شکل رودخانه نیست – کویر هم نیست !

زمینی است بی بار ، جامانده از بی عدالتی آسمان . آسمان یا انسان ؟!
نمی دانم. آسمان که نمی دزدد ؛ این انسان است که …

تنپوش ِ رودخانه ، خاک. خاک ِ بی بار فراموشی .
تصویر رودخانه خالی ست از ماهی ، از جلبک ، از آبی …
تنپوش ِ رودخانه بی دلیل پاره پاره شده است از خارهای خشک حسرت !

پرستوهای دریایی گرسنه اند . مرغان ماهیخوار تشنه ؛ و ماهیان – وای ماهیان …
و آب نیست – و عشق!

[IMG]http://up6.*************/files/c2315503-227069030677502-187825541268518-729035-6019958-n.jpg[/IMG]