روزی كه رضازاده فرياد كشيد «يا ابــــــــوالـــــفــــــ ــــضـــــــــل»‌

شما وقتى بعد از پيروزى روى تشك كشتى يا محل وزنه‌‌بردارى يا در هر نقطه ديگرى، دست‌تان را بلند ‌مى‌كنيد، خدا را شكر مى‌كنيد، به سجده مى‌‌افتيد يا نام بزرگان دين را بر زبان مى‌‌آوريد، در واقع داريد ‌همه سرمايه‌اى را كه آنها خرج كرده‌‌اند، با يك حركت ساده دور مى‌كنيد؛ خداى متعال به شماها كمك و ‌الهام مى‌كند كه اين كار را انجام بدهيد.
حتماً اين حسين آقاى رضازاده آن روز اوّلى كه فرياد كشيد «يا ‌ابوالفضل»، نمى‌‌دانست كه اين چقدر اثر مى‌‌گذارد؛ او احساس دينى خودش را بروز داد؛ يا آن برادرى ‌كه سجده مى‌كند، يا آن‌كه دستش را بلند مى‌كند – كه من بارها در ورزشهاى قهرمانى خودمان اين ‌صحنه را از تلويزيون ديده‌‌ام – اين‌ها در حقيقت معنويت را القا مى‌كنند.‌

بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى‌در ديدار با ورزشكاران شركت‌كننده در المپيك و پارالمپيك