در وضو شریک نگیرید!


حسن بن وشّاء مى گوید: روزى محضر حضرت رضا علیه السّلام مشرف شدم ، دیدم در مقابل آنجناب، آفتابه اى هست و مى خواهد، براى نماز آماده شود. جلو رفته و خواستم، آب بر روى دستان مبارک آن حضرت بریزم.
فرمود: صبر كن حسن!
عرض كردم: چرا اجازه نمى دهید آب بر دست شما بریزم، آیا مایل نیستید، من به ثوابى برسم ؟
فرمود: تو ثواب مى برى ولى من گناه!
پرسیدم: چرا؟
فرمود: مگر این آیه قرآن را نشنیده اى ؟ كه مى فرماید:

(فَمَنْ كانَ یَرْجُو لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لایُشْركْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ اَحَداً.)(1)

“هر كس ، امید به دیدار پروردگارش دارد؛ باید عمل صالح انجام دهد و در عبادت خدا كسى را شریك قرار ندهد.)
من اكنون می خواهم، وضو براى نمازم بگیرم، این خود عبادتى است، مایل نیستم، كسى در عبادتم شریك شود.” (2)
____________
1- كهف / 110
2- كافى ، ج 3، ص 69
منبع: جلوه هائى از نور قرآن در قصه ها و مناظره ها و نكته ها، عبدالكریم پاك نیا