مال بی برکت

از امام صادق (ع )روایت شده:
آن کس که نزد صاحبان قدرت ، یا کسى که مخالف دین اوست ، به چشم داشت مال دنیا فروتنى کند، پروردگار، او را به ورطه در اندازد و بر او خشم گیرد، کار او به وى بازگذارد و اگر به چیزى از دنیا دست یابد، برکت از وى ببرد. و از دنیا ، آن چه در حج و آزادى بردگان و نیکوکارى صرف کند، بى پاداش ماند.

(مؤلف می گوید): مى گویم که امام (ع ) راست فرمود. ما خود این آزمودیم و پیشینیان ما نیز آزمودند و به اتفاق کلمه رسیدیم که در چنان اموالى برکتى نیست و به زودى نابود مى شود. و آن ، امر ظاهر و محسوسى است که هر کس ، چیزى از آن اموال نفرین شده به دست آورده است ، به بى برکتى آن ، اعتراف دارد.