جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
غرور علمی
يكى از بزرگترين شهامتها، اعتراف به ((جهل )) است . اگر چيزى را نمى دانيم ، بدون توجيه و تاءويل ، و شيره ماليدن سر خلق اللّه ، بدون چرب زبانى و سالوس بازى و پشت هم اندازى ، صريح و باشجاعت ، بگوئيم : ((نمى دانم ))!
اين ، مشكلتر از به خاك رساندن پشت حريف در كشتى است و بيش از شكست دادن دشمن در ميدان رزم ، نيرو مى طلبد؛ زيرا اينجا ما با دشمنى ، نيرومند، به نام ((نفس )) دست به گريبانيم كه…در خانه دلمان جا دارد. هرچيزى آفتى دارد، و آفتِ علم ، ((غرور)) است . غرور علمى ، انسان را از اعتراف به جهل و نادانى باز مى دارد.از رسول خدا بشنويم :
((… اى ابوذر!
وقتى از چيزى سؤ ال شد كه نمى دانى ، بگو: ((نمى دانم )) .
كه هم از پيامدهاى ناجور آنچه نمى دانى نجات يابى ،
و هم از عذاب خداوند در قيامت !…))
آرى … اين ، شجاعت و قهرمانى مى خواهد. دليرى فقط در تيغ كشيدن و تير انداختن نيست . ميدان رزم ، فقط جبهه بيرونى جنگ با دشمن روياروى ، نيست . ((نفس )) نيز حريفى است كه براى مبارزه ، ((حريف )) مى طلبد.
پيامبر اسلام ، عبور مى كرد. به جمعيتى كه پيرامون يك قهرمان جمع شده و به تماشاى وزنه برداى و زورآزمايى او ايستاده بودند، برخورد. فرمود:
((قهرمان كسى است كه بر ((نفس )) خود غالب شود!))
اعتراف به جهل ، يكى از اين ميدانهاست كه قدرت و غلبه و شجاعت انسان ، آزموده مى شود.
به نقل از کتابخانه اسلامی واشنگتن
[ad_2]
