.:: راه های جلوگیری از کپک زدگی ::.

نان، كشك، میوه، رب و بالاخره همه چیز كپك می‌زند. اصلا چند روز كه از یخچال غافل می‌شوی همه چیز داخل آن كپك می‌زند. وقتی كپك‌ها می‌آیند و بوی زننده‌شان فضای یخچال را می‌گیرد یك راه بیشتر نمی‌ماند و آن هم بازكردن در سطل زباله و انداختن مواد غذایی درون آن است. این شاید راحت‌ترین كار باشد، اما بی‌شك بهترین كار نیست، چون معنایش اسراف و نابودی موادی است كه برای به دست آمدن آن وقت و پول صرف شده است. برای همین عاقلانه‌ترین كار، یاد گرفتن راه‌هایی است كه كپك به مواد غذایی راه پیدا نكند یا حداقل اگر سر و كله‌اش درون یخچال پیدا شد، نتواند همه مواد را نابود كند.

بد نیست بدانید كپك‌ها آن دسته از قارچ‌هایی هستند كه اگرچه بیماری خطرناكی ایجاد نمی‌كنند، اما گاهی در مواقع ضعف سیستم ایمنی بدن می‌توانند بسیار خطرناك باشند و عاملی كه باعث گسترش و افزایش آنها می‌شود، مقدار بیش از حد رطوبت است به طوری كه پخت غذاها نیز نمی‌تواند سموم آنها را از بین ببرد. كپك‌ها در صورت مناسب بودن شرایط رشد، یعنی‌ رطوبت و گرما بسرعت رشد می‌كنند و می‌توانند سبب تخریب و غیرقابل مصرف شدن میوه‌ها و غذاها شوند. كپك‌ها اگر چه بیشتر اوقات شمایلی شبیه هم دارند، اما هر نوع ماده غذایی، كپك مخصوص خودش را دارد مثلا كپكی كه روی میوه‌ها رشد می‌كند با كپك نان، مربا و خشكبار فرق دارد.

كپك نان یكی از خطرناك‌ترین انواع كپك است، چون بسرعت در بافت نان نفوذ می‌كند و اگر لایه‌های نان روی هم چیده شده باشد، بخش‌های بالایی و پایینی خود را نیز آلوده می‌كند. وقتی نان كپك زد، راهی جز دور انداختن آن وجود ندارد، اما برای این كه این اتفاق نیفتد پیش از سرد شدن كامل نان‌ها، نباید آنها را روی هم چید، چون حرارت نان موجب كپك‌زدگی زودرس می‌شود. این در حالی است كه انباشته شدن نان داغ پیش از سرد شدن، موجب تغییر حالت ظاهری، بیات شدن زودرس و بروز بیماری‌های گوارشی می‌شود. پس برای این كه كپك، نان‌های شما را از بین نبرد آنها را پس از خنك شدن درون كیسه‌های پلاستیكی بگذارید و درون فریزر قرار دهید. البته پیچیدن نان در پارچه‌های سفید و تمیز بهتر از كیسه‌های پلاستیكی است، چون رطوبت نان را جذب می‌كند و مانع كپك زدگی آن می‌شود.

كپك زدن میوه‌ها درون یخچال هم واقعا دردسرساز است، چون جمع كردن لاشه‌های آبكی و شل شده آنها از جامیوه‌ای همراه بوی نامطبوعی كه دارند، آزاردهنده است. میوه‌ها را حتی وقتی می‌شوییم و خشك می‌كنیم و درون یخچال قرار می‌دهیم باز هم كپك می‌زنند. این به خاطر آبی است كه درون میوه‌ها وجود دارد و البته رطوبت درون یخچال هم به این مساله دامن می‌زند. پس بهترین كار، خرید میوه به اندازه نیاز و قرار دادن آنها درون پارچه‌های نخی برای جلوگیری از كپك زدگی است. البته اگر یك قطعه اسفنج در جامیوه‌ای قرار دهید، رطوبت و آب آن را جذب كرده و مانع كپك‌زدگی می‌شود.

اما اگر پنیر كپك زد كمی آن را با احتیاط بیشتر مصرف كنید، چون پنیر كپك زده میكروب‌های دیگری نیز دارد كه ممكن است سبب بیماری‌های گوارشی شوند. پس اگر پنیرتان كپك زد كمی بیشتر از قسمت كپك زده آن را جدا و مصرف كنید. برای اینکه از کپک زدن پنیر جلوگیری کنید، در ابتدای خرید پنیر را در یک ظرف در دار بریزید و چند حبه قند را نیز در ظرف بیندازید و در آن را خوب ببندید و آن را در گوشه اى بگذارید. پس از مدتى که ظرف را باز کردید خواهید دید که پنیرها کپک ندارند زیرا همه کپک ها جذب قند شده اند. یادتان باشد که قندها را حتماً دور بریزید!

مربا هم یكی از مواد خوراكی درون یخچال است كه اغلب كپك می‌زند. كپك زدن مربا البته به مراحل پخت آن برمی‌گردد به طوری كه اگر مربا خوب نپخته باشد، خیلی زود كپك می‌زند. البته استفاده از ظروف مناسب دردار كه مانع رسیدن هوا به آن شود در نگهداری مربا موثر است و مانع تشكیل كپك روی آن می‌شود، اما اگر مربا كپك زده باشد، می‌توان یك لایه از روی آن برداشت و بقیه آن را دوباره پخت. بهتر است هنگام تهیه مربا از قاشق چوبی استفاده كنید. روش دیگری كه مانع از كپك زدگی می‌شود، استفاده از كاغذ روغنی است كه می‌توان آن را روی سطح مربا قرار داد. با این كار هوا به سطح مربا نمی‌رسد و در نتیجه كپك نمی‌زند.

قرار گرفتن لایه‌ای از كپك روی رب گوجه‌فرنگی هم اتفاقی همیشگی است. برای پیشگیری از كپك رب‌ نیز می‌توان یك لایه روغن روی سطح آنها مالید تا اكسیژن به سطح آن نرسد و در نتیجه رشد كپك‌ها متوقف شود. وقتی روغن مالی در سطح رب انجام شود حتی نیازی به نگه داشتن آن درون یخچال نیست.

برای پیشگیری از كپك زدن آبغوره و سركه هم باید توجه كنید كه ظرف محتوی آنها حتما تا ته پر شود و جایی برای هوا در آن نماند. یك راه دیگر هم وجود دارد و این كه شیشه‌های محتوی آبغوره یا سركه را درون ظرف بزرگی پر از آب قرار دهید و روی شعله بگذارید تا آب جوش بیاید. به مدت 6 دقیقه این شیشه‌ها را بجوشانید تا تمام سلول‌های رویشی كپك درون آبغوره و سركه از بین برود.

.:: چگونگی منجمد کردن سبزیجات ::.
آیا می دانید که هر نوع سبزی و سیفی جات روش خاص خود را برای منجمد کردن دارد؟ تقریبا تمام سبزیجات خام را می توان در فریزر نگهداری کرد و ارزش غذایی آنها نیز از بین نخواهد رفت. برای این کار مقدماتی لازم است. در زیر فهرستی از سبزیجات که به خوبی می توان آنها را منجمد کرد ملاحظه می کنید و روش منجمد ساختن آنها نیز ذکر شده است.

بروکلی و انواع کلم ها:
کلم بروکلی را به اندازه دلخواه خرد کنید. سپس آنها را به مدت سه دقیقه در آب در حال جوش بریزید. کلم ها را آبکش کرده و یک دقیقه زیر آب سرد بگیرید. بعد آنها را کاملا خشک کنید و در کیسه فریزر قرار دهید. فراموش نکنید نام ماده غذایی و تاریخ شروع زمان انجماد را روی آنها بنویسید. کلم های شما سه ماه بدون هیچ صدمه ای باقی خواهند ماند.

لوبیا سبز:
لوبیا سبز ها را با آب سرد بشویید و سر و ته آن را کوتاه کنید یا اگر مایل بودید آنها را به طول دو سانتی متر قطعه قطعه کنید سپس آنها را به مدت دو دقیقه در آب جوش قرار دهید و یک دقیقه زیر آب سرد نگه دارید. آنها را آبکش و با حوله تمیزی خشک کنید. سپس لوبیا سبزها را در کیسه فریزر قرار داده و زمان آغاز انجماد را روی بسته بندی ها قید کنید. زمان نگه داری این سبزیجات سه ماه است. سبزیجات دیگری که شبیه لوبیا سبز هستند نظیر نخود فرنگی و باقلا سبز را نیز می توانید به همین ترتیب برای انجماد آماده کنید.
نخود فرنگی:
ابتدا نخودها را از پوست جدا کرده و به مدت ۲ دقیقه در آب جوش، حرارت دهید. بلافاصله با آب سرد خنک کنید و آبکش نمایید. نخودها را برای انجماد در ظرف قرار دهید.

ذرت:
ابتدا پوست و کاکل ذرت را جدا نمایید. آنگاه ذرت را شسته و به مدت ۵ دقیقه در آب جوش غوطه ور کنید و بلافاصله با آب سرد خنک نموده و آب کش نمایید. دانه های ذرت را از ساقه جدا کرده (آن را دانه دانه کنید) و داخل ظرف بریزید و سطح آن را با آب بپوشانید، ۲ سانت فضای خالی نیز در نظر بگیرید و آن را فریز کنید. چنانچه مایل باشید ذرت را به صورت سالم منجمد کنید؛ آن را با یک پوشش پلاستیکی پوشانده و پس از قرار دادن در ظرف بسته بندی آن را منجمد کنید.

هویج :
سطح بیرونی هویج ها را با چاقوی تیز بتراشید و با آب سرد بشویید. بعد آنها را داخل آب در حال جوش قرار دهید. این عمل باید برای هویج های حلقه حلقه شده دو دقیقه و برای هویج های درسته پنج دقیقه طول بکشد. آنها را آبکش و به مدت یک دقیقه زیر جریان آب سرد بگیرید و هویج ها را خشک کنید. سپس آنها را در ظروف مخصوص یا کیسه فریزر قرار دهید و نام ماده غذایی و تاریخ شروع انجماد را روی آن بچسبانید. در این حالت هویج ها به مدت سه ماه بدون این که خواص خود را از دست بدهند سالم خواهند ماند.

چغندر:
برای منجمد ساختن چغندر ابتدا آن را بپزید. چغندر را درسته بپزید و سر و ته آن را نگیرید زیرا برش دادن چغندر، سبب می شود رنگ قرمز آن به هنگام پخت، خارج و مزه آن تغییر کند. چغندر را می توان به روش های زیر پخت:
در آب جوش و بر روی گاز، در فر و در مایکروفر، برای پختن در آب، آن را می توانید در آب جوش بگذارید، طوری که آب روی آن را بپوشاند سپس حدود پنجاه دقیقه آن را روی حرارت قرار دهید. اگر چغندر بزرگ بود این زمان را بیشتر کنید.
به منظور پختن در فر، فر را با حرارت ۱۵۰ درجه سانتی گراد گرم کنید. چغندرها را دانه دانه در کاغذ فویل بپیچید و بنا به نسبت درشتی و ریزی آن از یک تا سه ساعت در فر بگذارید و در طول این مدت یک بار آن را پشت و رو کنید.
به هنگام استفاده از مایکروفر چغندر را در کاسه ای قرار دهید و دو قاشق آب در آن بریزید. مایکروفر را به مدت هشت تا ده دقیقه با قدرت حداکثر روشن کنید. در این مدت یک بار چغندر را پشت و رو کنید. وقتی چغندرها کاملا پخته شد آنها را برش دهید و بگذارید خنک شوند. سپس آنها را دانه دانه در کیسه فریزر و یا سلفون بپیچید. نام ماده غذایی و تاریخ شروع انجماد آن را روی بسته ها بنویسید و در فریزر قرار دهید. این چغندرها تا سه ماه خواص خود را کاملا حفظ خواهند کرد.