پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود:

سوره حمد، اصل قرآن و دربرگیرنده تمام معانى قرآن است. خداى مهربان، اين سوره را بين خود و بنده هايش تقسیم كرده، و بندگان خدا هرچه از امور دنيا و آخرت را كه بخواهند از اين طريق بخواهند.

(منهج الصادقين، سوره حمد)

1- انسان در تلاوت سوره حمد با “بسم الله” از غير خدا قطع اميد مى كند.

2- با “ربّ العالمين” و “مالك يَوم الدّين” احساس مى كند مربوب و مملوك است و خودخواهى و غرور را كنار مى گذارد.

3- با كلمه “ربّ العالمين” ميان خود و تمام هستى ارتباط برقرار مى كند.

4- با كلمه “الرّحمن الرّحيم” خود را در سايه لطف خدا مى داند.

5- با كلمه “مالك يَوم الدّين” غفلتش از آينده زدوده مى شود.

6- با گفتن “ايّاك نَعبد” ريا و شهرت طلبى را زايل مى كند.

7- با كلمه “ايّاك نَستَعين” از ابر قدرت ها نمى ترسد.

8- از كلمه “انعَمتَ” معلوم مى شود كه تقسيم نعمت ها به دست خداست، و بايد حسادت را كنار گذاشت، زيرا شخص حسود از داورى و تقسيم روزى به دست خدا ناراضى است.

9- با جمله “اهدنا الصِّراط المستقیم” از خداوند، رهسپارى در راه حق و طريق مستقيم، درخواست مى شود.

10- “صِراط الّذين انعمتَ علیهم” نشانه ولايت و همبستگى با پيروان حق است.

11- “غَير المَغضوب عَليهم وَلاالضّاَّلين” نشانه بيزارى از باطل و اهل باطل است.
منبع: تفسير نور، ج1، ص11