ویلیام تفنگ ندارد!

ویلیام آهلر، کودک سه سالۀ آمریکایی، دستانش را روی گوشهایش گذاشته است.او هیچ تمایلی به شنیدن موسیقی رژه ای که به مناسبت روز بزرگداشت سربازان سابق جنگ ویتنام برپا شده ندارد.دراین روز که روز آتش بس نیز نام دارد، در ساعت 11 روز یازدهم از ماه یازدهم در 1918، معاهده آتش بس جنگ امضاء شد. در این روز آمریکا و چند کشور مشترک المنافع مراسم ویژه ای برگزار می کنند.

خشم پرچم

در طول تظاهراتی که علیه موانع جداسازی اسراییلی ها در کرانه غربی روستای maasarah در نزدیکی شهر بیت اللحم برپا شده است،این فلسطینی معترض پرچم کشورش را مقابل یک سرباز اسراییلی گرفته است.

سایه مرگ

سایه باد مور،سرباز سابق جنگ ویتنام، بر روی دیوار یادبود جنگ ویتنام افتاده است و پرچم پشت سرش گویی با اشاره به این دیوارهنوز هم از یادآوری این همه فجایع انسانی تحمیل شده به ملت آمریکا شرمی ندارد.

مردی در فرغون

سرباز آمریکایی در حال بازرسی یکی از نیروهای طالبان است . فردی که در داخل فرغون است مظنون به کار گذاشتن “آی ای دی” بود.
آی ای دی ها بمب های دست سازی هستند که عموما در کنار جاده ها گذاشته می شوند. این مظنون در حملات موشکی نیروهای ائتلاف در قندهار کشته شده است. نیروهای آمریکایی و افغان حمله ای جدی را آغاز کرده اند تا طالبان را مجبور به عقب نشینی به داخل قرارگاه های خود در اطراف قندهار کنند.
با کشته شدن 51 سرباز دیگر از نیروهای ائتلاف در ماه سپتامبر، تعداد کشته شدگان آنها به 541 نفر در سال 2010 می رسد که در مقایسه با سال 2009 تعداد 20 نفر افزایش داشته است.

اینجا کودکان را بی محاکمه می کشند

در اواخر دسامبر 2008،اسراییل شروع به بمباران و موشک باران غزه کرد.این حملات که بعد ها به صورت زمینی و دریایی ادامه پیدا کرد،به مدت سه هفته به طول انجامید.مقامات فلسطینی اعلام کردند در این حملات 1409 نفر کشته شده اند که از این تعداد،916 نفر از غیر نظامیان بوده اند. درحالیکه اسراییل اعلام کرده 1166 نفر کشته شده اند و 295 غیر نظامی در بین آنها بوده است.
تعداد صهیونیست های کشته شده فقط 13 نفر بوده است. جسد این دختر بچه فلسطینی از زیر آوار خانه شان بیرون کشیده شده است.

اوباما: ما می توانیم!

یکی ازتظاهر کننده ها ماسک باراک اوباما را بر سر گذاشته و ماسک نواتو کان، نخست وزیر ژاپن را نیزدر دست دارد. تظاهرات علیه APEC (همکاری های اقتصادی صلح آمیز با آسیا) برپا شده است.بر روی تابلو، با کنایه به شعارهای انتخاباتی اوباما، نوشته شده: “بله، ما میتوانیم بجنگیم.”

دوخواهر و دیواری از گلوله


کویتو شهری در آنگولا است که در مرکز یک درگیری بسیار خشونت بار قرار گرفت که میان انقلابی ها و نیروهای دولتی آفریقای جنوبی اتفاق افتاد.در نتیجه این درگیری سرتاسر این منطقه تخریب شد.در واقع به جز این دیوار های سوراخ سوراخ شده هیچ چیز باقی نماند.
من برای عکاسی به آنجا رفته بودم تا نشان دهم که مردم آنجا پس از برقراری صلح چگونه با شرایط تازه خود دست و پنجه نرم می کنند.
دو خواهر از این خیابان رد می شدند .منتظر ماندم تا به این دیوار برسند که زخم های آن جنگ را بر خود داشت.تا نگاهم کردند عکسشان را گرفتم.

کودک،مرگ،سایه

اینجا یتیم خانه ای در زئیر است.این پسر یکی از یک میلیون آواره ای است که به خاطر درگیری های وحشتناک رواندا از آنجا فرار کرده و آواره شده است .او به طور حتم شاهد وقایع فجیعی بوده و این وحشت هنوز در نگاه او آشکار است.
سایه زنی که برای غذا دادن به او آمده،بر روی دیوار افتاده و فضایی ترسناک به تصویر داده است.این تصویرهم، بار دیگر یکی از قربانیان بی گناه جنگ و سرنوشت سختی که در انتظارش است را نمایش می دهد. از دلایل قدرت این عکس ،نور آن و تماس چشمی این پسرک با صاحب این سایه است.

وبا، هائیتی و اشک های بی‌کسی

میستاکی پییر” پس از خاکسپاری مادرش می گرید. مادرش بر اثر بیماری وبا جان خود را از دست داده است.میستاکی دیگر نه پدر دارد و نه مادر. حدود 10 ماه از زلزله ویرانگر هائیتی می گذرد. زلزله ای که پروتو پرنس را با خاک یکسان کرد و جان 300 هزار نفر را گرفت. در طول این مدت هائیتی تلاش می کرد روی پای خود بایستد. این در حالی است که در چند هفته ی اخیر وبا در آنجا شیوع پیدا کرده و جان بیش از 300 نفر را گرفته است. پیش از این نشانه ای از بیماری وبا در هائیتی دیده نشده بود. گزارشات نشان می دهد که این بیماری در منطقه آسیای جنوبی رواج دارد و در نتیجه افراد سازمان ملل که در آنجا مستقر شده اند را ناقل این بیماری می دانند. برخی از 1 میلیون و 300 هزار نفر جمعیت، هنوز در هزاران اردوگاه در اطراف پایتخت انباشته شده اند و در نتیجه نسبت به این قبیل بیماری ها آسیب پذیر هستند.

پدر و پسر بر بام دنیا

اگر از مرز تبت-نپال به پایتخت تبتی ها سفر کنید،کارگران در حال کار را در تمام طول این مسیر در بزرگراه فرندشیپ خواهید دید. علی رغم تلاش های دولت چین برای استقرار چینی ها در فلات تبت،”بام جهان” هنوز هم جایی است که فقط خود تبتی ها از پس شرایط دشوار آب و هوایی آن بر می آیند.این پسرک تبتی دست پدرش را گرفته که از کارگران این جاده است.

نوای عشق در جزیره بالی

نوای عشق. این عکس در دهکدۀ تانگانان در بالی گرفته شده است.تانگانان معروف ترین دهکدۀ بالی آگا است که در غرب بالی قرار دارد. پیرمرد با فلوت بامبوی خود برای این پسرک معلول می نوازد تا او را شاد کند. اگرچه او پسرش نیست، اما او را به اندازۀ پسرش دوست دارد.

نیویورک را دوست دارم

پس از حمله طالبان در دره کورنگال ،سربازان آمریکایی در موقعیت دفاعی قرار گرفته اند. زاکاری بوید،از نیروهای ویژه ارتش آمریکا با شلوارک خانگی اش که روی آن نوشته شده “نیویورک را دوست دارم” هراسان از خوابگاه بیرون دویده تا در تیراندازی کمک کند.
در ماه فوریه سال گذشته ، باراک اوباما 17هزار نیروی دیگر به افغانستان اعزام کرد و تا پایان سال هم قرار است 30 هزار نیروی دیگر بفرستد.از زمان ریاست جمهوری او تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان سه برابر شده است.

توقف قطار هسته ای توسط مردم

در ساعت های اولیه صبح، معترضین به ساخت بمب های هسته ای مسیر عبور قطار را در نزدیکی هارلینگتن آلمان مسدود کرده اند. پس از چندین روز اعتراض و راهپیمایی که سرانجام به اعمال خشونت پلیس منتهی شد، معترضین تصمیم گرفتند مسیر عبور قطاری را مسدود کنند که حامل محموله هسته ای از فرانسه به مقر تسهیلات زیرزمینی در آلمان بود.

مجموعه فرهنگی مشرق