جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
نقش معاد در ایجاد امید و تحکیم امید آدمی
نقش معاد در ایجاد امید و تحکیم امید آدمیدر عصر اطلاعات و هزاره سوم، به رغم رشد تکنولوژی و پیشرفتهای سریع فناوری، یکی از مشخصههای بارز و عینی در رفتار عموم مردم جامعه مخصوصاً جوانان، ضعف امید و امیدواری به زندگی و آینده است.
بشر متمدن امروزی گرچه به ظاهر مرفه مینماید، اما بیش از گذشته افسرده، ناامید و تنهاست.
از دیگر سو، چون آدمی به حقیقت وجود خویش و اسرار درونش شناخت کامل ندارد و تمامی عوامل دردها و رنجهای مهلک روانی و راههای پیشگیری از آنها را نمیداند، از این رو ناگزیر است برای شناخت حقایق مربوط به وجود خود و نیز آفات و امراض نفسانی و روش درمان و یا پیشگیری از آنها، از تمسک به دین بهره گیرد و خط سیری را تعقیب نماید که بینش الهی آن را مشخص ساخته است؛ زیرا تنها اوست که میتواند داروها و روشهای درمان و پیشگیریهای مربوط به آفات و بیماریها را (که از وجود روح ناامیدی در آدمی سرچشمه میگیرند) ارائه نماید.اما احساس امنیت و آرامش و داشتن امید به آینده در دین اسلام، به عنوان کاملترین و جامعترین دین الهی (بقره/۱۳۷)، در سطحى گستردهتر مورد توجّه قرار گرفته و بخش وسیعى از آموزههاى این دین به آن اختصاص یافته و افزون بر ارائه تعریفى جامع از آن، به راهکارهاى روانى و رفتارى فراوانى براى دستیابى به این نیاز اصیل بشرى پرداخته است که اعتقاد به معاد و فرجام آدمی یکی از بهترین این راهکارهاست و اگر آدمی از این نظر نسبت به آینده امیدوار نباشد و زندگی را تنها در این دنیای مادّی محصور بداند، به طور طبیعی رفتاری بیرون از عرف طبیعت انسانی از خود بروز میدهد که حتی در جهت دادن جامعه به سمت ناامیدی و افسردگی نیز بیتأثیر نخواهد بود. از این رو اعتقاد به معاد و زندگانی پس از مرگ، ضمن ایجاد آرامش در درون آدمی، نقش اساسی و تعیین کنندهای در جهت دادن به رفتار انسان در کلیه زمینههای زندگی ایفا میکند.
به همین دلیل در این پژوهش سعی شده نتایج و آثار ایمان به معاد در ایجاد و تحکیم روح امید در آدمی با استفاده از آیات قرآن کریم و تفاسیر معتبر مورد بررسی قرار گیرد، چرا که در بینش قرآن کریم نیز امید به لقای الهی در روز رستاخیز، علاوه بر اینکه زمینه پیدایش عمل صالح و بستر مناسبی برای داشتن فرهنگ معادباوری در زندگی است (کهف/۱۱۰)، ریشه یأس و ناامیدی را که آفت جان انسانهاست، میسوزاند (عنکبوت/۲۳) و آسودگی خاطر و راحتی در برخورد با مشکلات دنیوی را برای مؤمنان به ارمغان خواهد آورد (بقره/۲۲۳). از این رو خداوند، مؤمنان را با صفت امیدواری به رحمت الهی میستاید (بقره/۲۱۸) و ناامیدی از رحمتش را به کافران نسبت میدهد (یوسف/۸۷).
[ad_2]
