خودمان را از خیلی خیرها محروم می‌کنیم
حجت الاسلام قرائتی

ما دلمان باید بسوزد. چقدر در خانه‌ها جنسِ زیادی داریم. حضرت عباسی در هر خانه‌ای یک ساک لباسِ اضافه دارید. حالا بعضی خانه‌ها که شاید یک کامیون لباس داشته باشند. ما خانه‌های عادی را حساب کنیم یک ساک لباس اضافی هست. اگر از هر خانه‌ای یک ساک لباس اضافه را جمع کنیم، چند تا قطار لباس اضافی است؟ نه لباس کهنه، لباس نو است، حالا یا تنگ شده، یا رنگش را نمی‌پسندیم، یا یک لباسی را داشتیم یک کسی هم عین آن را برایمان آورده، چقدر ما لباس زیادی داریم؟ چقدر فرش اضافی داریم، چقدر اتاق خالی داریم؟ چقدر اتاق خالی داریم و چقدر بی مسکن. چقدر پیراهن عروس در کمدها آویزان است و چقدر جوان‌ها عزا گرفته‌اند برای خرید پیراهن عروس. این خانم عروس شده حالا پیراهنش را آویزان کرده. خوب می‌خواهی چه کنی دیگر؟ می‌خواهی چه کنی؟ یک بار که عروس شدی این را پوشیدی، این پیراهن، پیراهن عروس برای همان چند ساعت است، خوب بده یک عروس دیگر بپوشد. همدردی نمی‌کنیم ما. چقدر پول داریم ما که اگر دو سه میلیونش را به یک جوان وام بدهیم، کارش راه می‌افتد. یک اتاق بدهیم کارش راه می‌افتد. نمی‌کنیم این کارها را، نمی‌دانم، خودمان را محروم می‌کنیم از خیلی خیرها. خودمان را از خیلی خیرها محروم می‌کنیم.