جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
كاری سخت تر از نبرد
كاری سخت تر از نبرد
روزی برده خود به نام مصادف را فرا خواند و هزار دینار به وى داد تا با آن تجارت كند و به او فرمود: آماده عزیمت به مصر شو كه نان خورهاى من زیاد شده اند؛
وی كالاهایى براى خود خرید و همراه بازرگانان عازم مصر شد، در راه به كاروان بازرگانانى كه از مصر بیرون آمده بودند، برخوردند و از ایشان درباره وضع كالاهایى كه با خود دارند در مدینه پرسید، گفتند: كالاهاى عمومى است و مورد نیاز همه مردم، به اطلاعشان رساندند كه در مصر چیزى از این كالاها یافت نمى شود.
بنابراین بازرگانان مدینه هم قسم شدند تا به كمتر از 100 درصد سود (یعنى هر دینار به یك دینار) نفروشند. و تجارت خود را نیز با همین سود فروختند و به مدینه بازگشتند.
مصادف نزد امام صادق (علیه السلام) رفت و دو كیسه را كه هر كدام حاوى هزار دینار بود، نزد حضرت نهاد و عرضه داشت: فدایت گردم، یكی اصل سرمایه و دیگری سود آن است.
امام به او فرمود: این سود زیاد است، چگونه كالاهایى را كه خریده بودى فروختى كه چنین سودى بدست آوردى؟
او نیز جریان نیاز آن دیار به این كالاها و چگونگى هم پیمانى با بازرگانان دیگر در این خصوص كه جز با سود 100 درصد نفروشند، براى حضرت گفت.
حضرت فرمود: پناه بر خدا، شما هم پیمان مى شوید كه كالاهایى را به كمتر از سود 100 درصد به مسلمانان نفروشید. آن گاه سرمایه را گرفت و فرمود: این مال ماست و سود را به وى پس داد و فرمود: اى مصادف، شمشیر برگرفتن و نبرد كردن آسان تر از طلب روزى حلال است.«1»
در روایتی از امام صادق (علیه السلام) نقل شده كه فرمودند: احتكار كردن در زمان فراخى، چهل روز و در زمان سختى و رنج، سه روز (جایز) است؛ در فراخ سالى اگر مدت احتكار از چهل روز تجاوز كرد، صاحبش ملعون است و در تنگ سالى نیز اگر از سه روز بیشتر شد، ملعون است.«2»
در زندگانی رئیس مذهب شیعه آمده كه ایشان در مواقعى كه مردم نیازمند بودند و به سختى زندگى مى گذراندند، به خدمتكار خود مى فرمود: برایمان جو بخر و با غذایمان مخلوط كن كه من خوش ندارم درحالى كه مردم غذاى نامرغوب مى خورند، ما غذاى خوب بخوریم.«3»
******
منابع:
1.زندگانى دوازده امام «علیهم السلام»ج 2 ص 301.
2. عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْحُكْرَةُ فِی الْخِصْبِ أَرْبَعُونَ یَوْماً وَ فِی الشِّدَّةِ وَ الْبَلَاءِ ثَلَاثَةُ أَیَّامٍ فَمَا زَادَ عَلَى الْأَرْبَعِینَ یَوْماً فِی الْخِصْبِ فَصَاحِبُهُ مَلْعُونٌ وَ مَا زَادَ عَلَى ثَلَاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْعُسْرَةِ فَصَاحِبُهُ مَلْعُونٌ. كافی ج5 ص165.
3.قَالَ: یَا مُعَتِّبُ اجْعَلْ قُوتَ عِیَالِی نِصْفاً شَعِیراً وَ نِصْفاً حِنْطَةً فَإِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ أَنِّی وَاجِدٌ أَنْ أُطْعِمَهُمُ
الْحِنْطَةَ عَلَی وَجْهِهَا وَ لَكِنِّی أُحِبُّ أَنْ یَرَانِیَ اللَّهُ قَدْ أَحْسَنْتُ تَقْدِیرَ الْمَعِیشَةِ” كافی، ج 5،ص 166.
meraj14.ir
[ad_2]
