پيرمرد طبق روال هر روز کارت منزلت خود را در جيب پيراهنش گذاشت و به سمت ايستگاه مترو حرکت کرد، وقتي به گيت رسيد، کارت را روي سنسور قرار داد، اما با نهايت تعجب با اخطار دستگاه مواجه شد، دوباره تکرار کرد، نشد، براي بار سوم دوباره کارت را کشيد. چند نفري پشتش صف کشيده بودند، کلافه شده بود، ناگهان با صداي نخراشيده و بلندي از جا تکان خورد، حاج آقا، چيکاااار ميکني؟ مگه خبر نداري؟ ديگه کارت منزلت اعتبار نداره. بفرماييد بليط تهيه کنيد، بفرماييد، ببين چجوري نظم ايستگاه رو بهم زدي!

بله، اين خبري بود که بدون اعلام رسمي از تريبون شهرداري، از طريق متصديان مترو به عموم مردم اطلاع رساني شد.

آري، متاسفانه اقدامي بسيار قبيح و سوال برانگيز توسط شهرداري تهران انجام شده است و از اين پس، کارت منزلت در خطوط مترو و همچنين تمامي خطوط اتوبوسراني فاقد اعتبار مي باشد.

اين در حاليست که، سالمندي مرحله اي از مراحل چندگانه زندگي آدمي و در حقيقت آخرين دانه از تسبيح عمر آدمي مي باشد که انديشمندان از آن به عنوان دوران آسايش و آرامش ياد مي کنند، دوراني که آدمي پس از گذر از مراحل سخت و تحمل رنج فراوان، خود را آماده مي کند تا حاصل دست رنج خويش را در بوستان زندگي برداشت کند، ولي آيا در جوامعي مانند جامعه ايراني، مي توان از اين دوران به عنوان دوران آرامش ياد نمود؟ و آيا تمهيدات لازم براي گذران هرچه بهتر اين دوران انديشيده شده است؟

سخني با آقاي قاليباف
آقاي قاليباف، شما در سخنان خود به وفور به رعايت حقوق شهروندان و ارج نهادن به کرامت انساني تاکيد داشتيد. آيا باطل کردن کارت منزلت نيز در ادامه همين سياست است؟ آيا منزلت انسان ها تاريخ انقضاء دارد؟

جناب آقاي قاليباف، چطور شما در همين چند روز پيش، در اقدامي کاملا غير تبليغاتي و خالصانه و به دور از هرگونه رياکاري و…!!!!!! در افتتاح ايستگاه مترو کهريزک، در بوق و کُرنا کرديد و فرياد زديد که: يا ايها الناس، بنده ساده زيست ترين و مردمي ترين مديرِ روي زمينم، اماّ بلافاصله بعد از آن، اقدام غير منصفانه خود را در ابطال اعتبار کارت منزلت در خطوط مترو و اتوبوسراني، در سکوت و سانسور کامل خبري انجام داديد!!!!!!!!

بگذاريد راحت تر با شما سخن بگوييم:
شائبه اي قريب به يقين در ذهن بسياري از هموطنان شما ايجاد شده است و آن اينست:
اقدامات آقاي قاليباف که در چند ماه اخير بسيار گسترده تر و پررنگ تر شده است، صرفاً دورخيزي است به سمت انتخابات و هدف، فقط و فقط کسب رأي و رضايت حداکثري در ميان عموم مردم است.

در پايان:
سالخوردگان و بزرگان ما، گنجينه اي عظيم در نزد ما هستند و وجود آنها در جامعه، فرصتي است تا از تجارب و توان بالاي اين قشر به بهترين شکل ممکن بهره برده و در راستاي پيشبرد امور و توسعه و ترقي روزافزون از آن استفاده شود.

مطمئن باشيد که جامعه بزرگ ايران با کوله باري غني از فرهنگ و ادب ايراني و اسلامي، هيچگاه اين گنجينه عظيم را رها نخواهد کرد و به هيچ شخصي اجازه نخواهد داد تا کرامت بزرگان را لگدمال کند.