جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
مرد گریه میکند! (خواص اشک)
مرد گریه میکند! (خواص اشک)
روز بیست و سوم جمادی الثانی مصادف است با وفات حضرت یعقوب[1]، ایشان یکی از پیامبران بزرگ الهی است. پدر ایشان حضرت اسحاق بن ابراهیم خلیل الله است و مادرشان دختر حضرت لوط است.[2] دوازده فرزند داشتند که به آنها اسباط گفته میشود، این فرزندان و نسلشان معروف به بنی اسرائیل هستند زیرا که لقب حضرت یعقوب اسرائیل، به معنای عبدخدا میباشد. نام مبارک ایشان شانزده مرتبه در قرآن آمده است، در داستان حضرت یوسف جملاتی از این مرد مقدس بازگو شده است که دلالت بر جلالت قدر و منزلت ایشان دارد و نکتههایی ناب برای درس گرفتن مومنین وجود دارد.
پرداختن به تمام زوایای حیات بزرگ مردانی چون حضرت یعقوب از عهده راقم این سطور ساخته نیست و لکن پی بردن به بعضی مسائل نیاز به اندک تأمل و توجه دارد. یکی از ویژگیهای حضرت یعقوب گریه کردن طولانی او است که سبب شده ایشان جزء بکائین (پنج نفری که بسیار گریه کردهاند) قرار بگیرند. یقینا گریه طولانی ایشان برای حضرت یوسف فقط گریهای از باب محبت فرزندی و پدری نبوده است بلکه به این خاطر بوده که وی بر اساس علم الهی از ارزش و منزلت والای یوسف با خبر بود، از دست دادن یوسف برایش سخت گران آمد.
حضرت یعقوب در این مصیبت ها غرق بود، اما آنی از ذکر خدا و سپاس نعمت های او غافل نگشت و با توکل بر ذات حق تعالی شکیبایی ورزید و به رحمت و فرج الهی امیدوار بود. ازاین رو چون خبر مرگ یوسف را به او دادند گفت: «قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَکمْ أَنْفُسُکمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَمِیلٌ.»[3]؛ بلکه نفس شما کار بدی را پیش شما آراسته است پس اینک، صبری نیکو میکنم. و با توجه به منابع تاریخی بیش از سی سال این فراغ به طول انجامید و سبب نابینا شدن ایشان شد. «یا أسفا على یوسف و ابیضّت عیناه من الحزن فهو کظیم[4]؛ اى اندوه من بر فراق یوسف! و در حالى که اندوه خود را فرو مىخورد چشمانش از اندوه سفید شد.» این آیات دلالت بر گریههای طولانی حضرت یعقوب دارد. پس گریه کردن برای امور مهم و مخصوصا الهی نه تنها ناپسند نیست بلکه بسیار کار نیکو و پسندیدهای است.
بعضی از انسانهای بی اطلاع از مسائل دینی و عرفانی میگویند که دین اسلام دین افسردگی و گریه است! و یا عدهای دیگر به خاطر باور غلط میگویند که مرد نباید گریه کند! حال آنکه گریه خود عاملی قوی برای تسکین روحی و توسعه معنویت است. البته گریههایی ناپسند نیز وجود دارد که متذکر آنها نمیشویم زیرا بحث ما گریههای مرتبط با حوزه دین است. ما در این نوشته میخواهیم مقداری از خواص جسمانی و روحانی گریه را برای شما بازگو کنیم:
فواید مادی اشک:
1). باکتری را از بین میبرد: اشک خاصیت ضد باکتری طبیعی دارد. در اشک مادهای وجود دارد که میتواند 90 تا 95 درصد باکتری باقی مانده روی صفحه کلید رایانه، دستگیرهها و … را در عرض پنج دقیقه از بین ببرد.
2). بهبود دهنده خلق و خو: اشک حاوی 24 درصد پروتئین به نام «آلبومین» است که در تنظیم کردن سیستم متابولیک بدن موثر است.
3). دفع کننده سموم: اشک، سموم بدن را دفع میکند.
4). کاهش دهنده استرس: گریه، هورمونهای مربوط به استرس را از بدن خارج میکند، علاوه بر آن با رفع استرس در پیشگیری از بیماریهایی مانند فشارخون بالا که بر اثر استرس به وجود میآید، موثر است.
5). ایجاد کننده احساس خوب: اگرچه تحت فشار قرار دارید، اما گریه کردن باعث تسکین میشود و در نتیجه فرد احساس خوبی پیدا میکند.[5]
و اما فواید معنوی و روحانی اشک برای گریه کنندگان معنوی:
1). سبب بازگشت به سوی خدا و پشیمانی از گناه است. امام علی« علیه السلام » میفرماید:«خوشا كسى كه به فرمانبردارى پروردگار روى آرد و بر گناه خود بگريد».[6]
2). موجبات حسن عاقبت را فراهم میکند مانند: اشک بر سیدالشهداء. امام صادق(ع) مىفرمايد:«كسى كه به ياد امام حسين(ع) به مقدار بال مگسى، اشك از چشمانش جارى شود؛ ثوابش بر خداوند است و خداوند به كمتر از بهشت براى او راضى نمىشود».[7]
3). زنده نگاهداشتن یاد اولیاء الهی و معصومین و وقایع دینی مانند حماسه عاشورا
4). پالايش و تزكيه روح، و احساس نزديكي به خدا؛ معمولا بعد از حضور در یک دعا و ریختن چند قطره اشک همه ما احساس کردهایم که به خدا نزدیک شدهایم گویا بین رابطه با خدا و اشک رابطهای مستقیم وجود دارد.
آثار دیگری میتوان برای اشک گفت اما از حوصلهی این مختصر خارج است. خداوند همه ما را توفیق اشک با معرفت عنایت بدارد.
———————————————–
پینوشتها:
[1] حوادث الایام
[2] به نقل از ویکی فقه
[3] سوره یوسف آیه 18
[4] سوره یوسف آیه 84
[5] به نقل از سایت تبیان
[6] نهجالبلاغه، خ 176، ص 185.
[7] بحارالانوار، ج 44، ص 291.
[ad_2]
