یار در خانه و ما گرد جهان میگردیم

شبکه های اجتماعی به این وهم مان انداخته که در میانه جمعیم.

غافل از اینکه تنهاتر از همیشه ایم.

در آن لحظه ها که باید چشم در چشم محبوبانمان بنشینیم و

سخنانشان را بشنویم و به نشانه همدلی،

شانه شان را بفشاریم، برای غریبه ها به لایک زدن مشغولیم …

و زندگی جاری در کلماتمان را به پای نوشته های دیگرانی میریزیم

که آنان نیز محبوبانشان را تنها گذاشته اند.