دنیا قشنگ تر بود اگر…

دنیا قشنگ تر بود اگر

آدمها مثل سایه هایشان صاف و یکرنگ بودند!!

بیشمارند آنهایی که نامشان آدم است…

ادعایشان آدمیت…

کلامشان انسانیت…

رفتارشان صمیمیت…

حال، باید دنبال یکی گشت که

نه آدم باشد…

نه انسان باشد…

نه دوست و رفیق صمیمی…

تنها صاف باشد و صادق…

پشت سایه اش خنجر نباشد برای دریدن…

هیچ نگوید…

فقط همان باشد که سایه اش میگوید: “صاف و یکرنگ”