جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
عشق به دولت کریمه
اگر امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» بالای سرمان باشد از انبیاء هم بیشتر رشد می کنیم. با غیبت حضرت چه بسیار از استعدادهای ما که تلف می شوند. «…. و کثره عدوّنا و قله عددنا…» اینها غصه های اشراف هستند نه انسانهای معمولی.
در روایت داریم: اهل احسان در قیامت به قدری ثروت دارند که به خدا عرض می کنند: از اعمال خیر من به گرفتاران بده تا نجات یابند. کسی هم فراتر از اینها پیش می رود تا آنجا که جزء تقدیرات صاحب قَدَر می شود: «تنزّل الملائکه و الرّوح فیها باذن ربّهم من کلّ امر….» یعنی تقدیرات و دستورات کلیه عوالم خلقت را تحویل گرفته و حسابدار و خزانه دار خدا، و تقسیم کننده خیرات است و آن وجود مقدس حضرت حجه «عجل الله تعالی فرجه الشریف» است.
بعضی ها هم هر آنچه دارند به پای حضرت ریخته و با ایشان هم نقشه می شوند و هر تقدیری را که خدا روز قیامت برای امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» قرار دهد برای او نیز قرار می دهد و بخاطر همین، هم درجه حضرت محشور می شود. در دنیا هم اساساً حضرت عضو خانواده ایشان است. اگر ما خودمان را فرزند امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» می دانیم باید با او زندگی کنیم. بدترین تقدیرات، تقدیرات خارج از خانه است. سبک زندگی ما باید متناسب با خانواده آسمانی مان باشد. کسی که اینگونه زندگی کند عذاب قبر و حساب و کتاب دارد؟ خوشا به سعادت کسی که خودش را به امامش می فروشد و حضرت خریدار اوست. انتخاب هر کس به نوع شناختی است که از خودش دارد. ما اگر قدر خودمان را بدانیم با سلاطین دنیا و آخرت معاشرت می کنیم و اصلاً خودمان جزء سلاطین می شویم.
در ماه مبارک رمضان در سه نوبت روز، شب و سحر دعا وارد شده است ولی بالاترین تقدیرات در شبهاست. نوع دعاهای شب علیرغم کوتاهتر بودن از تقدیرات بالاتری برخوردار است؛ «اللهم انّا نشکوا الیک فقد نبیّنا و غیبه ولیّنا …» اگر امام زمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» بالای سرمان باشد از انبیاء هم بیشتر رشد می کنیم. با غیبت حضرت چه بسیار از استعدادهای ما که تلف می شوند. «…. و کثره عدوّنا و قله عددنا…» اینها غصه های اشراف هستند نه انسانهای معمولی. این افراد دائماً از تعداد دشمنان کم کرده و به دوستان می افزایند. «… و شدّه الفتن بنا…»، «… اللهم انّا نرغب الیک فی دوله کریمه تعزّ بها الاسلام و اهله و تُذلّ بها النّفاق و اهله …» عشق به دولت کریمه حضرت و عزت یافتن اسلام و مسلمانان از آرمانهای مؤمن حقیقی است و با هر کاری که بتواند باعث ذلت اهل نفاق می گردد. گاهی یک حجاب باعث ذلت شیطان و یارانش می گردد. «… و تجعلنا فیها من الدّعاه الی طاعتک…» ما می خواهیم جزء اشراف حکومت حضرت باشیم. کسی که قبل از ظهور حضرت مردم را به دین دعوت می کند می تواند در حکومت حضرت از چنین جایگاهی برخوردار باشد؛ «…. و تواصوا بالحق و تواصوا بالصّبر»
در حکومت حضرت، باید رهبر مردم در هدایت به راه حق باشیم: «… و القاده الی سبیلک…». دعا نباید صرفاً خواندن باشد بلکه باید خواستن باشد. اینکه ما به زبان بخوانیم ولی دغدغه هایمان زندگی مادی مان باشد خواستن محسوب نمی شود. در روایت آمده: بیشترین غصه تان را به خانواده و اولادتان اختصاص ندهید زیرا اگر آنها از اولیاء و دوستان خداوند باشند، خدا دوستانش را ضایع نمی کند و اگر دشمن خدا هستند چرا غصه دشمن خدا را می خورید؟ منتظر واقعی به رنگ حضرت درآمده و به قول علی «علیه السلام» با ایشان و هم درجه ایشان در قیامت خواهد شد. چنین کسی دغدغه هایش را از مراتب پایین جدا کرده و به فوق عقل رسانده است.برگرفته از بحث غم و شادی، استاد محمد شجاعی
[ad_2]
