جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
سوال در مورد مراسم روز عاشورا[ذکر مصیبت یا اندیشه؟]
سلام
سوالی همیشه در ذهنم هست که چرا خیلی از مداحان دائم در مورد صحنه های روز عاشورا صحبت می کنند و ضربت خوردن حضرت امام حسین را با جزئیات تمام تعریف می کنند؟مگر هدف این است که ما بشینیم و گوش کنیم و به آن صحنه ها فکر کنیم و گریه کنیم ؟قصدم به هیچ وجه توهین نیست ولی اگر این ها را در مورد هر انسان دیگر بگوییم باز هم اشک ها جاری می شود و دلمان به حال آن شخص می سوزد .نمیدانم چرا به جای توجه بیشتر به اندیشه های امام حسین و نتایجی که از زندگی آن حضرت می توانیم برای این ایام به کار ببریم ، نمی پردازیم و فقط با تعاریف مداحان گریه می کنیم و بعد از عاشورا به روال عادی زندگی خود ادامه می دهیم تا عاشورایی دیگر .من آشنایی زیادی با علوم اسلامی ندارم و تا به حال به تحقیق در این زمینه ها نپرداخته ام ولی راستش وقتی می بینم که هر کدام از مداحان با جزئیات کامل و گاها متفاوت از هم به شرح ضربت خوردن و وقایع روز عاشورا می پردازند شک میکنم که آیا اینها به صحبت های خود مطمئن اند یا تنها هدف گریه کردن وتحت تاثیر قرار دادن مردم است؟
نمیدانم سینه و زنجیری که در صف ها می زنیم از شور صدای بلند طبل ها و بلندگو است یا از سر آشنایی با امام حسین ؟من فکر میکنم بیشتر کارهایی که در این روز انجام می شود بیشتر شبیه سنتی است که از زمان های گذشته برای ما به یادگار مانده است و کمتر به مذهب شباهت دارد .
من بارها در عقایدم اشتباه کرده ام و هیچ گونه ادعایی ندارم برای همین درخواست دارم دوستان عزیز نظرشان را در مورد صحبت های من بگویند و یا اگر اشتباهی دارم بگویند تا یک وقت راه خطا را نروم .
ممنون
[ad_2]
