مرحوم ملا احمد نراقي (ره) در کتاب ارزنده معراج السعاده در باره اقسام وانواع ريا مي فرمايد : ريا بر چند قسم است :
[align=center]1- رياي در اصل ايمان 2- رياي در عبادات 3- رياي درغير عبادات[/align]
اما قسم اول عبارت است از اظهار شهادتين به زبان با انکار در دل ؛ و اين قسم کفر و نفاق است و در ابتداي اسلام شيوع داشت و در اين زمان کم تر يافت مي شود .

اما قسم دوم که رياي در عبادات است بر چند قسم است :

الف – با وجود اعتقاد به خدا و پيامبر در اصل عبادات واجب خود ريا کند ؛ مثل اين که در خلوت نماز و روزه و زکات را ترک کند ولي در ميان مردم نماز بخواند و روزه بگيرد . اين فرد هر چند کافر محسوب نمي شود ولي بدترين مسلمان و نزديکترين آنها به کفر است .

ب- در عبادات واجب ريا نمي کند ولي در عبادات مستحب ريا کار است ؛ مثلا در خلوت نوافل شبانه روز و نماز شب و روزه هاي مستحب را به جا نمي آورد و بلكه در حضور مردم رغبت به اين اعمال و عبادات دارد و نيز مانند بلند گفتن تسبيح و ذکر در مجالس و نيز عيادت بيماران وشرکت درتشييع جنازه به قصد ريا

ج- ريا در وصف عبادات نه در اصل آنها ؛ مثل اين که رکوع و سجود و ساير افعال نماز را در حضور مردم به قصد حصول اعتبار بهتر به جا آورد از آن چه در خلوت مي کند و مثل اين در تعزيه يا ذکر حديثي گريه به او دست دهد اشک خود را پاک نکند به قصد آن که مردم او را ببينند و امثال اينها .

اما قسم سوم که ريا در غير عبادت باشد ، يا در مباحات است مثل تنظيف لباس براي اين که مردم او را پاکيزه بدانند يا پوشاندن عيبي از بدن خود تا مردم او را متصف به آن ندانند و يا در محرمات است و آن پنهان نگه داشتن گناهان و عيوب خود است تا مردم او را فاسق ندانند .

قسم اول يعني رياي در ايمان ، بدترين اقسام ريا و از افراد کفر بلکه از کفر بدتر و شديد تر است .

[align=center]قسم دوم که ريا در عبادات است همه انواع آن حرام و از گناهان عظيم است .[/align]

اما قسم سوم که رياي در غير عبادات است بر دو نوع است : يکي در مباحات ؛ يعني کسي عمل مباحي را مرتکب شود يا ترک کند به جهت تحصيل جاه و اعتبار در نزد مردم يا دفع مذمت و نا خوش آمدن ايشان ، مثل اين که از چرکيني جامه خود مضايقه نداشته باشد و ليکن به جهت اين که مردم او را پاکيزه و نظيف بدانند جامه خود را نظيف کند و از اين قبيل است تزيين لباس به جهت حضور در مجامع و مانند آن . اين قسم از ريا مباح و جايز است و گاه ممدوح مي گردد .

در روايت آمده روزي رسول خدا (ص ) مي خواست در بين اصحاب خود حاضر شود ، به درون خم آبي نگاه مي کرد و عمامه و موهاي مبارک خود را مي آراست . شخصي حضرت را در اين حال ديد و پرسيد : شما نيز چنين مي کنيد ؟ فرمود : بله ، به درستي که خدا دوست دارد که بنده هنگام رفتن به نزد برادران خود براي آنها زينت کند . [size=xx-small]( محجه البيضاء ، ج6 ، ص 153 )[/size]

[size=medium]نوع دوم از رياي در غير عبادات ، در گناهاني است که از آدمي سر مي زند ؛ يعني پنهان داشتن گناهان خود از مردم و کراهت از اطلاع ايشان بر آنها . اين نوع از ريا جايز، بلکه اظهار نمودن معاصي و قبايح خود حرام است و اين که گفته اند مقتضاي اخلاص آن است که ظاهر و باطن آدمي يکي باشد ، منظور آن است که باطن او به نوعي باشد که در ظهور آن مطلقا قبحي نباشد . [/size]