حضرت آیت الله العظمی میلانی (ره) نقل کردند:

دو برادر سید تبریزی بودند که یکی از آن دو، روحانی و دیگری بازاری بود. هر دو مستطیع شدند و امکان تشرف به مکه برایشان فراهم شد. برادر بازاری گفت: به خواست خدا امسال باید برویم و خانه خدا را زیارت کنیم. اما دیگری گفت: من امسال آمادگی و فرصت ندارم. از سوی دیگر محرم نزدیک است و من به مجالس متعددی دعوت شده ام، شما برو ان شاءالله من هم سال آینده می روم.
برادر کاسب اصرار کرد، آیه و حدیث خواند اما اثری نبخشید، به همین جهت خودش رفت و برادر روحانی او پس از چند ماه از دنیا رفت و حج به گردنش ماند.
برادر کاسب نسبت به او بسیار تاسف خورد و همواره در این اندیشه بود که آیا او گرفتار عذاب است یا مورد بخشایش قرار گرفته است؟
یک شب او را در خواب دید که در باغ زیبایی با وضعیت مطلوب و پسندیده ای زندگی می کند و به برادرش گفت: نگران من نباش، زیرا من از نجات یافتگان هستم. پرسید: چطور مورد لطف قرار گرفتی؟ پاسخ داد: پس از مرگ مرا پای حساب بردند و به جرم ترک فریضه حج در یک نقطه تاریک و وحشتناک و بدبو زندانی ساختند و دچار کیفر کردارم شدم.
زیر فشار عذاب طاقت فرسا، دست توسل به سوی مادرم حضرت فاطمه زهرا (س) گشودم و گفتم: مادر جان درست است که من فریضه حج را ترک نموده ام، اما من عمری از حسین عزیزت سخن گفته ام، شما مرا نجات بدهید.
پس از این توسل خالصانه، در زندانم گشوده شد و گفتند: مادرت فاطمه (س) تو را خواسته است. مرا نزد مادرم بردند و او از امیر المومنان (ع) درخواست کرد که مرا ببخشاید و نجاتم را از خدا بخواهد؛ اما امیرالمومنین (ع) فرمود:
دختر گرامی پیامبر! ایشان بارها روی منبر به مردم گفته است که اگر کسی فریضه حج را در صورت امکان و توان ترک کند؛ به هنگام مرگ به او گفته می شود: یهودی یا نصرانی یا مجوسی بمیر. اکنون او خودش ترک کرده است. من چه کنم؟
مادرم فرمود: راهی برای نجات او بیابید.
امیرالمومنین (ع) فرمود:
تنها یک راه به نظر می رسد که خدا او را ببخشاید، و آن این است که از فرزندت مهدی (عج) بخواهی امسال به نیابت او حج کند.
و مادرم چنین کرد و فرزندش مهدی (عج) پذیرفت و من نجات یافتم و آن گاه مرا به این باغ زیبا و پر طراوت آوردند.

(عنایات حضرت بقیه الله (عج) به آثار امام حسین (ع)؛ ص 62)

گریه کردن در مصیبت مولایمان شهید مظلوم حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) یکی از وظایف و تکالیف ما، در عصر غیبت است.

(مکیال المکارم، بخش 8، تکلیف 76)

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج