بسم الله الرحمن الرحیم

یه حرف دارم ، به قول حاجی ” گوشه ی پرانتز برای عاشقا “

میگم خوشبحال شیعیان ترکیه !

بگو چرا ؟

آخه کربلای معلّا ، توی قبله شون هست …

رو به قبله ، برا نماز که می ایستن ، باید بگن :

صلّی الله علیک یا أباعبدالله …

ألله اکبر …

بسم الله الرحمن الرحیم ، الحمدلله رب العالمین …

گرفتی چی گفتم ؟

ارباب با وفا منو نگا کن …

دیگه باید پرچم حرم رو سیاه کنن ، ایام شهادت مادرش نزدیکه

با مداحش کاری ندارم اما با این شعر صفایی دارم :

کربُ بلا ، مَبَر زِ یادم

جوونیمو پای تو دادم

—

از ما که گذشت ، اما غمم همینه

الهی هیچ کس ، داغِ حرمِت نبینه

—

قدم قدم میگم ، ای دل ای دل

حرم حرم میگم ، ای دل ای دل

—

اگر گناه من زیاده

خدا به من حسین رو داده:geryeee:

—

بر مشام جان میرسه بوی حرم

ترسم به قلبم ماند ، آه ، آرزوی حرم

—

مرغ دلم هواتو کرده

هوای کربلاتو کرده

—

دلم میخواد که حاجتمو بگیرم

رو خاک خونه ی مادریم بمیرم

اما !

چشام شده ز گریه بی سو

مأمور قبضه روح من کو ؟

—

به ملک مرگم ، بگو داغ نذاره

همراه خودش عکس شیش گوشتو بیاره

—

که گفته باشم حرف خود زین دم

حرم ندیده من جون نمیدم


کربلا ندیده از دنیا نری صلوات بفرست …