ایشان یکی از علمای اهل‌سنّت و دارای مقام ریاست جامع شریف الأزهر.
میان سلیم بشری و عبدالحسین شرف‌الدین که یکی از علمای به شیعه بود مناظراتی(در کتابى به نام المراجعات جمع آورى شده) انجام که سبب شیعه شدن شیخ می‌شود.
در پایان مناظرات شیخ با تمام تواضع می‌گوید:” پـوشـیـده هـا نـمـایان، حقیقت از مخفى‌گاه خود ظاهر و روشنایى صبح براى هر بینائى پدیدار گـشـت، خدا را شکر مى‌کنم که ما را به دین خود هدایت و توفیق عمل در راه خود را به ما عنایت نمود و صلوات و سلام خدا بر پیامبر وآل او باد. “
درباه‌ی علل گرویدن شیخ به مذهب تشیع توجّه کردن به یک نکته قابل توجّه است؛
ایشان در اوّلین مناظره خود می‌گوید متعصّب نیست و تنها در پی گمشده خود است و اگر حقّ رایش آشکار شود مسلماً از حقّ پیروی خواهد کرد و الّا نحن بما عندنا و انت بما عندک راض و الراى مختلف. (هر یک از ما وشما به آنچه دارد راضى است، هر چند که آراء مختلف باشد.)