مجلس مطلوب امام

مجلس نيز مانند هر پديده اي ديگر مي تواند داراي كمال و ضعف هايي باشد. اين ضعف و كمال حاصل فرايندي است كه طي آن رأي ها به داخل صندوق ها ريخته شده است. براي تبيين شاخصه هاي يك مجلس مطلوب مرور رهنمودهاي بنيانگذار جمهوري اسلامي مي تواند راهنماي ارزشمندي باشد.

در نگاه حضرت امام(ره) «مجلس بايد يك محيطي باشد كه با كمال تفاهم و خيرخواهي براي ملت و كشور مسائل را پيش بياورند. انتقاد مي كنند، انتقاد خيرخواهانه باشد، جواب انتقاد مي دهند آن هم خيرخواهانه باشد و منظره مجلس يك منظره صالح باشد كه وقتي مردم ديدند، بگويند چه كار خوبي كرديم كه يك همچو اشخاص صحيح را در مجلس برديم و يك وقت خداي نخواسته طوري نباشد كه مردم پشيمان بشوند از اين رأيي كه داده اند.»(صحيفه نور، ج 14، ص 239)

از منظر امام راحل مجلس مطلوب، مجلسي است كه محروميت زدايي از جامعه اولين طرح و خواسته آن باشد، لذا مي فرمايند: ««امروز مجلس چون مجلس مردمي است، اين مجلس مردمي مي تواند به فكر محرومين باشد… امروز مجلس، مجلسي است كه محروميت كشيده اند، اهل اين مجلس… يك همچو مجلسي مي تواند خدمت بكند به اين كشور و يك همچو مجلسي پشتيبانش همين مردم كوچه و بازار هستند.» (همان، ج 18، ص 54)

مجلس مطلوب با نمايندگان مطلوب به وجود مي آيد، لذا بايد تلاش كرد تا از نفوذ منحرفان به مجلس جلوگيري شود و اين دغدغه اي است كه حضرت امام(ره) در وصيت نامه سياسي – الهي خود اين چنين بدان اشاره مي كنند: «از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي در اين عصر و عصرهاي آينده مي خواهم كه اگر خداي نخواسته عناصر منحرفي با دسيسه و بازي سياسي، وكالت خود را به مردم تحميل كردند، مجلس اعتبارنامه آنان را رد كنند و نگذارند حتي يك عنصر خرابكار وابسته، به مجلس راه يابد.»

در نگاه امام(ره)، مجلس مطلوب مجلسي است كه مبتني بر آموزه هاي اسلامي – اخلاقي شكل گرفته است و در تلاش است تا با بهره گيري از رهنمودهاي دين مبين اسلام و تكيه بر وحدت كلمه، بر مشكلات فائق آيد. در چنين شرايطي است كه در توصيه به مجلس مي فرمايند: «اميد آن دارم كه مجلس شوراي اسلامي و دولت انقلابي اسلامي تصفيه كامل از عناصر ضد انقلاب و ضد اسلامي را به طور قاطع و انقلابي شروع كنند و آخرين عرض من آن است كه از اختلاف كه منشأ همه بدبختي هاست و مخالف رضاي خداي متعال است احتراز و نمايندگان محترم مجلس از رفتار و گفتاري كه در مجالس زمان طاغوت بر خلاف موازين شرعيه و اخلاقيه انجام مي گرفت، اجتناب كرده، در مخالفت هاي آرايي و سياسي از حدود اخلاق انساني تجاوز كنند.» (همان، ج 11، ص 273)

حضرت روح الله(ره) با تأكيد بر جايگاه اسلام نزد ملت ايران اعلام مي دارند: «ملت يك ملت اسلامي است و اسلام را مي خواهد و احكام اسلام را مي خواهد. شما وكيل نيستيد كه برويد آنجا بنشينيد و حساب هايي كه خودتان با هم داريد صاف كنيد. اگر يك همچو كاري بشود، اين انحراف است و غصب است آن محل براي شما.»(28/11/58)