راهنمايى براى دل كندن از دنيا

چكنيم دوستى دنيا و غفلت از خدا را از دلهاى خود بيرون كنيم؟ البته دانستنش آسان است ولى عمل كردنش سخت. نخستين گام آن است كه ياد مرگ را بسيار كنيم و آرزوهاى دنيوى را كم نماييم. در فناى دنيا و پستى بهره ‏هاى آن زياد بينديشم. حالات گذشتگان را بخوانيم و از غفلتشان از مرگ و نرسيدن به آمال واهى خود، عبرت بگيرم. چطور براى زندگى دو روزه زحمتها كشيدند؟ كاخها و بوستانها، پاركها و ويلاها ساختند؛ اما گذاشتند و رفتند(107).

هان اى دل عبرت بين از ديده نظر كن هان
ايوان مدائن را آيينه عبرت دان
پرويز كه بنهادى بر خوان تره زرين
زرين تره كو بر خوان رو كم‏تر كوابر خوان‏(108)

اگر انسان صد يك اهميتى كه به دنيا مى‏ دهد و غصه آن را دارد و تهيه اسباب راحت خود را مى ‏نمايد، نسبت به آخرت مى ‏داشت، به مقامات شامخه مى ‏رسيد.

107 – كم‏تركوا من جنت و عيون و زروع و مقام كريم و نعمة كانوا فيها فكهين كذالك و اورثنها قوما ءاخرين دخان: 25-28.
108 – خاقانى شروانى.

صلاة الخاشعين
شهيد آيت الله دستغيب