‌كنند، دروغگو به شمار مي‌آيند.
بنابراين، به اين نتيجه مي‌رسيم كه زمان ظهور امام(ع) بسته به ارادة الهي است و خداوند بزرگ بايد به ايشان اجازة ظهور دهد. حال، معين كردن هر زماني براي ظهور، سخني گزاف و بي‌اساس است. همة مؤمنان اتّفاق نظر دارند كه زمان آن روز موعود را تنها خداوند مي‌داند و مردم هيچ‌گونه اطّلاعي از آن ندارند و از ظاهر برخي روايات اين‌گونه برمي‌آيد كه حتّي معصومين نيز از زمان آن اطّلاعي نداشته‌اند و به همين دليل مشخّص كردن تاريخ خاصّي براي ظهور امام(ع) كاري نادرست و دروغي آشكار است.
دوم: مشخص كردن و تعيين زمان ظهور، با فلسفة انتظار در تعارض است و باعث نااميدي مردم مي‌شود.
[ad_2]
