شهید از ظلم میگوید،گوشهایمان را تیزتر کنیم.

بسم الله الکریم

علی یعنی شمع بیت المال را خاموش کن
علی علیه السلام را از غربت بیرون بیاورییم.
حرفهای 1400 پیشش هنوز هم تازگی دارد،اینروزها میفهمم چرا علی غریب بود!!!
 خ 107 نهج البلاغه:مردم بی آزار طعمه ی ظالمان و ستمگران می شوند،بینوایان از شدت تنگدستی میمیرند،چشمه ی پاکی و راستی خشک میشود،رودخانه ی دروغ طغیان میباید،مردم به تظاهر به دوستی می نمایند،و در باطن از هم کینه دارند،همگان به تبهکاری و زناکاری افتخار میکنند،از پرهیزکاری نفرتی غیر وصف کردنی دارند،سرانجام بر اندام پاک و آراسته ی اسلام پوستین واژگون میپوشانند.!!!


چاه داند که به من عمر چنان میگذرد …
قصه کوتاه کنم ورنه سخن بسیار است



دزدها دنبال گران قیمتها هستند


دزدها همیشه دنبال اشیاء گران قیمت هستند، مواظب باشیم ،شیطان هم مثل دزد دنبال ایمانهای گران قیمت است،اگر چیزه ارزشمندی به اسم خدا در وجودمان داریم باید بیشتر مراقب باشیم،کسانی که چیزه با ارزشی ندارند زیاد نگران نباشند!!،شیطان همیشه در کمین است،ثانیه شماری میکند تا لحظه ای ازخدایمان غافل شویم تاسریعا دستبرد بزند،صبر شیطان بسیار زیاد است،گاهی تا آخر عمرمان هم نا امید نمیشود،شیطان ایمان خیلی ها را دم مرگ دزدیده،((دزدها دنبال گران قیمتها هستند!!!))


خطبه ی 93 نهج اللبلاغه:
(در این خانه ای که قرار گرفته اید(دنیا)دفتر کردارها باز است،و قلم ها برای نیکی ها و بدیها در کار،بدنها سالم،زبانها آزاد و گویا،درهای توبه و مغفرت گشوده است.)
وای به روزی که دفتر ها بسته شود و ما هنوز در غفلت باشیم،امان از روزی که در خیال خود فکر کنیم دفترمان پر از خوبیست در حالیکه همه اش ریا نوشته شود!!!آنروز حتی حسرت خوردن هم بی فایده است.





دلنوشته ی یک شهید که دوستانش او را عارف میخواندند.:
عرفان خیلی بزرگتر از دهانم است.
جاده عرفان خون دل خوردن میخواهد ،هنوز رگش را ندارم چه برسد به خون،اگر رگ داشتم باید خیلی وقتها پیش، از اینهمه پلیدیها ،از اینکه میبینم خواهرانم در جامعه اینگونه خود را ارزان میفروشند از اینکه برادرانم شده اند نوکر دست به سینه ی شیطان و در این بین خودم شدم غرق در گناه، و خدا را چقدر دست نیافتنی فرض کرده ام ،و از غربت !سنگین امام زمانمان، باید دق میکردم.
به این شهید بزرگوار میگویم،ای عزیز دل،آنکسی که باید دق کند تو نیستی،تو باید میماندی تا این پلیدیها جرأت ماندن نکنند.دق کردن را باید بدهی به آنهایی که نشستند و ظلمهارا تماشا کردند و خم بر ابرو نیاورند.تو رفتی چون بهتر میدانستی که باید در مقابل ظلم ایستاد،تو هم مانند مولایت جانت فدای عدالت خواهیت شد.

http://shahidekhoy.blogfa.com